C              A7      D
Ég leitaði blárra blóma

     G7                         C
að binda þér dálítinn sveig,

                       A7           D
en fölleit kom nóttin og frostið kalt

   G7                     C
á fegurstu blöðin hneig.

      A7                                 D 
Og ég gat ei handsamað heldur

     G7                                     C
þá hljóma, sem flögruðu um mig,

                      A7             D
því það voru allt saman orðlausir draumar

      G7                      C
um ástina, vorið og þig.

C                       A7            D
En bráðum fer sumar að sunnan

      G7                         C 
og syngur þér öll þau ljóð,

                        A7          D
sem ég hefði kosið að kveða þér einn

      G7                           C
um kvöldin sólbjört og hljóð.

        A7                          D 
Það varpar á veg þinn rósum

     G7                     C
og vakir við rúmið þitt

                 A7             D
og leggur hóglátt að hjarta þínu

G7                     C
hvítasta blómið sitt.

C               A7        D
Ég veit ég öfunda vorið,

        G7                            C
sem vekur þig sérhvern dag,

                           A7             D
sem syngur þér kvæði og kveður þig

         G7                      C
með kossi hvert sólarlag.

C   A7                            D  
Þó get ég ei annað en glaðst við

         G7                               C
hvern geisla, er á veg þinn skín,

                       A7         D
og óskað, að söngur, ástir og rósir

     G7                 C
sé alla tíð saga þín.