|
G
Lækur tifar létt um máða steina.
Am
Lítil fjóla grær við skriðufót.
D
Bláskel liggur brotin milli hleina,
Am
D
G
í bænum hvílir ýturvaxinn snót.
G
Ef ég væri orðin lítil fluga
E
A
Ég inn um gluggan þreytti flugið mitt
D
og þó ég ei til annars mætti duga
Am
D
G
ég eflaust gæti kitlað nefið þitt.
|