E                  E7                A               E
Ég labbaði í bæinn, mér létt í skapi var
                    C#                         F#      B7
að líta inn á búllur samkvæmt vana.
        E                      E7                        A                       E
Mér fannst ég vera þyrstur, fékk mér bjórglas inni á bar
                        B7                 A         E
og byrjaði að spá í nátthrafnana.

E                             E7             A                    E
Þá settist hjá mér stúlka, hún sagðist vera sautján.
                                      C#                        F#     B7
Hún sagði ei margt að vísu , en fylgdist með.
      E                        E7          A                      E
Ég gaf mér nægan tíma, því oft er það mín áþján
                            B7                   A       E7
að ætla að gefa ráð og elginn veð.

(Viðlag)

       A                                    E
Við töluðum um bilið, sem byggjum við af  hvöt,
                      C#                    F#       B7
um bilið milli aldurs sem er gríma.
        A                                        E
Við gefa viljum börnum okkar græna skóga og föt
                                 B7                     A          E
en gleymum oft því dýrmætasta:  Tíma.

 
E                              E7           A                  E
Þá kom hún mér á óvart, því er ég fór að inna
                    C#                   F#                        B7
eftir hennar skoðunum, ef hefði hún einhverjar.
         E                   E7            A                   E
Það litla sem hún sagði, ég verð að viðurkenna
                    B7                 A                    E7
vakti mig til umhugsunar á því hver ég var.

 (Viðlag)
      A                                            E
Ég held við ættum stundum að hlusta aðeins betur
                           C#               F#             B7 
á hugrenningar þeirra, sem erfa skulu land,
      A                                           E 
því kannski er næsta kynslóð, kynslóðin sem getur
                             B7                        A                   E  
komið fram með svörin, þar sem  sigldum við í strand.

 
E                       E7              A                     E
Okkur kann að virðast, að ungdómurinn nú
                            C#               F#          B7
sé einskis nýtur, reki í lífsins gjólum.
      E                      E7                         A                         E
En gleymum ekki staðreyndum, því staðreyndinn er sú:
                              B7                         A         E7
Það vorum ég og þú, sem upp þau ólum.

 
(viðlag)

      A                                            E
Ég held við ættum stundum að hlusta aðeins betur
                          C#                 F#            B7 
á hugrenningar þeirra, sem erfa skulu land,
      A                                          E 
því kannski er næsta kynslóð, kynslóðin sem getur
                             B7                        A                  E 
komið fram með svörin, þar sem  sigldum við í strand.

        (C dúr)

C                  C7                F               C
Ég labbaði í bæinn, mér létt í skapi var
                    A                           D7       G7
að líta inn á búllur samkvæmt vana.
       C                       C7                        F                      C
Mér fannst ég vera þyrstur, fékk mér bjórglas inni á bar
                       G7                 F        C
og byrjaði að spá í nátthrafnana.

C                            C7              F                   C
Þá settist hjá mér stúlka, hún sagðist vera sautján.
                                       A                         D7     G7
Hún sagði ei margt að vísu , en fylgdist með.
      C                        C7          F                     C
Ég gaf mér nægan tíma, því oft er það mín áþján
                            G7                  F      C7
að ætla að gefa ráð og elginn veð.

 (Viðlag)

       F                                   C
Við töluðum um bilið, sem byggjum við af  hvöt,
                      A                      D7       G7
um bilið milli aldurs sem er gríma.
       F                                         C
Við gefa viljum börnum okkar græna skóga og föt
                                G7                   F         C
en gleymum oft því dýrmætasta:  Tíma.

 
C                             C7           F                  C
Þá kom hún mér á óvart, því er ég fór að inna
                    A                     D7                       G7
eftir hennar skoðunum, ef hefði hún einhverjar.
        C                   C7            F                   C
Það litla sem hún sagði, ég verð að viðurkenna
                    G7                 F                    C7
vakti mig til umhugsunar á því hver ég var.

(Viðlag)
     F                                             C
Ég held við ættum stundum að hlusta aðeins betur
                          A                   D7            G7 
á hugrenningar þeirra, sem erfa skulu land,
      F                                          C 
því kannski er næsta kynslóð, kynslóðin sem getur
                             G7                        F                   C       
komið fram með svörin, þar sem  sigldum við í strand.

 
C                       C7             F                     C
Okkur kann að virðast, að ungdómurinn nú
                             A                D7         G7
sé einskis nýtur, reki í lífsins gjólum.
     C                      C7                         F                         C
En gleymum ekki staðreyndum, því staðreyndinn er sú:
                              G7                         F        C7
Það vorum ég og þú, sem upp þau ólum.

(viðlag)

      F                                            C
Ég held við ættum stundum að hlusta aðeins betur
                           A                  D7           G7 
á hugrenningar þeirra, sem erfa skulu land,
      F                                          C 
því kannski er næsta kynslóð, kynslóðin sem getur
                             G7                       F                    C       
komið fram með svörin, þar sem  sigldum við í strand.