D
A
Í kjallaranum í kjallaranum
D
honum Kela aldrei reikningslistin brást.
A
Í kjallaranum í kjallaranum
D
en Keli lærði aldrei neitt um koss og meyjarást.
D
A
Það sagt hefur verið í sögum og sungin mörg um það ljóð.
A7
D
Hvað ástin er ótrygg og hverful þó ungmeyjan sé við þig góð.
D7
G
En allt er það ekkert að marka sem á því má glögglega sjá.
D
B
E
A
Að Piltarnir yrkja - oftast um þær sem aldrei líta á þá.
D
Í kjallaranum osfrv....
D
A
Hann Keli í kjallaranum fæddist, og Keli var mesta efnisbarn
A7
D
og lærði fljótt meira en allir aðrir, hvort úti var sólskin eða
hjarn.
D7
G
Hann sat þarna sveittur við að læra, og sást aldrei úti um nótt
D
B E
A
þótt krakkarir allir - kölluðu á hann, á koddanum svaf hann svo
rótt.
D
Í kjallaranum osfrv....
D
A
En svo þegar hann var átján ára hann áttaði sig loks á því.
A7
D
Að konan er karlmanninum yndi það kveikti bál honum í.
D7
G
Þær stungu hann af ein eftir aðra sem er kannski dálítil von.
D
B
A
Því hann kunni minna - um koss og ást en Kötlu og Jón Gerreksson.
D
Í kjallaranum osfrv....
D
A
Svo gafst hann upp á þessu öllu, og orti mörg og döpur ljóð
A7
D
hve ástin gæti verið indæl, ef einhver væri honum góð
D7
G
En loksins ein sem var við aldur, að sér hann Kela þó tók
D B
E
A
á endanum lenti - í hjónaband, nú aldrei hann lítur í bók
D
Í kjallaranum osfrv....
D
A
Því kerling er kraftaleg og iðin hann Keli má nú vinna eins og
þræll.
A7
D
Og andvaka hann yrkir kvæði hve áður hann var glaður og sæll.
D7
G
Og svona það sannaðist á Kela sem sagði ég áður hér frá.
D
B
E
A
Að piltarnir ættu - að yrkja um þær sem aldrei líta á þá.
D
Í kjallarnum osfrv....
|