A                               D
Eitt sinn kom til mín yngismær

                    E7                         A
með augun blíð sem ljómuðu brún og skær.

                                    D
Ég gerðist bráður og bað um hönd

                E7                            A
og biddu fyrir þér, mér héldu engin bönd.

                                   D
Ég var - ungur þá og hýr á brá

E7                        A     
en ekki féll henni við mig þó.

                               D
Hún kvaðst ei vilja væskilsgrey

          A                                E7    A
og ég varð að skilja’ hana eftir í Mexikó

A                             D
Mætt hef ég síðan meyjafjöld

                   E7                            A
og margar buðu mér hjarta sitt auð og völd.

                                  D
Að orðum þeirra ég aðeins hló

                 E7                            A
mér efst í huga var mærin frá Mexikó.

Ég var - ungur þá ………

A                                D
Hvert sem fer ég um fjarlæg lönd

                 E7                         A
hvert sem fleyið ber mig að sjávarströnd.

                        D
Ætíð er lít ég í augun brún

              E7                     A
heitt ég óska að þarna stæði hún.

                                        E7 
Því  mín - æskuást mun aldrei mást,

E7                      A
enga gleði mér lífið bjó

                           D
þar til ég fer um fjarlæg ver

     A               E7          A  
og færi hana burtu frá Mexikó