| |
E
G#m
A
Allt mitt líf er andartak í tímans hafi
F#m B7
E
og öll mín tár ţar týnast eitt og eitt.
G#m
A
Kóngur einn dag ţann nćsta ert á bólakafi
F#m B7
E
ţú reyndir sund sem ţýđir ekki neitt.
A
Og eftir situr sársaukinn,
E
og stundum soldil hamingja.
B7
Ef ţú skyldir finn' ana
E E7
í öllum bćnum grípt' ana.
A
Ég sem týndi sjálfum mér,
E
fann' ana og misst' ana
B7
Eftir sit ég hugstola,
E
svo ömurlega einmana. |
|
|
|
