|
E
Flaskan mín fríð, flaskan mín fríð,
B E
fer þér ekki bráðum að ljúka?
Mér leiðist allt geim, nú langar mig heim,
B E
en líklega verð ég að strjúka.
E B A
E B E B7
Að fara meðan flaskan er til mér finnst þó dálítið slakt,
E B A E
B E B7
ef get ég ekki gert henni skil hvað gæti fólk um mig sagt?
E B A E
B E B7
Já, fyrir viku fór ég á ball, við fórum þaðan í hús,
E B A
E B E B7
þar upphófst þegar æðislegt skrall og allir höfðu nóg "bús".
E
Flaskan mín fríð, flaskan mín fríð, ......
E B A E
B E B7
Í fyrrakvöld hinn fyrsti sem steinn féll í andvana dá,
E B A
E B E B7
og síðan létust þeir einn eftir einn uns ei var lífsmark að sjá.
E B A
E B E B7
Þeir supu drjúgt og sofa nú vært en supu þó ekki allt,
E B A
E B E B7
því ein er hér með innihald tært og æpir stöðugt: "Þú skalt".
E
Flaskan mín fríð, flaskan mín fríð, ......
E B A
E B
E B7
Hún tæmast skal og troða sitt skeið, þótt til þess verði ég einn,
E B A
E B E B7
en verst er það, að líklega um leið, ligg ég sjálfur sem steinn.
E
:,:Flaskan mín fríð, flaskan mín fríð, ......:,:
|