Dm
Ég ungur gekk upp í Gimbrafell

að gá að mínum sauðum.
                                C
að kveldi til, og ég konu sá
 A#    A7         Dm
í kyrtli skarlatsrauðum.

Hún söng:
F
Diddel dúri, Diddle dúrí, diddle dúrí dí
C                                       A7                   Dm     
Diddel dúri, Diddle dúrí, diddle dúrí dí, dúrí jó

Og til mín þessi kona kom

Útúr klettagili þröngu

Með bláan hatt eins og hefðarfrú

Á heilsubótargöngu.

Og hún var bæði há og grönn

Og hún var eins og gyðja

Með silkiglófa, gljóbjart hár

Og gullband um sig miðja.

Og nær mér, nær mér leið hún létt

Eins og ljúfur blær að vori,

Og oná jörðu hún aðeins kom

í áttunda hverju spori.

Og hún að lokum hjá mér stóð

Og hjarta mitt fór á sprett

Og koss einn heitan eins og eld

Á enni mér hún setti.

Og þetta hennar háttarlag

Það her ég aldrei skilið,

Því óðara hvarf hún aftur burt

Og inni klettagilið.

Og gamall nú ég orðinn er,

En aldrei gleymi ég henni,

Og ennþá kossinn síður sá,

Er hún setti mér á ennið.