Intró: G – D – C – G – Em – C – G – D

 
G                    D               C                      G
Sólin brennir nóttina, og nóttin slökkvir dag;
           Em             C          G              D
þú ert athvarf mitt fyrir og eftir sólarlag.
           C             G           C                     G
Þú ert yndi mitt áður og eftir að dagur rís,
C                             Bm       C                              D7
svölun í sumarsins eldi og sólbráð á vetrarins ís.

G                     D               C                          G
Svali á sumardögum og sólskin um vetrarnótt,
Em                      C          G                        D
þögn í seiðandi solli og syngur, ef allt er hljótt.
C                          G                 C                          G
Söngur í þöglum skógum og þögn í borganna dyn,
                      C                Bm           C                            D7
þú gafst mér jörðina og grasið og guð á himnum að vin.

                       G                            D              Em              Em7
Þú gafst mér skýin og fjöllin og guð til að styrkja mig.
      C                                G                           Am       D7
Ég fann ei, hvað lífið var fagurt, fyrr en ég elskaði þig.
      G                                  D                                  Em           Em7
Ég fæddist til ljóssins og lífsins, er lærði ég að unna þér,
     C                          G                             Am      D7
og ást mín fær ekki fölnað fyrr en með sjálfum mér.

Sóló: (G – D – C – G – Em – C – G – D)
 

C                            G                 C                          G
Aldir og andartök hrynja  með undursamlegum nið;
            C                            Bm               C                           D7
það er ekkert í heiminum öllum nema eilífðin, guð – og við.
 

                       A                            E             F#m            F#m7
Þú gafst mér skýin og fjöllin og guð til að styrkja mig.
      D                                 A                          Bm       E7
Ég fann ei, hvað lífið var fagurt, fyrr en ég elskaði þig.
      A                                  E                                  F#m         F#m7
Ég fæddist til ljóssins og lífsins, er lærði ég að unna þér,
     D                          A                             Bm       E7       (A)
og ást mín fær ekki fölnað fyrr en með sjálfum mér.