C                                                      Em
Ég finn það gegnum svefninn, að einhver læðist inn
         F                        G           C                      Am
með eldhúslampann sinn, og veit að það er konan,
        Dm     G7      C
sem kyndir ofninn minn,
        G                              C
sem út með ösku fer og eld að spónum ber
     G7
og yljar upp hjá mér,

C                Am              Dm      G     C
læðist út úr stofunni og lokar á eftir sér.
 

   C                                         Em
Ég veit, að hún á sorgir, en segir aldrei neitt
      F                    G        C                       Am 
þó sé hún dauðaþreytt, hendur hennar sótugar
     Dm G7 C   
og hári illa greitt.
       G                             C
Hún fer að engu óð, er öllum mönnum góð
     G7
og vinnur verk sín hljóð.
C                    Am       Dm     G7     C  
Sumir skrifa í öskuna öll sín bestu ljóð.

C                                       Em
Ég veit að þessi kona er vinafá og snauð
   F                    G           C                        Am
af veraldlegum auð, að launin sem hún fær
      Dm      G7         C
eru last og daglegt brauð.
     G                                  C
En oftast er það sá, sem allir kvelja smá
        G7
sem mest af mildi á.
C             Am                  Dm    G7        C
Fáir njóta eldanna sem fyrstir kveikja þá.