|
A
E7
Ég langömmu á sem að létt er í lund,
A
hún leikur á gítar hverja einustu stund.
A7 D
Í sorg og í gleði hún leikur sitt lag
E7
A
jafnt sumar sem vetur, jafnt nótt sem dag.
A
E7
Eitt kvöldið er kviknað í húsinu var
A
og brunaliðsbíllinn kom æðandi að
A7
D
og eldurinn logaði’ um glugga og göng
E7
A
sat sú gamla’ uppá þaki og spilaði’ og söng.
A D
Hún spilað’ og söng, spilað’ og söng
E7
A
sat sú gamla’ uppá þaki og spilaði’ og söng.
A
E7
Með Súðinni var hún er sigldi’ hún í strand,
A
með síðasta skipsbátnum komst hún í land.
A7 D
Í svellandi brimi var sjóleiðin löng
E7
A
en í skutnum sat amma og spilaði’ og söng.
A
E
En nú er hún amma mín liðin á braut,
A
liðin í burtu frá sorgum og þraut.
A7
D
Ég gekk eitt sinn þangað, sem greftruð hún var,
E7
A
frá gröfinni heyrði ég að ómaði lag
A D
Hún spilað’ og söng, spilað’ og söng
E7
A
sat sú gamla’ uppá þaki og spilaði’ og söng.
|