|
C
F C
F
Fyrsta sem að ég man eftir, var er pelanum ég sleppti
C
G - G7
það var erfitt svo ég annað í hann lét
C
F C
F
Fyrst var mjólk í pela mínum, en svo lifði ég á vínum
C
G C
Er ég fór að heiman fullur, Mamma grét
C
F C
F
Einn af átta systkinum, ólst ég upp með fiskinum
C
G - G7
Ungur stundaði ég sjó og þorskanet
C
F C
F
En samt er ég því hálffeginn, að ég gekk ei menntaveginn
C
G C
Ég var sjómaður í anda og mamma grét
C C7
F
C
Ég var tvítugur á sjónum, það var eftirminnilegt
Am
G
G7
Ég gat ei komið heim og mamma grét, mamma grét,
C
C7
F
C
Mamma grét
því það var vetur, það var bræla’ og suddahret
G
C
Og ég fékk samviskubit, því mamma grét
C
F
C F
Og er pabbi gamli dó, var ég staddur úti’ á sjó
C
G G7
C F
Litlu systkinin mín misstu alla von, þeim ég sálu mína gaf
C
F C
G
C
Og ég vandist víni af, mamma vissi að hún átti traustan son
C
C7 F
C
Ég var þrítugur á sjónum, yngsta systir mín tók próf
Am
G
G7
Ég fór heim og sló upp veislu, og mamma grét, mamma grét,
C
C7
F
C
Mamma grét hamingjutárum, eftir ótal erfið ár
G
C
þá mér fannst það sjóður fjár, er mamma grét |