|
Em
B7
Kannski er ég enn á veiðum, jafnvel orðinn sjálfur bráð.
Em
Lokað hef ég öllum leiðum með regnbogans silfurþráð.
Em
B7
Vorið fæddist til þess að deyja, gefa eitthvað nýtt.
Em
Ég heyrði vindinn við kornið segja: Sumarið verður hlýtt.
Em
B7
Viska þín var viska barnsins sem flestir hafa misst,
Em
Þrungin speki öldungsins sem leit heiminn manna fyrst.
Em
B7
Þú dansaðir á ljósinu með augun full af von
Em
sem upphaf sitt átti í Betlehem og dó í Babylon.
D
G
Veistu, ég sakna náttanna með sinn eina sanna lit,
D G
gleðióm fuglanna í trjánum ljúfan þyt.
B7 Em
Ég leita þín í öllum þeim andlitum sem ég sé.
Am Em
B7 Em
Stundum býð ég stúlku heim sem veit ekki að ég er ég.
Em
B7
Í kyrrðinni dafnar, lifir sá kraftur sem hjartað hafði misst.
Em
Ef þögnin gæti fært mig aftur á þann stað sem ég sá þig fyrst.
Em
B7
Skuggarnir sofa á veginum úti, sporin eru þar enn
Em
sem mörkuð voru í svörtu fjúki. Ég þarf að ganga senn.
Em
B7
Trója átti Helenu fögru, Akkilles hælinn sinn.
Em
Trójuhestsins augu störðu, þráðu að komast inn.
Em
B7
Eins og herirnir við eldana biðu, bíð ég í minni trú.
Em
Játa því sem augun tryðu að það gæti verið þú.
D
G
Viska þín var viska barnsins sem flestir hafa misst,
D G
Þrungin speki öldungsins sem leit heiminn manna fyrst.
B7
Þú dansaðir á ljósinu með augun full af von
Am Em
B7 Em
sem upphaf sitt átti í Betlehem og dó í Babylon. |