Am E   Am          Dm     B7         E
Til   eru fræ, sem fengu þennan dóm:
     Am    Dm       G7                C         E
að falla í jörð, en verða aldrei blóm.
               Am            G7              C     E
Eins eru skip, sem aldrei landi ná,
     E           Am Dm E                       Am
og iðgræn lönd,  er sökkva í djúpin blá,

 
     Am  E      Am   Dm      B7   E
og von, sem hefur vængi sína misst,
     Am    Dm  G7              C         E
og varir, sem aldrei geta kysst,
     E         Am         G7               C          E
og elskendur, sem aldrei geta mæst,
     E        Am Dm E                       Am
og aldrei geta      sumir draumar ræst.

 
(Sólaður eða sönglaður fyrri  partur vísunnar)

 
     E    Am          G7                    C        E
Til eru ljóð, sem lifna og deyja í senn,
     E   Am Dm      E                   Am
og lítil börn,  sem aldrei verða menn.