F                             Dm
Ég sá hana fyrst á æskuárum

Gm                     C
ósnortin var hún þá.

       F                   Dm   
Hún fyllti loftið af angan og ilmi

Gm                      C
æsandi losta og þrá

F                             F7
Síðla á kvöldin við fórum í felur

       A#                             A#m
mér fannst þetta svolítið ljótt

     F                      C
en alltaf var þetta meiri og meiri

A#       C         F
munaður hverja nótt.

F                                 Dm
Ég ætlaði seinna að hætta við hana

     Gm                     C
ég hélt að það yrði létt.

     F                          Dm        
En ég var andvaka næstu nætur

     Gm                      C 
því nú voru takmörk sett.

F                          F7
Endurminningar örvuðu blóðið

A#                   A#m       
ástin villti mér sýn.

      F                                  C
Og innan skamms fór ég aftur til hennar

     A#          C             F
og eftir það varð hún mín.

F                                        Dm
Hún fylgir mér ennþá svo trygg og trú

       Gm                            C
svo tággrönn og hnakkakert

F                         Dm
Aldrei hefur hún öðrum þjónað

    Gm                C
né annara varir snert.

F                                      F7
Hvenær sem grípur mig hugarangur

      A#                            A#m
hún huggar mig raunum í.

      F                     C
Þá treð ég í hana tóbakshnoði

     A#               C     F
og tendra svo eld í því.

Ég læt hér fyglja með skemmtilega söguskýringu/ábendingu sem ég fekk senda varðandi nafn ljóðsins, sem virðist hafa skolast til í gegnum tíðina.  Ég hef þegar breytt yfir í rétt nafn, en hef þó  til skýringar það ranga innan sviga.  Ábendingin er orðrétt svona:

"Ljóð sem þú kallar Pípan, er ekki réttnefni, en þessi villa kom
inn með Hljómsveitinni Sjöund frá Vestmannaeyjum, þegar hún
gaf lagið út. Lagið er samið af Vestmannaeying en ljóðið er eftir
Jökuldæling Ragnar Inga Aðalsteinsson frá Vaðbrekku. Þetta ljóð birst í skólablaði Menntaskólans á Laugarvatni um 1970 og þá sem uppfylling, sagði hann mér seinna. Ljóðið er síðan í ljóðabók Ragnars ; Hrafnkelu og heitið er ÁSTARLJÓÐ.
Svipaður texti er til frá Ameríku og var hann fyrirmyndin að ljóðinu. Það versta við þetta nafn: "Pípan" er að heitið ljóstrar strax upp, um hvað ljóðið er, en textinn er sérstaklega gerður til að koma á óvart í endann !! Ég vona að þetta sé nægileg skýring og hægt verði að snúa þessu klúðri við sem komið er í of margar söngbækur.  

kveðja
Hilmar Þór"