|
(Sungið annars
vegar af einum með bassarödd og síðan rödduðum kór, áttund hærra.
Skipt er um dúr upp og niður, úr G í A og A í G, eftir því hvort
bassaröddin eða kórinn er að syngja).
G D G
Já skárst mun sinni kerlu að kúra hjá.
G G7
C
(Einn) Ég man einn góðan granna sem var giftur ungri snót
D G
og honum fannst hún falleg þó að flestum þætti hún ljót
G7 C
Og ást í húsi hló þar og heilög gleði bjó þar
D G
A
já sannkallað sæluhús það var (Hækkun)
A A7
D
(Kór) Og minn granni virtist glaður og hann gekk til starfa hýr
E A
en enginn veit hvað undir stakki eiginvina býr
A7 D
Eitt haust þau ógn og undur meðan eiginkonan svaf
E
A G
stakk granni minn hinn glaði maður a....a af. (Lækkun)
G G7 C
(Einn) Já sem vina öls er ástin og af hún rennur skjótt
D G
og fegurst fljóð á vorin þér finnst það haustið ljótt
G7 C
Síns frelsis naut hann feginn á för um breiða veginn
D G
A
Ó vei mér hversu grét ég granna minn (Hækkun)
A A7 D
(Kór) Það er örðugt ekki að hugga, ég ekkert spara lét
E
A G
margt kvöld hún hné að hjarta mér og gré....e....et. (Lækkun)
G
G7 C
(Einn) Þetta frétti granninn góði og hann gerðist fár um stund
D G
hver skilur eigið hjartalag og lund
G G7 C
(Öll) Þó menn fagni unnu frelsi ofta að fjötrum gerast má
D G
og furður gera fjöllin sem úr fjarlægð sýnast blá
G7 C
Og hin týndi sonur sjá, já, menn sjá oft ef menn gá
D G
að skárst mun sinni kerlu að kúra hjá
D G
Já skárst mun sinni kerlu að kúra hjá
|
