|
C Em Am
Hann Gústi í Hruna, með harmóníkuna,
C F C
já, það var nú funi sá sveinn.
Dm
Hann spilaði valsa, í sprikklandi galsa,
D7 G
í splæs var hann alsekki seinn.
C Em Am
Og enga ég veit um, þar vestur í sveitum,
C C7 F
sem vild' honum neita um dans.
Fm C A7
Þær unn' honum einum, þó oft væri í leynum,
D7 G
og læðast í leynum til hans.
C G7
Já, það var karl sem að kunni að,
C C7 F
kyssa, drekka og slást.
G7
Klammaríi hann kom af stað,
C
hvar sem hægt var að upprífa það.
G7
Já, það var karl sem að kunni að,
C C7 F
kyssa, drekka og slást.
Fm
C A7
Enda sagð'ann það oft það er ánægjan mín,
D7 G C
ástir, slagsmál og vín.
C Em Am
Þó vær' hann ei ríkur, hann var engum líkur,
C F C
það var enginn slíkur sem hann.
Dm
Með lokkana sína, svo ljósa og fína,
D7 G
þeim langað' að krýna þann mann.
C Em Am
Í Keflavík réri'ann, á hvern mann þar snér'ann,
C C7 F
sá kunni að bera sinn skjöld.
Fm
C A7
Að strákunum laug hann,að stúlkunum smaug hann,
D7 G
svo slóst hann hvert laugardagskvöld.
C
Já, það var karl ...
F Fm
C A7
;.;Enda sagð'ann það oft það er ánægjan mín,
D7 G C
ástir, slagsmál og vín.;.; |