Til baka í efnisyfirlit

 

Og þá stundi Mundi

Lag og texti: Erlent lag / Jónas Árnason

 
 
 

C                                  C7             F
Hann Mundi á sjóinn í fyrsta sinn fór

   C             G7                 C
á fjórtánda árinu, lítill og mjór.

                                             C7            F
Og það sem hann dró hirti húsbóndi hans

     C               G7                                  C
og hét því að koma honum þannig til manns.

 

      G7
Og þá stundi Mundi:

C           C7                   F
Þetta er nóg! Þetta er nóg!

      C            F
Ég þoli ekki lengur

     G7             C
að þvælast á sjó.

 

C                                    C7         F 
Hjá Munda var lítið um leik eða hvíld.

          C            G7                          C 
Hann lenti eftir fermingu norður á síld

                               C7        F
og síðan á línu og síðan á net,

     C           G7                  C
og síðan á línu og aftur á net.

 

      G7
Og þá stundi Mundi ........

 

C                                              C7                  F
Og æska hans leið, og hann vann og hann vann.

      C                   G7                                 C
Því vinnan hún ,, göfgar og bætir hvern mann.

                                       C7               F 
En lítið var það sem úr býtum hann bar,

     C                  G7                       C
því bláblönk að jafnaði útgerðin var.

 

      G7
Og þá stundi Mundi ........

 

C                                               C7              F
Hann varð af því hokinn, hann varð af því grár

     C              G7                     C
að velkjast á togurum þrjátíu ár.

                                      C7            F
Í stórsjó og ágjöf hann stóð sína plikt

         C             G7                           C
með sting fyrir brjósti og króníska gikt.

 

      G7
Og þá stundi Mundi ........

 

C                                  C7          F
Í hífingu eitt sinn hann hentist á vír,

     C             G7                               C
og hurfu þar fingur hans tveir eða þrír.

                                              C7        F
Í annað sinn bobbing hann oná sig fékk,

     C            G7                                   C
og eftir það haltur og skakkur hann gekk.

 

      G7
Og þá stundi Mundi ........

 

C                                                  C7                  F
Til fimmtugs hann þraukaði, en þá fékk hann slag,

     C                  G7                           C
og það gerðist einmitt á sjómannadag.

                                            C7            F
Og sungið var þá eins og sungið er enn

      C              G7                             C
um særokna, vindbarða Hrafnistumenn.


      G7
Og þá stundi Mundi ........


D dúr

D                                  D7             G
Hann Mundi á sjóinn í fyrsta sinn fór
   D             A7                 D
á fjórtánda árinu, lítill og mjór.
                                              D7           G
Og það sem hann dró hirti húsbóndi hans
     D               A7                                  D
og hét því að koma honum þannig til manns.
 

      A7
Og þá stundi Mundi:
D            D7                  G
Þetta er nóg! Þetta er nóg!
      D            G
Ég þoli ekki lengur
     A7             D
að þvælast á sjó.
 

D                                    D7         G
Hjá Munda var lítið um leik eða hvíld.
          D            A7                           D
Hann lenti eftir fermingu norður á síld
                               D7        G
og síðan á línu og síðan á net,
     D           A7                   D
og síðan á línu og aftur á net.
 

      A7
Og þá stundi Mundi ........
 

D                                              D7                  G
Og æska hans leið, og hann vann og hann vann.
      D                   A7                                 D
Því vinnan hún ,, göfgar og bætir hvern mann.
                                       D7                G                    
En lítið var það sem úr býtum hann bar,
     D                  A7                       D
því bláblönk að jafnaði útgerðin var.
 

      A7
Og þá stundi Mundi ........
 

D                                                D7             G
Hann varð af því hokinn, hann varð af því grár
     D              A7                      D
að velkjast á togurum þrjátíu ár.
                                       D7           G
Í stórsjó og ágjöf hann stóð sína plikt
         D             A7                            D
með sting fyrir brjósti og króníska gikt.
 

      A7
Og þá stundi Mundi ........
 

D                                  D7          G
Í hífingu eitt sinn hann hentist á vír,
     D             A7                               D
og hurfu þar fingur hans tveir eða þrír.
                                              D7        G
Í annað sinn bobbing hann oná sig fékk,
     D             A7                                  D
og eftir það haltur og skakkur hann gekk.
 

      A7
Og þá stundi Mundi ........
 

D                                                   D7                 G    
Til fimmtugs hann þraukaði, en þá fékk hann slag,
     D                  A7                            D
og það gerðist einmitt á sjómannadag.
                                            D7           G
Og sungið var þá eins og sungið er enn
      D              A7                             D
um særokna, vindbarða Hrafnistumenn.
 

      A7
Og þá stundi Mundi ........

 
 
 
 

Ef þú sérð villur í textanum, eða átt texta sem ekki eru til í safninu, svo ég tali ekki um gítargrip við textann, þá máttu gjarnan senda mér upplýsingar um það. jommi@simnet.is