|
E
Gamall vinur minn var frægur um sinn, fyrir lög númer eitt,
B7
sem að höfðu dáleitt, flestar píur í landinu, yngri en tuttugu og
sex,
uns fjölmiðlarnir reyndu að stöðva hans frægð.
Þeim tókst það að lokum með talsverðri slægð,
E
........en þvílíkt pex.
E
Hann ræddi við þá um kærleik og frelsi ásta
A
og þá mannlegu kosti sem hann taldi skásta.
B7
En er hann sá það allt á prenti,
koma hann hissa til mín og á blaðið mér benti.
E
Hann sagði: Ég sagði víst flest það, en þegar þú lest það,
B7
þá virkar það alveg fatalt.
Sem barnaleg þvæla, tóm vitleysa og stælar,
E
en samt sagði ég þeim þetta víst allt.
E7 A
En ég er ei svona, það ætla ég að vona, ég meinti það allt saman
vel.
B7
E
Þeir spurðu mig frétta. Ég sagði allt af létta. Mitt mannorð er
brotið í mér.
E
Lög hans hættu að seljast og hann fór að dvelja
á hádegisbörum, varð á hvers manns vörum,
B7
fyrir lausmælgi þá sem að blöðin höfðu áður minnst á.
Loks hann dró sig í hlé. Það var ekkert að ske.
Hvergi vinnu að fá. Enginn vildi hann sjá.
E
Ekki hann ............ frægan söngvarann.
E
Þá sagði hann: Ég stofna þá hljómsveit,
A
við förum að spila, því ég þarf að koma
B7
svo mörgu til skila. Og hann aftur varð frægur og dáður,
en þá kom öfundin upp sem að felldi hann áður.
E
Hann sagði: Ég sagði víst flest það, en þegar þú lest það,
B7
þá virkar það alveg fatalt.
Sem barnaleg þvæla, tóm vitleysa og stælar,
E
en samt sagði ég þeim þetta víst allt.
E7 A
En ég er ei svona, það ætla ég að vona, ég meinti það allt saman
vel.
B7
E
Þeir spurðu mig frétta. Ég sagði allt af létta. Mitt mannorð er
brotið í mér.
|