F                              F7               A#
Ég er seinheppinn maður það sést bezt á því,
       C                                            F
hve sjaldan ég dett og fer á fyllerí.
                   F7        A#        
Þótt aldrei geri ég öðrum neitt mein,
     C                                                  F
ég alltaf er tekinn og mér stungið í Stein.   (Stungið í Stein)

F                      F7             A#
Og kvenfólkið leikur mig líka svo grátt,
     C                                            F
að líf mitt er dapurt, þá ég fer í hátt.
                   F7            A#
Ef ætla ég skvísu að húkka með heim,
       C                                                    F
hún hendist í burtu og stundum með tveim.  (Stundum með tveim)

F                    F7          A#
Ef reyni með valdi að verja minn feng
     C                                             F
og vaða á strákana og slá þá í keng,
                         F7            A#
þá ráðast þeir á mig og rota eins mink,
        C                                             F
mér rétta á kjammann eitt spítalavink.  (Spítalavink)

F                 F7             A#
Á spítölum kvelur mig læknanna lið
        C                                                             F
með lamstri og sprautum, svo ég þoli ekki við.
                        F7               A#
Og því er það svo, að ég sagt get með sann,
     C                                          F
að síst eru þeir fyrir slasaðan mann.  (Slasaðan mann)    Hækkun  C#
 

      F#         F#7      B
En verra er ekkert í veröldu þó,
          C#                                                  F#
en að vera á stað, þar sem mungát er nóg
                     F#7              B
og húka við bar´ eins og staðfastur staur
      C#                                                F#
og stara í tómt glasið og eiga ekki aur.   (Eiga ekki aur)