|
B7
Em
B7
Snert
hörpu mína, himinborna dís,
Em
C
G
svo
hlusti englar guðs í Paradís.
Am B7
Em
Við
götu mína fann ég fjalarstúf
Am6 B7
Em
og
festi á hann streng og rauðan skúf.
B7 Em
B7
Úr furutré, sem fann ég út við sjó
Em
C
G
ég
fugla skar og líka' úr smiðjumó.
Am
B7
Em
Í
huganum til himins oft ég svíf
Am6 B7
Em
og
hlýt að geta sungið í þá líf.
B7
Em
B7
Þeir
geta sumir synt á læk og tjörn,
Em
C G
og
sumir verða alltaf lítil börn.
Am B7
Em
En
sólin gyllir sund og bláan fjörð
Am6 B7
Em
og
sameinar með töfrum loft og jörð.
B7 Em
B7
Ég heyri' í fjarska villtan vængjaþyt.
Em
C
G
Um
varpann leikur draumsins perluglit.
Am
B7
Em
Snert
hörpu mína himinborna dís,
Am6 B7
Em
og
hlustið, englar guðs í Paradís. |