|
C
F C
Og þó þeir væru að segja sem sjálfir eitt sinn deyja
G7
C
hve svakalegur værir þú, ó Gölli Valdason,
F C
þá vildi ég bara segja að sumir ættu að þegja
G7
C
það saknar þeirra enginn ó Gölli Valdason.
C G7 C
Gölli hann var einn af okkur peyjum
G7
C C7
sem aldrei kannski rétta strikið fann
F C
fæddur var og uppalinn í eyjum
G7 C
og ekki var nú mulið undir hann
G7 C
og ekki var nú mulið undir hann.
Fimmtán ára af
flestum peyjum bar hann
þeir fundust
ekki klárari til sjós.
Með aflakóngum
eftirsóttur var hann
sem
afbragðsmaður hlaut hann þökk og hrós,
sem
afbragðsmaður hlaut hann þökk og hrós.
Á meðan aðrir
innan dyra dvöldu
og dreymdu um
frægð í Cambridce eða Voss
hans skóli var
hjá útsynningi og öldu
og oft á tíðum
hlaut hann votann koss,
og oft á tíðum
hlaut hann votann koss.
Já það er satt
þeir sendu honum mínus
sem sjálfir
aldrei sprændu á þorskaslóð
því hann var
ekki einn af þessum fínu
sem eiga sitt
á þurru í sparisjóð,
sem eiga sitt
á þurru í sparisjóð.
En þeir sem
aldrei girntust glasasyndir
en
göfugmennsku tigna allra mest
þeir ættu að
birta sinna sálar myndir
og svo skulum
við dæma hverjum ferst,
og svo skulum
við dæma hverjum ferst
Og seinna
þegar hinstu skuggar skella
og skola Gölla
upp til næsta lands
þá ætla ég á
leiði hans að hella
úr heilli því
að ég mun sakna hans,
úr heilli því
að ég mun sakna hans.
|