|
C
G
C
Fyrir nokkru fór ég eina sjóferð,
Am
F
C
því ég vildi reyna ærlegt puð.
G
C
Gvend á Eyrinni og Róda raunamædda
Am G
C
hitti ég þar en kokkurinn hét Stína stuð.
Am
Það var alltaf bræla af og til.
Em
Við þráðum Sól og sumaryl.
G
D
Ég reyndi að hringja heim en Mamma grét.
Am
Við höfðum ekkert rafmagnið,
Em
Með sextán
týrum lýstum við,
G
G7
C C7
en aldrei vissi ég hvað skipið hét.
F
G
C
Ég aldrei hef vitað aðra eins sjóferð
Am
F
C
því ekkert okkar hafði vit Á sjó
G C
G
Am
Nei - ég vildi miklu heldur vinna í skógerð,
F
G
C
því af sjómennskunni fengið hef ég nóg.
C
G
C
Og einn morgun þá lentum við í strandi.
Am
F
C
Þá var Ryksugan á fullu uppí brú.
G
C
Kringum bátinn saug hún upp Þrjú tonn af sandi
Am
G
C
uns kallinn hrópaði upp: "Til vinstri snú!"
Am
Og þá var haldið heim í slipp,
Em
svo hratt að báturinn tók kipp.
G
D
Grænn í framan gekk ég út og spjó.
Am
Litlir kassar runnu um allt
Em
og svo verður furðu kalt,
G G7
C C7
þegar veðrið versnar úti á sjó.
F
G
Ég hef aldrei vitað aðra eins...
C
G
C
Nú andar suðrið sæla vindum þýðum.
Am
F
C
Áhöfnin er uppi að úða hval.
G
C
En skipstjórinn eltir dallinn á sjóskíðum.
Am
G
C
Ó, ég vildi að ég kæmist Heim í Búðardal.
Am
Svo er sagt að Stína stuð
Em
sé nú loksins trúlofuð
G
D
Jóa útherja, þar hvarf sú von.
Am
Hann er á Kútter Haraldi.
Em
Mig vantar fyrir fargjaldi
G
G7
C C7
til að komast heim og fara að vinna í Kron.
F
G
Ég hef aldrei vitað aðra eins... |