ATHUGA

FORMÁLSORÐ *

BÁLKUR I SAMEIGINLEG ÁKVÆÐI *

BÁLKUR II ÁKVÆÐI VIÐVÍKJANDI LÝÐRÆÐISLEGAR GRUNNFORSENDUR *

BÁLKUR III ÁKVÆÐI VIÐVÍKJANDI STOFNANIR *

BÁLKUR IV ÁKVÆÐI UM EFLINGU SAMSTARFS *

BÁLKUR V ALMENN ÁKVÆÐI VIÐVÍKJANDI ATHÖFN UTAN SAMEININGARINNAR OG SÉRSTÖK ÁKVÆÐI VARÐANDI UTANRÍKJASTEFNU OG SAMEIGINLEGT ÖRYGGI *

BÁLKUR VI LOKA ÁKVÆÐI *

SAMNINGNUR UM STARFSEMI EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

FORMÁLSORÐ *

FYRSTI HLUTI GRUNNFORSENDUR *

ANNAR HLUTI ENGIN-MISMUNUN OG RÍKISBORGARARÉTTUR SAMEININGARINNAR *

ÞRIÐJI HLUTI STEFNUMÁL OG ATHAFNIR INNAN SAMEININGARINNAR *

FJÓRÐI HLUTI SAMBAND LANDA OG SVÆÐA HANDAN-HAFS *

FIMMTI HLUTI ATHÖFN UTAN SAMEININGARINNAR *

SJÖTTI HLUTI ÁKVÆÐI STOFNANNA OG FJÁRMÁLA *

SJÖTTI HLUTI ÁKVÆÐI ALMENN OG ENDANLEG *

FRUMSKJAL (n° 1) UM HLUTVERK ÞJÓÐARÞINGANNA Í EVRÓPSKU SAMNINGUNNI *

FRUMSKJAL (n° 2) UM BEITINGU GRUNNFORSENDA STUÐNINGSHJÁLPAR OG STÆRÐARHLUTFALLS *

FRUMSKJAL (n° 3) UM LAGASKORÐUN DÓMSTÓLS EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

FRUMSKJAL (n° 4) UM LAGABÁLKA EVRÓPSKA SEÐLABANKA KERFISINS OG SEÐLABANKA EVRÓPU *

FRUMSKJAL (n° 5) UM LAGABÁLKA EVRÓPSKA FJÁRFESTINGARBANKANS *

FRUMSKJAL (n° 6) UM NIÐURSETNINGU AÐSETRA STOFNANNA OG TILTEKINNA STJÓRNFÆRA, SAMTAKA OG ÞJÓNUSTU EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

FRUMSKJAL (n° 7) UM FORRÉTTINDI OG FRIÐHELGI EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

FRUMSKJAL (n° 8) VIÐVÍKJANDI GREIN 6, MÁLSGREIN 2, SAMNINGSINS UM EVRÓPSKU SAMEININGUNA UM AÐKOMU SAMEININGARINNAR À EVRÓPSKA SÁTTMÁLANS UM VERNDUN MANNRÉTTINDA OG GRUNDVALLAR FRJÁLSRÆÐI *

FRUMSKJAL (n° 9) UM ÁKVÖRÐUN RÁÐSINS VIÐVÍKJANDI GANGSETNINGU LIÐA GREINAR 16, MÁLSGREIN 4, SAMNINGSINS UM EVRÓPSKU SAMEININGUNA OG 238, MÁLSGREIN 2, SAMNINGSINS UM STARFSEMI EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR MILLI 1. NÓVEMBER 2014 OG 31. MARS 2017, HINS VEGAR, OG FRÁ OG MEÐ 1. APRÍL 2017, ANNARRS VEGAR *

FRUMSKJAL (n° 10) UM VARANLEGA SKIPULAGT SAMSTARF ER BYGGIST Á GREIN 42 SAMNINGSINS UM EVRÓPSKU SAMEININGUNA *

FRUMSKJAL (n° 11) UM GREIN 42 SAMNINGSINS UM EVRÓPSKU SAMEININGUNA *

FRUMSKJAL (n° 12) UM MÁLSMEÐFERÐ VARÐANDI ÓHÓFLEGAN HALLA *

FRUMSKJAL (n° 13) UM SAMLEITNI VIÐMIÐANIRNAR *

FRUMSKJAL (n° 14) UM EVRUGRÚPPUNA *

FRUMSKJAL (n° 15) UM TILTEKINN ÁKVÆÐI VIÐVÍKJANDI SAMEINAÐA KONUNGSDÆMIÐ STÓRA-BRETLAND OG NORÐUR ÍRLAND *

FRUMSKJAL (n° 16) UM TILTEKINN ÁKVÆÐI VIÐVÍKJANDI DANMÖRKU *

FRUMSKJAL (n° 17) UM DANMÖRKU *

FRUMSKJAL (n° 18) UM FRAKKLAND *

FRUMSKJAL (n° 19) UM SCHENGEN ÚTKOMUNA AÐLAGAÐARI INNAN RAMMA EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

FRUMSKJAL (n° 20) UM BEITINGU TILTEKINNA HLIÐA GREINAR 26 SAMNINGSINS UM STARFSEMI EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR Á SAMEINAÐA KONUNGSDÆMIÐ OG Á ÍRLAND *

FRUMSKJAL (n° 21) UM STÖÐU SAMEINAÐA KONUNGDÆMISINS OG ÍRLANDS MEÐ TILLITI TIL HELGI FRELSIS, ÖRYGGIS OG RÉTTLÆTIS *

FRUMSKJAL (n° 22)x UM STÖÐU DANMARKAR *

FRUMSKJAL (n° 23) UM YTRI SAMSKIPTI MEÐLIMARÍKJANNA Í ÞVÍ SEM VARÐAR AÐ FARA FRAM YFIR FYRIR YTRI LANDAMÆRI *

FRUMSKJAL (n° 24) UM HÆLISRÉTT BURTFARINNA ÞEGNA MEÐLIMARÍKJANNA EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

FRUMSKJAL (n° 25) UM INNINGU SAMEIGINLEGRA VALDAHÆFA *

FRUMSKJAL (n° 26) UM ÞJÓNUSTU ALMENNRA HAGSMUNA *

FRUMSKJAL (n° 27) UM INNRI MARKAÐUR OG SAMKEPPNI *

FRUMSKJAL (n° 28) UM SAMLOÐUN HAGSTJÓRNAR, SAMFÉLAGSLEG OG SVÆÐALEG *

FRUMSKJAL (n° 29) UM KERFI OPINBERAR ÚTVÖRPUNAR Í MEÐLIMARÍKJUNUM *

FRUMSKJAL (n° 30) UM BEITINGU SÁTTMALA GRUNDVALLA RÉTTINDA EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR Í PÓLLANDI OG Í SAMEINAÐA KONUNGSDÆMINU *

FRUMSKJAL (n° 31) VIÐVÍKJANDI INNFLUTNING Í EVRÓPSKU SAMNINGUNNI AFURÐA HREINSAÐRAR OLÍU ÚR HOLLENSKU ANTILLUEYJUNUM. *

FRUMSKJAL (n° 32) UM ÖFLUN FASTEIGNA Í DANMÖRKU *

FRUMSKJAL (n° 33) UM GREIN 157 SAMNINGS UM STARFSEMI EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

FRUMSKJAL (n° 34) UM SÉRHÆFÐA STJÓRNARHÆTTI NOTHÆFA á GRÆNLANDI *

FRUMSKJAL (n° 35) UM GREIN 40.3.3 UM GRUNDVALLARLÖG ÍRLANDS *

FRUMSKJAL (n° 36) UM BRÁÐABRIGÐA ÁKVÆÐI *

FYLGISKJÖL *

FYLGISKJAL I LISTI ÆTLAÐUR GREIN 38 SAMNINGSINS UM STARFSEMI EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

FYLGISKJAL II LÖND OG SVÆÐI HANDAN HAFS HVER FALLA UNDIR ÁKVÆÐI FJÓRÐA HLUTA SAMNINGSINS UM STARFSEMI EVRÓPSKU SAMEININGUNNAR *

YFIRLÝSINGAR *

FYLGISKJÖL MEÐ LOKALAGSETNTINGUM *

RÍKSSTJÓRNASTJÓRNLAGARÁÐSTEFNUNAR *

SEM SAMÞYKKTI LISSABON SAMNINGINN *

undirritaðann 13. desember 2007 *

A. YFIRLÝSINGAR VIÐVÍKJANDI ÁKVÆÐUM SAMNINGANNA *

B. YFIRLÝSINGAR VIÐVÍKJANDI DES FRUMSKJÖL ANNEXÉS AUX TRAITÉS *

C. YFIRLÝSINGAR MEÐLIMARÍKJANNA *

SAMSVÖRUNNAR TÖFLUR *

Samningur um Evrópsku Sameininguna *

Samningur starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar *

HANS HÁTIGN KONUNGUR BELGÍU, HENNAR HÁTIGN DROTTNING DANMERKUR, FORSETI SAMBANDSLÝÐVELDISINS ÞÝSKALANDS, FORSETI ÍRLANDS, FORSETI LÝÐVELDISINS GRIKKLANDS, HANS HÁTIGN KONUNGUR SPÁNVERJA, FORSETI FRANSKA LÝÐVELDISINS, FORSETI LÝÐVELDISINS ÍTALÍU, HANS KONUNGLEGA HÁTÍGN STÓRHERTOGINN AF LÚXEMBURG, HENNAR HÁTIGN DROTTNING HOLLANDS, FORSETI LÝÐVELDISINS PORTÚGALS, HENNAR HÁTIGN DROTTNING SAMEINAÐA KONUNGDÆMISINS STÓRA BRETLANDS OG NORÐUR ÍRLANDS,

STAÐRÁÐIN í að fara í gegnum nýjan áfanga í evrópska samþættingarferlinum sem hófst með sköpun Evrópsku Samfélaganna,

HUGFANGIN Evrópu menningararfleiðanna, trúarlegu og mannúðarlegu, frá hverjum þróuðust alheimsgildin sem mynda friðhelg og óafsalanaleg réttindi mannverunnar, eins og frelsið, lýðræðið, jafnréttið og Réttarríkið;

UPPRIFJANDI sögulega þýðingu frá lokum skiptingar Evrópu álfunnar og nauðsynina að byggja sterkar undirstöður fyrir byggingarlist Evrópu framtíðarinnar,

STAÐFESTANDI þeirra hollustu við grunnforsendur frelsis, lýðræðis og virðingar fyrir mannréttindum og grundvallarfrelsi og Réttarríki,

STAÐFESTANDI þeirra hollustu við grundvallar félagsréttindi eins og þau eru skilgreind í evrópska félagssáttmálanum, sem var undirritaður í Turin 18. október 1961, og í samfélagssáttmála grundvallar félagsréttinda starfsmanna frá 1989,

ÁFJÁÐ í að dýpka samheldni millum þeirra þjóða með virðingu fyrir þeirra sögu, þeirra menningu og þeirra siðum,

ÁFJÁÐ í að styrkja lýðræðiseinkenni og starfsemisskilvirkni stofnanna, í þeim tilgangi að gera þeim kleift að uppfylla betur, í einstökum stofnannarramma, skyldurnar sem þeim er trúað fyrir,

STAÐRÁÐIN í að styrkja þeirra hagstjórnir eins og að tryggja samleitni, og að byggja upp sameiningu hagstjórna og gjaldmiðla, sem felur í sér, í samræmi við ákvæði þessa samnings og Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar, einstakan og afstöðugan gjaldmiðil,

ÁKVEÐIN í að stuðla að samfélagslegri og hagstjórnar framför þeirra þjóða, tekið með í reikninginn grunnforsenda varanlegs þroskaferils og innan ramma framkvæmdar innri markaðar, bæði styrking samfestingarinnar og umhverfisverndar, og að koma í verk stefnumálum sem tryggja sambærilegar framfarir í samþættingu hagstjórnar og innan annarra svæða,

STAÐRÁÐIN í að útbúa burtförnum þegnum þeirra landa almennan ríkisborgararétt,

STAÐRÁÐIN í að koma í verk útlendinga og almennar öryggisstefnu, þar með talin skilgreining stigvaxandi almennar varnarstefnu, sem gæti leitt til sameiginlegrar varnar, í samræmi við ákvæði greinar 42, styrkjandi þannig einleika Evrópu og hennar sjálfstæðis í þeim tilgangi að stuðla að friði, öruggi og framför í Evrópu og í heiminum,

STAÐRÁÐIN í að auðvelda frjálsa umferð einstaklinga, um leið tryggjandi öryggi og vernd þeirra þjóða, með því að byggja upp helgi frjálsræðis, öryggis og réttlætis, í samræmi við ákvæði þessa samnings og Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar,

STAÐRÁÐIN í að fylgja eftir þróunarferlinum sem skapar sífellt nánara samband millum þjóða Evrópu, í hverju eru teknar ákvarðanir sem næst borgurunum og mögulegt er, í samræmi við grunnforsendu stuðningshjálpar,

ÞEGAR FRAM ER LITIÐ eru síðari áfangar að fara í gegnum til að láta þróast evrópska samþættingu,

HÖFUM ÁKVEÐIÐ að stofna Evrópska Sameiningu og höfum undirritað í því skyni sem valdahafar fulls umboðs:

(listi valdhafa ekki afritaður)

HVERJIR, eftir hafa framselt sín viðurkenndu lögformlegu fullu valdaumboð, hafa samþykkt eftirfarandi ákvæði:

(úr-fyrstu grein TUE)

Með þessum samning, ÆÐSTU AÐILAR MÁLANS stofna sín í millum EVRÓPSKA SAMEININGU, hér eftir nefnd "Sameining", hverri Meðlima-Ríkin úthluta valdahæfi til að ná fram sínum sameiginlegu markmiðum.

Þessi samningur markar nýjan áfanga í þróunarferlinum sem skapar sífellt nánara samband millum þjóða Evrópu, í hverju eru teknar ákvarðanir eins mögulega opnar og sem mögulega næst borgurunum.

Sameiningin er botnuð í þessum samning og á samningnum um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar (héðan í frá nefndir "Samningarnir"). Báðir Samningarnir hafa sama lagagildi. Sameiningin kemur í stað og tekur við af Evrópska Bandalaginu.

Sameiningin er botnuð í virðingargildum mannlegrar reisnar, frjálsræðis, lýðræðis, jafnréttis, Réttarríki, eins og virðingu mannréttinda, þar með talin réttindum einstaklinga sem tilheyra minnihluta hópum. Þessi gildi eru sameiginleg Meðlima-Ríkjum í samfélagi sem einkennist af ekki-elítu, ekki-mismunun, umburðarlyndi, réttlæti, samheldni og jafnrétti millum kvenmanna og karlmanna.

(úr-grein 2 TUE)

1. Sameiningin hefur að markmiði að stuðla að friði, gildum sínum og velferð sinna þjóða.

2. Sameiningin býður sínum borgurum upp á helgi frjálsræðis, öryggis og réttlætis án innri landamæra, innan hverrar er tryggð frjáls umferð einstaklinga, í tengslum við viðeigandi úrræði í málum ytri landamæraeftirlits, hælisvistar, innflytjenda eins og afbrotaforvarna og baráttunnar gegn þessu fyrirbæri.

3. Sameiningin byggir upp innrimarkað. Hún vinnur að varanlegri þróun Evrópu botnuðu í vexti hagstjórnarjafnvægis og á afstöðugu verðlagi, á samfélagslegri hagstjórn markaðar hreint út samkeppnihæfum, sem beinist að fullri atvinnu og á samfélagslegri farmför, og á háu stigi verndar og betrun bótar gæða umhverfisins. Hún stuðlar að framför raunvísinda og tækni.

Hún mótmælir samfélagsútskúfun og mismunun, og stuðlar að réttlæti og samfélagsvernd, jafnrétti milli kvenmanna og karlmanna, samheldni milli kynslóðanna og verndarréttindum barna.

Hún stuðlar að samfestingu hagstjórnar, samfélagslegri og landsvæðalegri, og samheld Meðlima-Ríkjanna.

Hún virðir gífurleika sinnar menningarlegu og tungumála fjölbreytni, og sér um vernd og um þróun evrópskrar stjórnmálalegrar menningalegar arfleiðar.

4. Sameiningin byggir upp samband hagstjórnar og gjaldmiðilsmála hvers gjaldmiðill er evra.

5. Í sínum tengslum með afgangi heimsins, stendur Sameiningin fast á og stuðlar að gildum sínum og hagsmunum sínum og leggur sitt af mörkun til verndar sinna borgara. Hún leggur sitt af mörkun til friðar, til öryggis, til varanlegrar þróunar jarðarkringlurnar, til samheldni og til gagnkvæmrar virðingar millum þjóða , til viðskipti frjálsra og jafnra, til útrýmingar fátæktar og til verndar mannréttinda, sér í lagi réttinda barna, eins og til skilyrðislausar virðingar og til þróunar alþjóða réttarfars, einkanlega til virðingar grunnforsenda Sáttmála Sameinuðu þjóðanna.

6. Sameiningin fylgir eftir sínum viðfangsefnum með viðeigandi bolmagni, í starfsskyldu valdahæfisins sem henni er úthlutað í Samningunum.

1. Í samræmi við grein 5, tilheyrir alt valdhæfi sem ekki er úthlutað Sameiningunni í Samningum Meðlima-Ríkjunum.

2. Sameiningin virðir jafnrétti Meðlima-Ríkjanna gagnvart Samningunum eins og þeirra þjóðareinkenni, sem eru ásköpuð þeirra grundvallar stjórnarstefnu og stjórnarskrárskipunar formgerð, þar með talið það sem varðar sjálfstjórn staða og héraða. Hún virðir nauðsynlegar starfsskyldur Ríkisins, einkanlega þær sem hafa fyrir viðfang að tryggja því landsvæðislegan heilleika, að halda uppi röð og reglu og að passa upp á þjóðaröryggi. Sér í lagi, þjóðaröryggi verður eftir sem áður einkaábyrgð sérhvers Meðlima-Ríkis.

3. Í krafti grunnforsenda dyggrar samvinnu, virða Sameiningin og Meðlima-Ríkin hvort annað og aðstoða hvert annað gagnkvæmilega í uppfyllingu skyldnanna sem fylgja í kjölfar Samninganna.

Meðlima-Ríkin grípa til allra almennra úræða eða sérstakra við hæfi til að tryggja inningu skuldbindinganna sem fylgja í kjölfar Samninganna eða sem eru afleiðing athafna stofnanna Sameiningarinnar.

Meðlima-Ríkin auðvelda Sameiningunni uppfyllingu sinnar skyldu og halda sig frá öllum úræðum sem gætu sett í hættu framkvæmd viðfangsefna Sameiningarinnar.

(úr-grein 5 TCE)

1. Grunnforsenda úthlutunnar stjórnar afmörkun valdahæfis Sameiningarinnar. Grunnforsendur stuðningshjápar og stærðarhlutfals stjórna beitingu þessa valdhæfis.

2. Í krafti grunnforsendu úthlutunnar, athafnast Sameiningin ekki nema innan takmarka valdahæfisins sem Meðlima-Ríkin hafa henni úthlutað í Samningunum til að ná fram viðfangsefnunum sem þessir Samningar byggja upp. Alt valdhæfið sem er ekki úthlutað til Sameiningarinnar í Samningunum tilheyrir Meðlima-Ríkjunum.

3. Í krafti grunnforsendu stuðningshjálpar, innan athafnasvæðanna sem heyra ekki undir hennar sérvaldhæfi, gengur Sameiningin inn aðeins ef, og að svo miklu leyti sem, viðfangsefnum ráðgerðu athafnarinnar getur ekki verið náð fram á fullnægjandi hátt af Meðlima-Ríkjunum, jafnt á mælikvarða miðstýringar sem á mælikvarða héraða og staða, en gætu betur verið, sökum umfangsins eða áhrifa ráðgerðar athafnar, verið náð fram á mælikvarða Sameiningarinnar.

Stofnanirnar Sameiningarinnar beita grunnforsendu stuðningshjálpar í samræmi við frumskjal um beitingu grunnforsenda stuðningshjápar og stærðarhlutfals. Þjóðarþingin passa upp á virðingu fyrir grunnforsendu stuðningshjálpar í samræmi við réttarfarið sem er gert ráð fyrir í þessu frumskjali.

4. Í krafti grunnforsendu stærðarhlutfals, eru innihald og form athafnar Sameiningarinnar ekki umfram það sem er nauðsynlegt til að ná fram viðfangsefnum Samninganna.

Stofnanirnar Sameiningarinnar beita grunnforsendu stærðarhlutfals í samræmi við frumskjal um beitingu grunnforsenda stuðningshjápar og stærðarhlutfals.

(úr-grein 6 TUE)

1. Sameiningin viðurkennir réttindin, frjálsræðið og grunnforsendurnar eins og orðaðar í Sáttmálanum um grundvallarréttindi Evrópsku Sameiningarinnar frá 7. desember 2000, eins og samþykktar 12. desember 2007 í Strasbourg, hver hefur sama lagagildi sem Samningarnir.

Ákvæði Sáttmálans auka ekki á nokkurn hátt valdahæfi Sameiningarinnar eins og það er skilgreint í Samningunum.

Réttindin, frjálsræðið og grunnforsendurnar eins og orðaðar í Sáttmálanum eru þýddar í samræmi við almenn ákvæði lagabálks VII Sáttmálans sem stjórna þýðingu og beitingu þessa sama og með því að taka lögformlega tillit til útskýringanna með skírskotun til Sáttmálans, sem benda á heimildir þessara ákvæða.

2. Sameiningin gerist aðili að Evrópsku Stjórnlagaráðstefnunni um verndun Mannréttinda og grundvallarfrelsi. Þessi aðild breytir ekki valdahæfi Sameiningarinnar eins og það er skilgreint í Samningunum.

3. Grundvallarréttindin, eins og Evrópska Stjórnlagaráðstefnan ábyrgist þau um verndun Mannréttinda og grundvallarfrelsis og eins og þau eru afleiðingar sameiginlegra stjórnarskrárskipunarsiða Meðlima-Ríkjanna, eru hluti af lögum Sameiningarinnar að svo sem almennar grunnforsendur.

(úr-grein 7 TUE)

1. Að tillögu rökstuddri af einum þriðja Meðlima-Ríkjanna, af Evrópska Þinginu eða af Evrópsku Umboðinu, getur Ráðið, sem úrskurðar með meirihluta fjórum fimmtu sinna meðlima eftir samþykki Evrópska Þingsins, staðfest augljósa áhættu um að alvarlegt lögbrot geti verið til staðar af hálfu Meðlima-Ríkis á gildunum með skírskotun til greinar 2. Áður en komist er að þessari niðurstöðu, veitir Ráðið Meðlima-Ríkinu sem málið varðar áheyrn og getur stílað því tilmælum, með því að úrskurða eftir sama réttarfari.

Ráðið sannprófar reglulega ef tilefnin sem hafa leitt til slíkrar niðurstöðu haldi áfram að vera í gildi.

2. Evrópska Ráðið, sem úrskurðar einróma að tillögu þriðja Meðlima-Ríkjanna eða Evrópsku Umboðsins og eftir samþykki Evrópska Þingsins, getur staðfest tilvist alvarlegs lögbrots og þráláts af hálfu Meðlima-Ríkis á gildunum með skírskotun til greinar 2, eftir hafa boðið þessu Meðlima-Ríki að setja fram allar athugasemdir í málinu.

3. Þegar hefur verið komist að niðurstöðunni með skírskotun til málsgreinar 2, Ráðið, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, getur ákveðið að nema úr gildi ákveðin réttindi sem fylgja í kjölfar beitingu Samninganna á Meðlima-Ríkið sem málið varðar, þar með talin réttindi fulltrúa ríkisstjórnar þess Meðlima-Ríkis að kjósa innan Ráðsins. Þannig gjört, tekur Ráðið tillit til hugsanlegra afleiðingar slíkrar sviptingu á réttindum og skuldbindingum einstaklinga og lögpersóna.

Skuldbindingar sem falla í hlut Meðlima-Ríkisins sem málið varðar í samræmi við lögbálka Samninganna halda áfram að vera í gildi í öllu falli þvingandi fyrir þetta Ríki.

4. Ráðið, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, getur ákveðið eftir á að breyta úræðunum sem það hefur beitt í nafni málsgreinar 3 eða binda endi á þau til að svara umskiptum ástandsins sem kom því til að grípa þessi úrræði.

5. Kosningahættirnir sem, viðkomandi tilgangi þessarar greinar, eiga við um Evrópska Þingið, um Evrópska Ráðið og um Ráðið eru fastbundnir með grein 354 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

1. Sameiningin eflir með nágrannalöndum sínum forréttindatengsl, í því augnamiði að byggja upp helgi velgengni og gott samband við nágrananna, sem er botnað á gildum Sameiningarinnar og einkennist af nánum tengslum og friðsömum sem hvíla á samvinnunni.

2. Með hliðsjón af málsgrein 1, getur Sameiningin útkljáð tiltekin samkomulög með löndunum sem eiga hlut að máli. Þessum samkomulögum geta fylgt gagnkvæm réttindi og skuldbindingar eins og möguleikinn að stjórna athöfnum sameiginlega. Gangsetning þeirra kallar á reglubundin samráð.

Í öllum sínum athöfnum, virðir Sameiningin jafnréttisgrunnforsendu sinna borgara, sem njóta góðs af jafnri athygli hennar stofnanna, ráðfæra og umboðsstofa. Borgari Sameiningarinnar er sérhver einstaklingur sem hefur þjóðerni Meðlima-Ríkis. Ríkisborgararéttur Sameiningarinnar bætist við þjóðarríkisborgararéttinn en kemur ekki í stað hans.

1. Starfsemi Sameiningarinnar er grundvölluð á fulltrúalýðræði.

2. Borgararnir eru túlkaðir beint af fulltrúum, á mælikvarða Sameiningarinnar, á Evrópska Þinginu.

Meðlima-Ríkin eru túlkuð í Evrópska Ráðinu af leiðtoga þeirra Ríkis eða ríkistjórna og í Ráðinu af þeirra ríkisstjórnum, sem þær sjálfar lýðræðislega ábyrgar, hver sem er gagnvart þeirra þjóðarþingum, eða gagnvart þeirra borgurum.

3. Sérhver borgari hefur rétt til að eiga hlutdeild í lýðræðislega lífi Sameiningarinnar. Ákvarðanir eru teknar jafn opnum örmun sem eins nálægt borgurunum og mögulegt er.

4. Stjórnmálaflokkar á evrópskan mælikvarða leggja sitt af mörkum við myndun evrópskrar stjórnmálalegrar meðvitundar og vilja borgaranna Sameiningarinnar að tjá sig.

1. Stofnanirnar veita, eftir viðeigandi leiðum, borgurum og forsvarssamtökum möguleika á að kynnast og að skiptast á opinberlaga á sínum skoðunum á öllum athafnasvæðum Sameiningarinnar.

2. Stofnanirnar viðhalda opinni umræðu, gegnsærri og reglulega með forsvarssamtökum og fyrirfólki.

3. Til þess að tryggja samkvæmni og gegnsæi athafna Sameiningarinnar, leiðir Evrópska Umboðið opinskáa ráðaleitun hlutaðeigandi málsaðila [til lykta].

4. Borgurum Sameiningarinnar, að tölu ein milljón minnst, þegnar að marktækri tölu Meðlima-Ríkja, geta átt frumkvæði að bjóða Evrópsku Umboðinu, innan ramma úthlutanna þess, að leggja fram viðeigandi tillögu varðandi málin hver þessir borgarar álíta að löggerningur Sameiningarinnar sé nauðsynlegur til þess að beita Samningunum.

Réttarfarið og aðstæðurnar sem er krafist fyrir framvísun slíks frumkvæðis eru fastbundin í samræmi við grein 24, fyrstu efnisgrein, Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

Þjóðarþingin leggja rösklega sitt af mörkum til góðrar starfsemi Sameiningarinnar:

a) með því að vera upplýstar af stofnunum Sameiningarinnar og með því að taka við tilkynningum löggjafarfrumvarpa Sameiningarinnar í samræmi við frumskjal um hlutverk þjóðarþinganna í Evrópsku Sameiningunni;

b) með því að vaka yfir virðingu grunnforsendu stuðningshjálpar í samræmi við réttarfarið sem er gert ráð fyrir í Frumskjali um beitingu grunnforsenda stuðningshjápar og stærðarhlutfals;

c) með því að eiga hlutdeild í, innan ramma helgi frjálsræðis, öryggis og réttlætis, gildismats kerfum gagnsetningar stefnumála Sameiningarinnar í þessari helgi, í samræmi við grein 70 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar og með því að vera aðilar að stefnumálalegri stjórn Europol og á mati athafna Eurojust, í samræmi við greinar 88 og 85 þess samnings;

d) með því að eiga hlutdeild í réttarfarsendurskoðun Samninganna, í samræmi við grein 48 þessa samnings;

e) með því að vera upplýst um inngöngukröfur Sameiningarinnar, í samræmi við grein 49 þessa samnings;

f) með því að eiga hlutdeild í meðalþingasamvinnu millum þjóðarþinganna og með Evrópska Þinginu, í samræmi við frumskjal um hlutverk þjóðarþinganna í Evrópsku Sameiningunni.

1. Sameiningin hefur til umráða stofnannarramma sem stefnir á að stuðla að hennar gildum, fylgja eftir hennar viðfangsefnum, þjóna hennar hagsmunum, þeim borgaranna, og þeim Meðlima-Ríkjanna, þannig til að tryggja samkvæmni, skilvirkni og samfellt framhald hennar stjórnarstefnu og hennar athafna.

Stofnanirnar Sameiningarinnar eru:

- Evrópska Þingið,

- Evrópska Ráðið,

- Ráðið,

- Evrópska Umboðið (héðan í frá nefnd "Umboðið"),

- Hæðsti Réttur Evrópsku Sameiningarinnar,

- Evrópski Seðlabankinn,

- Reikningseftirlitið.

2. Sérhver stofnun aðhefst innan takmarka úthlutanna sem henni er trúað fyrir í Samningunum, í samræmi við réttarfarið, aðstæðurnar og tilganginn sem er gert ráð fyrir af þeim. Stofnanirnar ástunda sín í millum dygga samvinnu.

3. Ákvæði viðvíkjandi Evrópska Seðlabankanum og Reikningseftirlitinu, eins og nákvæm ákvæði um aðrar stofnanir, fyrirfinnast í Samningnum um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

4. Evrópska Þingið, Ráðið og Umboðið fá aðstoð hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Nefnd héraðanna sem fara með ráðgjafaskyldur.

1. Evrópska Þingið fer með, sameiginlega með Ráðinu, starfsskyldur löggjafar og fjárlaga. Það fer með starfskyldur eftirlitsstjórnar og ráðgjafar í samræmi við aðstæðurnar sem er gert ráð fyrir af Samningunum. Það kýs forsætisherra Umboðsins.

2. Evrópska Þingið er setið fulltrúum borgara Sameiningarinnar. Fjöldi þeirra verður ekki meiri en sjöhundruð og fimmtíu, auk forsætisherra. Borgurunum eru tryggðir þingfulltrúar að fjölda minnkandi hlutfalslega, að lámarki sex meðlimir frá Meðlima-Ríki. Engu Meðlimi-Ríkis úthlutast meira en nítíu og sex sæti.

Evrópska Ráðið samþykkir einróma, að frumkvæði Evrópska Þingsins og með þess samþykki, ákvörðun sem fastbindur sætafjölda Evrópska Þingsins, með virðingu fyrir grunnforsendunni með skírskotun til fyrstu efnisgreinar.

3. Meðlimar Evrópska Þingsins eru kosnir í almennri kosningu milliliðalausri, frjálsri og leynilegri, til umboðs fimm ára.

4. Evrópska Þingið kýs á meðal sinna meðlima sinn forsætisherra og sína stjórnarmeðlimi.

1. Evrópska Ráðið veitir Sameiningunni nauðsynlega hvata í hennar þroskaferil og skilgreinir henni stefnur og forgang almennra stefnumála. Það fer ekki með löggjafarvald.

2. Evrópska Ráðið er setið leiðtogum Ríkis eða ríkistjórnar Meðlima-Ríkjanna, einnig þess forsætisherra og forsætisherra Umboðsins. Háttsetti fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu tekur þátt í þess störfum.

3. Evrópska Ráðið kemur saman tvisvar sinnum á hálfu ári að fundarboði síns forsætisherra. Þegar fundardagskráin krefst þess, geta meðlimir Evrópska Ráðsins ákveðið að vera aðstoðaðir sérhver af einum ráðherra og, að því er varðar forsætisherra Umboðsins, af einum meðlim Umboðsins. Þegar ástandið krefst þess, boðar forsætisherra til aukafundar Evrópska Ráðsins.

4. Evrópska Ráðið tekur afstöðu með samkomulagi sem flestra, nema í þeim tilfellum hvar Samningarnir fastsetja öðruvísi.

5. Evrópska Ráðið kýs sinn forsætisherra með hæfum meirihluta til tveggja og hálfs árs, sem hægt er endurtaka í eitt skipti. Í tilfelli fyrirtöðu eða alvarlegs misferils, getur Evrópska Ráðið bundið enda á hans umboð eftir sama réttarfari.

6. Forsætisherra Evrópska Ráðsins:

a) stýrir og er driffjöðrin í störfum Evrópska Ráðsins;

b) tryggir undirbúning og samfellt framhald starfa Evrópska Ráðsins í samvinnu með forsætisherra Umboðsins, og á grunni starfa Ráðs almennra málefna;

c) vinnur að auðvelda samfestingu og samkomulag sem flestra innan Evrópska Ráðsins;

d) leggur fram á Evrópska Þinginu skýrslu í kjölfar sérhvers fundar Evrópska Ráðsins.

Forsætisherra Evrópska Ráðsins tryggir, á hans stigi og í krafti stöðu sinnar, fyrirsvar utan Sameiningarinnar fyrir málefni sem heyra til stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis, án fordóma gagnvart úthlutunum háttsetts fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu.

Forsætisherra Evrópska Ráðsins getur ekki farið með þjóðarumboð.

1. Ráðið fer með, sameiginlega með Evrópska Þinginu, skyldur löggjafar og fjárlaga. Það fer með skilgreiningarskyldur stefnumála og samhæfingar í samræmi við aðstæðurnar sem er gert ráð fyrir í samningunum.

2. Ráðið er setið af einum fulltrúa sérhvers Meðlima-Ríkis á mælikvarða ráðuneytis, sem er heimilt að skuldbinda ríkisstjórn Meðlima-Ríkisins sem hann stendur fyrir og að fara með réttinn til að kjósa.

3. Ráðið úrskurðar með hæfum meirihluta, nema í þeim tilfellum hvar Samningarnir skipa öðruvísi fyrir.

4. Frá og með 1. nóvember 2014, skilgreinist hæfur meirihluti jafngilda að minnstakosti 55 % meðlimum Ráðsins, sem ná til minnst fimmtán þeirra og fulltrúum Meðlima-Ríkjanna sem tengjast minnst 65 % íbúafjölda Sameiningarinnar.

Hindrandi minnihluti skal taka til minnst fjögurra meðlima Ráðsins, að öðrum kosti er hæfur meirihluti sagður hafa nást.

Aðrir hættir sem stjórna atkvæðagreiðslu með hæfum meirihluta eru fastbundnir með grein 238, málsgrein 2 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

5. Bráðabrigða ákvæði viðvíkjandi skilgreiningu hæfs meirihluta sem má beita alveg til 31. október 2014, eins og þau sem verður hægt að beita milli 1. nóvember 2014 og 31. mars 2017, eru fastbundin í frumskjali um ákvæði til bráðabrigða.

6. Ráðið fundar í mismunandi myndum, hvers listi er samþykktur í samræmi við grein 236 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

Ráð almennra málefna tryggir samkvæmni starfa mismunanda mynda Ráðsins. Það undirbýr fundi Evrópska Ráðsins og tryggir að þeim sé fylgt eftir í tengslum við forsætisherra Evrópska Ráðsins og Umboðsins.

Ráð utanríkjamála undirbýr vandlega athöfnina utan Sameiningarinnar eftir herstjórnarlegum reglum sem eru fastbundnar af Evrópska Ráðinu og tryggir samkvæmni athafnar Sameiningarinnar.

7. Nefnd fastafulltrúa ríkisstjórna Meðlima-Ríkjanna er ábyrg fyrir undirbúningi starfa Ráðsins.

8. Ráðið fundar opinberlega þegar það ráðgast og greiðir atkvæði um löggjafar frumvarp. Í þeim tilgangi, skiptist sérhver starfstími Ráðsins í tvo hluta, helguðum hvorum um sig ráðagerðum um löggjafar athafnir Sameiningarinnar og athöfnum ekki löggjafar.

9. Formennska í myndum Ráðsins, að undanskildum þeirra utanríkjamála, er tryggð af fulltrúum Meðlima-Ríkjanna í Ráðinu eftir kerfi jafnar skiptingar, í aðstæðunum sem eru fastbundnar í samræmi við grein 236 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

1. Umboðið stuðlar að almennum hagsmunum Sameiningarinnar og tekur viðeigandi frumkvæði í þeim tilgangi. Það sér um beitingu Samninganna eins og samþykktum úrræðum af stofnunum í krafti þeirra. Það vaktar beitingu á lögum Sameiningarinnar undir stjórn Hæðsta Réttar Evrópsku Sameiningarinnar. Það innir af hendi fjárlögin og stýrir stefnuskránum. Það fer með skyldur samhæfingar, inningar og reksturs í samræmi við aðstæðurnar sem er gert ráð fyrir í Samningunum. Að undanskildum skyldum stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis og öðrum sem gert er ráð fyrir í Samningunum, það tryggir fyrirsvar utan Sameiningarinnar. Það tekur frumkvæði í árlegri og fjölærri stefnuskráningu Sameiningarinnar til að ná fram samkomulagi milli stofnanna.

2. Löggjafarathöfn Sameiningarinnar er ekki hægt að samþykkja nema að uppástungu Umboðsins, nema í þeim tilvikum hvar Samningarnir skipa öðruvísi fyrir. Aðrar athafnir eru samþykktar að tillögu Umboðsins þegar Samningarnir gera ráð fyrir því.

3. Umboð Umboðsins er til fimm ára.

Meðlimir Umboðsins eru valdir sökum þeirra almennu færni og þeirra evrópsku skuldbindingar og á meðal framamanna sem bjóða uppá öll meðmæli [tryggingu] að vera sjálfstæðir.

Umboðið fer með sína ábyrgð fullkomalega sjálfstætt. Án þess að vega að grein 18, málsgrein 2, falast meðlimir Umboðsins hvorki eftir né taka við fyrirmælum neinnar ríkisstjórnar, stofnunnar, stjórnfæris eða umboðsstofa. Þeir halda sig frá allri athöfn sem fer ekki saman með þeirra skyldum eða inningu þeirra verkefna.

4. Umboðið tilnefnt milli dagsetningar gildistöku Lissabonsamningsins og 31. október 2014, er setið einum þegni sérhvers Meðlima-Ríkis, þar með talin þess forsætisherra og Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, sem er einn af þess vara-forsætisherrum.

5. Frá og með 1. nóvember 2014, er Umboðið setið af fjölda meðlima, þar með talin þess forsætisherra og Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, sem samsvarar tveimur þriðju tölu Meðlima-Ríkja, nema Evrópska Ráðið, sem úrskurðar einróma, ákveði ekki að breyta þessari tölu.

Meðlimir Umboðsins eru valdir meðal þegna Meðlima-Ríkjanna eftir kerfi skiptingar stranglega jafnri milli Meðlima-Ríkjanna sem gerir kleyft að endurspegla lýðfræðilega og landfræðilega breidd heildar Meðlima-Ríkjanna. Þetta kerfi er tekið upp einróma af Evrópska Ráðinu í samræmi við grein 244 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

6. Forsætisherra Umboðsins:

a) skilgreinir stefnurnar innan ramma hverra Umboðið fer með sínar skyldur;

b) ákveður innri skipulagningu Umboðsins til að tryggja samkvæmni, skilvirkni og jafningja jafnræði í þess athöfnum;

c) útnefnir varaforsætisherra, aðra en háttsetta fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, úr meðlimum Umboðsins.

Meðlimur Umboðsins leggur fram sína lausnarbeiðni ef forsætisherra fer fram á það við hann. Háttsetti fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu leggur fram sína lausnarbeiðni, í samræmi við réttarfarið sem er gert ráð fyrir með grein 18, málsgrein 1, ef forsætisherra fer fram á það við hann.

7. Með því að taka tillit til kosninga á Evrópska Þingið, og eftir að hafa framkvæmt viðeigandi ráðaleitun, stingur Evrópska Ráðið, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, uppá frambjóðanda við Evrópska Þingið til embættis forsætisherra Umboðsins. Þessi frambjóðandi er kosinn af Evrópska Þinginu með meirihluta meðlima sem það sitja. Ef þessi frambjóðandi hlýtur ekki meirihluta, stingur Evrópska Ráðið, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, uppá, innan mánaðar, nýjum frambjóðanda, sem er kosinn af Evrópska Þinginu eftir sama réttarfari.

Ráðið, í samkomulagi með kosnum forsætisherra, samþykkir lista annarra framamanna sem það stingur uppá að útnefna meðlimi Umboðsins. Val þessara framkvæmist, á grunni tillagna frá Meðlima-Ríkjunum, í samræmi við viðmiðanir sem gert er ráð fyrir í málsgrein 3, annarri efnisgrein, og í málsgrein 5, annarri efnisgrein.

Forsætisherra, Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu og aðrir meðlimir Umboðsins falla undir, sem einn hópur, samþykktir atkvæðagreiðslna Evrópska Þingsins. Á grunni þessa samþykkis, er Umboðið tilnefnt af Evrópska Ráðinu, sem úrskurðar með hæfum meirihluta.

8. Umboðið, sem einn hópur, er ábyrgt gagnvart Evrópska Þinginu. Evrópska Þingið getur samþykkt vantrauststillögu Umboðsins í samræmi við grein 234 samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar. Ef slík tillaga er samþykkt, skulu meðlimir Umboðsins biðjast lausnar sem einn hópur frá sínum skyldum og Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu skal biðjast lausnar frá skyldunum sem hann fer með innan Umboðsins.

1. Evrópska Ráðið, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, með samkomulagi við forsætisherra Umboðsins, útnefnir háttsetta fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu. Evrópska Ráðið getur bundið endi á hans umboð eftir sama réttarfari.

2. Háttsetti fulltrúinn fer með stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis Sameiningarinnar. Hann stuðlar með sínum tillögum við undirbúning þessarar stefnu og innir af hendi að svo miklu leyti sem hann er umboðmaður Ráðsins. Hann aðhefst eins í þágu málastefnu öryggis og almennra varna.

3. Háttsetti fulltrúinn stýrir Ráði utanríkjamála.

4. Háttsetti fulltrúinn er einn varaforsætisherra Umboðsins. Hann sér um samkvæmni athafnar utan Sameiningarinnar. Hann axlar, innan Umboðsins, ábyrgðina sem fellur í hlut þess á svæðum ytri tengsla og samhæfingar annarra hliða athafnar utan Sameiningarinnar. Í beitingu þessara ábyrgða innan Umboðsins, og aðeins fyrir þessar ábyrgðir, gengst Háttsetti Fulltrúinn undir réttarfarið sem stjórnar starfsemin Umboðsins, að svo miklu leyti sem það er samrýmanlegt með málsgreinum 2 og 3.

1. Hæðsti Réttur Evrópsku Sameiningarinnar felur í sér Hæðsta Rétt, Dómstól og sérhæfða dómstóla. Hann tryggir virðingu fyrir lögum í þýðingu og beitingu samninganna.

Meðlima-Ríkin byggja upp nauðsynlegar leiðir til málskota til að tryggja raunverulega dómsögulega vernd innan athafnasvæða sem lög Sameiningarinnar ná yfir.

2. Hæðsta Rétt skipa einn dómari frá hverju Meðlima-Ríki. Hann nýtur aðstoðar almennra saksóknaranna.

Dómstólinn skipa minnst einn dómari frá hverju Meðlima-Ríkis.

Dómarar og almennir saksóknarar Hæðsta Réttar og dómarar Dómstólsins eru valdir úr framamönnum sem bjóða uppá öll meðmæli að vera sjálfstæðir og sem tengjast aðstæðunum með skírskotun til greinarum 253 og 254 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar. Þeir eru útnefndir með samkomulagi ríkisstjórna Meðlima-Ríkjanna til sex ára. Fráfarandi dómarar og almennra saksóknararnir má útnefna upp á nýtt.

3. Hæðsti Réttur Evrópsku Sameiningarinnar úrskurðar í samræmi við samninganna:

a) í málskotum settum fram af Meðlima-Ríki, stofnun eða einstaklingi eða lögpersónu;

b) með bráðabirgða úrskurði, að kröfu þjóðardómsögu, um þýðingu á lögum Sameiningarinnar eða um gildi athafna sem stofnanir hafa samþykkt;

c) í öðrum tilfellum sem gert er ráð fyrir í samningunum.

(áður greinar 27 A til 27 E, 40 til 40 B og 43 til 45 TUE
og áður greinar 11 og 11 A TCE)

1. Meðlima-Ríkin sem vilja koma á efldri samvinnu sín í millum innan ramma valdahæfis sem er ekki einskorðað við Sameininguna geta leitað til stofnanna hennar og farið með þetta valdahæfi með því að beita ákvæðum viðeigandi samninga, í takmörkunum og eftir háttunum sem er gert ráð fyrir í þessari grein, eins og í greinum 326 til 334 Samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar.

Efldar samvinnur miða á að vera til framdráttar framkvæmd viðfangsefna Sameiningarinnar, að verja hagsmuni hennar og að styrkja hennar samþættingarferil. Þær eru opnar á öllum tímum öllum Meðlima-Ríki, í samræmi við grein 328 Samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar.

2. Ákvörðunin sem heimilar eflda samvinnu er samþykkt af ráðinu þegar allt annað bregst, þegar það sýnir fram á að viðfangsefnin sem sóst var eftir af þessari samvinnu nást ekki fram innan sanngjarns tímafests af Sameiningin í heildina litið, og að því tilskyldu minnst níu Meðlima-Ríkja taki þátt í. Ráðið úrskurðar í samræmi við réttarfarið sem er gert ráð fyrir með grein 329 Samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar.

3. Allir meðlimir Ráðsins geta átt hlutdeild í þess ráðagerðum, en aðeins meðlimir Ráðsins sem eru fulltrúar Meðlima-Ríkjanna sem eiga hlutdeild í efldri samvinnu eiga hlutdeild í að greiða atkvæði. Gert er ráð fyrir kosningahættunum með grein 330 Samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar.

4. Athafnir samþykktar innan ramma efldrar samvinnu binda ekki saman nema hlutaðeigandi Meðlima-Ríki. Þær eru ekki taldar sem „ávinningur" frammi fyrir að vera samþykktur Frambjóðenda-Ríkjunum til aðildar að Sameiningunni.

1. Athöfn Sameiningarinnar á alþjóðavetfangi hvílir á grunnforsendum sem hafa verið allsráðandi í hennar sköpun, í hennar þroskaferil og í hennar útvíkkun og sem hún miðar á að stuðla að í afgangi heimsins: lýðræði, Réttarríki, almenna útbreiðslu og ódeilanleika mannréttinda og grundvallarfrelsis, virðingu mannlegrar reisnar, grunnforsendur jafnréttis og samkenndar og virðingu grunnforsenda Sáttmála Sameinuðu þjóðanna og alþjóða réttarfars.

Sameiningin kappkostar að efla tengslin og að byggja upp vinarleg samskipti með þriðja aðila löndum og með stofnunum, alþjóða, héraða eða heimsins sem deila grunnforsendunum með skírskotun til fyrstu efnisgreinar. Það dregur taum úrlausna vandamála sem margir aðilar standa að sameiginlegra, sér í lagi innan ramma Sameinuðu þjóðanna.

2. Sameiningin skilgreinir og leiðir sameiginleg stefnumál og athafnir og vinnur að því að tryggja samvinnu á háu stigi á öllum svæðum alþjóðatengsla í þeim tilgangi að:

a) passa upp á sín gild, sína grundvallar hagsmuni, sitt öryggi, sitt sjálfstæði og sinn heilleika;

b) styrkja og styðja lýðræðið, Réttarríkið, mannréttindi og grunnforsendur alþjóðaréttarfars;

c) verja frið, afstýra árekstrum og styrkja alþjóða öryggi, í samræmi við markmið og við grunnforsendur Sáttmála Sameinuðu þjóðanna, eins og við grunnforsendur loka lagasetningar Helsinki og við markmið Parísar sáttmálans, þar með talin þau sem tengjast ytri landamærum;

d) styðja varanlegra þróun á plani hagstjórnar, samfélagslegri og umhverfislegri landanna á þroskaferil í mjög mikilvægu markmiði upprætingar fátæktar;

e) hvetur til samþættingar allra landa í skipulagi jarðarinnar, þar með talið afnám stigvaxandi hindrana í alþjóðaviðskiptum;

f) stuðlar að undirbúningi alþjóða úræða til að verja og betrumbæta gæði umhverfisins og varanlegan rekstur náttúrulegra auðlinda jarðarinnar, til að tryggja varanlegan þroskaferil;

g) hjálpa íbúafjölda, landa og svæða sem lenda í hamfara af völdum náttúru eða manna; og

h) stuðla að alþjóðakerfi botnuðu í efldri samvinnu sem margir aðilar standa að og góðri stjórnun jarðarinnar.

3. Sameiningin virðir grunnforsendurnar og fylgir eftir viðfangsefnunum með skírskotun til málsgreinar 1 og 2 í undirbúning og gangsetningu sinna ytri athafna á mismunandi svæðum sem þessi bálkur nær yfir og fimmti hluti Samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar, sem og öðrum hliðum sinnar ytri stjórnarstefnu.

Sameiningin sér um samkvæmni millum mismunandi svæða ytri athafna sinna og millum þeirra og sinna annarra stjórnarstefna. Ráðið og Umboðið, sem Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu aðstoðar, tryggja þetta samkvæmni og vinna saman í því skyni.

1. Á grunni grunnforsenda og viðfangsefna sem eru tíunduð í grein 21, staðfestir Evrópska Ráðið hagsmuni og herstjórnarleg viðfangsefni Sameiningarinnar.

Ákvarðanir Evrópska Ráðsins um hagsmuna og herstjórnarleg viðfangsefni Sameiningarinnar hvíla á stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis eins og á öðrum svæðum sem tengjast athöfnum utan Sameiningarinnar. Þær geta varðað tengsl Sameiningarinnar með landi eða héraði, eða haft þemíska nálgun. Þær skilgreina þeirra tímalengd og bolmagnið sem Sameiningin og Meðlima-Ríkin verða að láta í té.

Evrópska Ráðið úrskurðar einróma að tilmælum Ráðsins, sem það síðar samþykkir eftir háttunum sem er gert ráð fyrir um sérhvert athafnasvæði. Ákvarðanir Evrópska Ráðsins eru gangsettar eftir réttarfarinu sem er gert ráð fyrir í samningunum.

2. Háttsetti fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, fyrir svæði stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis, og Umboðið, fyrir önnur svæði ytri athafnir, geta lagt fram tillögur sameiginlega í Ráðinu .

Athöfn Sameiningarinnar á alþjóðavetfangi, í nafni þessa kafla, hvílir á grunnforsendum, fylgir eftir viðfangsefnum og er farið með hana í samræmi við almenn ákvæði með skírskotun í kafla 1.

(úr-grein 11 TUE)

1. Valdhæfi Sameiningarinnar í málum stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis taka til allra svæða utanríkjastefnunnar eins og öll málin viðvíkjandi öruggi Sameiningarinnar, þar með talin skilgreining stigvaxandi almennar varnarstefnu sem getur leitt til sameiginlegrar varnar.

Stefna utanríkja og sameiginlegs öryggis er háð reglum og tilteknu réttarfari. Hún er skilgreind og sett í gang af Evrópska Ráðinu og Ráðinu, sem úrskurða einróma, nema í þeim tilfellum eða samningum þar sem öðruvísi er skipað fyrir. Samþykkt löggjafar er útilokuð. Þess stjórnastefna er innt af háttsettum fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu og af Meðlima-Ríkjunum, í samræmi við Samninganna. Tiltekin hlutverk Evrópska Þingsins og Umboðsins á þessu athafnasvæði eru skilgreind af Samningunum. Hæðsti Réttur Evrópsku Sameiningarinnar er ekki dómbær í því sem varðar þessi ákvæði, að undanskildu hans dómhæfi til sannprófunar á virðingu greinar 40 þessa Samnings og til sannprófunar lögmætis tiltekinna ákvarðanna með skírskotun til greinar 275, annarrar efnisgreinar, Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

2. Innan ramma grunnforsenda og viðfangsefna ytri athafna sinna, fer Sameiningin með, skilgreinir og gangsetur stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis sem grundvallast á þroskaferil stjórnmálalegrar, gagnkvæmrar samheldni Meðlima-Ríkjanna, með því að bera kennsl á málin sem sýna sig varða almenna hagsmuni og á framkvæmd af gráðu dagvaxandi samstillingu athafna Meðlima-Ríkjanna.

3. Meðlima-Ríkin styðja rösklega og skilyrðislaust ytri stjórnarstefnu og öryggi Sameiningarinnar í anda hollustu og gagnkvæmrar samkenndar og virða athöfn Sameiningarinnar á þessu svæði.

Meðlima-Ríkin vinna saman að styrkingu og að þróun þeirra stjórnstefnulegu gagnkvæmu samkenndar. Þau halda sig frá öllum athöfnum sem vinna gegn hagsmunum Sameiningarinnar eða sem gætu skaðað hennar áhrifamátt að svo miklu leyti sem samtengingarkrafti í alþjóðatengslum.

Ráðið og Háttsetti Fulltrúinn standa vörð um virðingu þessara grunnforsenda.

(úr-grein 12 TUE)

Sameiningin fer með stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis :

a) með því að skilgreina almennar stefnur;

b) með því að samþykkja ákvarðanir sem skilgreina:

i) stjórnun athafna af Sameiningunni;

ii) afstöður teknar af Sameiningunni;

iii) hætti gangsetningar ákvarðanna sem skírskotun til liðar i) og ii);

og

c) með því að styrkja kerfisbundna samvinnu milli Meðlima-Ríkjanna í þágu stjórnunar þeirra stjórnarstefnu.

(úr-grein 13 TUE)

1. Evrópska Ráðið staðfestir herstjórnarlega hagsmuni Sameiningarinnar, fastbindur viðfangsefnin og skilgreinir almenna áttvísi stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis, þar með talin fyrir málin sem hafa bendlanir við varnarmálefni. Það samþykkir nauðsynlegar ákvarðanir.

Ef þroskaferil alþjóða krefst þess, boðar forsætisherra Evrópska Ráðsins til aukafundar Evrópska Ráðsins í þeim tilgangi að skilgreina herstjórnarlegar reglur stjórnarstefnu Sameiningarinnar andspænis þessum þroskaferli.

2. Ráðið undirbýr vandlega stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis og tekur nauðsynlegar ákvarðanir um skilgreiningu og um gangsetningu þessarar stjórnarstefnu, á grunni almennra stefna og herstjórnarlegra reglna sem skilgreinast af Evrópska Ráðinu.

Ráðið og Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu standa vörð um einingu, samkvæmni og skilvirkni athafnar Sameiningarinnar.

3. Stefna utanríkja og sameiginlegs öryggis er innt af hendi Háttsetta Fulltrúans og af Meðlima-Ríkjunum, með því að nota bolmagn þjóðanna og það Sameiningarinnar.

1. Háttsetti fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, sem stýrir Ráði utanríkjamála, stuðlar að sínum tillögum við undirbúning stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis og tryggir gangsetningu ákvarðanna sem Evrópska Ráðið og Ráðið hafa samþykkt.

2. Háttsetti fulltrúinn stendur fyrir Sameininguna í málefnum sem heyra til stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis. Hann leiðir í nafni Sameiningarinnar umræðu stjórnarstefnu með þriðju aðilum og tjáir afstöðu Sameiningarinnar innan alþjóðastofnana og á alþjóða stjórnlagaráðstefnum.

3. Í uppfyllingu síns umboðs, styðst Háttsetti Fulltrúinn við evrópska þjónustu fyrir ytri athöfn. Þessi þjónusta starfar í samstarfi með samningaliprum þjónustum Meðlima-Ríkjanna og er samsett af opinberum starfsmönnum lögmætra þjónusta úr almennu ráðuneyti Ráðsins og Umboðsins eins og ljáðu starfsliði samningalipra þjónusta þjóðanna. Skipulagning og starfsemi evrópskar þjónustu ytri athafna eru fastbundnar með ákvörðun Ráðsins. Ráðið úrskurðar að tillögu Háttsetta Fulltrúans, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og samþykki Umboðsins.

(úr-grein 14 TUE)

1. Þegar alþjóða ástandið útheimtir hernaðaraðgerða athöfn Sameiningarinnar, samþykkir Ráðið nauðsynlegar ákvarðanir. Þær fastbinda þeirra markmið, þeirra umfang, bolmagnið til ráðstöfunar Sameiningunni, aðstæðurnar viðvíkjandi gangsetningu þeirra og, ef nauðsynlegt, þeirra tímalengd.

Ef umskipti kringumstæðna sýna sig hafa greinileg áhrif á það sem spursmálið snýst um og verður tilefni til slíkrar ákvörðunar, þá endurmetur Ráðið grunnforsendurnar og markmiði þessarar ákvörðunar og samþykkir nauðsynlegar ákvarðanir.

2. Ákvarðanir með skírskotun til málsgreinar 1 gera Meðlima-Ríkin ábyrg fyrir að taka afstöðu og fyrir stjórnun þeirra athafna.

3. Öll afstaða sem er tekin eða allar ráðgerðar þjóðarathafnir til beitingar ákvörðunar með skírskotun til málsgreinar 1 gefur tilefni til upplýsingar af hálfu viðkomandi Meðlima-Ríkis í tæka tíð sem gerir kleyft, í nauðsynjar tilfelli, undirbúningssamráð innan Ráðsins. Upplýsingarskylda undirbúnings er ekki beitt í úræðum sem mynda einfalda tilfærslu ákvarðanna Ráðsins á þjóðarplani.

4. Í nauðsynlegu áríðandi tilfelli sem tengist þróun ástandsins og ef ekki fæst endurskoðun ákvörðunar Ráðsins með skírskotun til málsgreinar 1, geta Meðlima-Ríkin gripið til samtímis úræða sem liggja í augum uppi, með því að taka með í reikninginn almenn markmið framangreindrar ákvörðunar. Meðlima-Ríkið sem grípur til slíkra úræða upplýsir tafarlaust Ráðið.

5. Í tilfelli meiriháttar erfiðleika með að beita ákvörðunin sem er skírskotað til í þessari grein, leggur Meðlima-Ríkið málið fyrir Ráðið, sem um það ráðgast og leitar viðeigandi úrlausna. Þær mega hvorki ganga gegn viðfangsefnum ákvörðunar með skírskotun til málsgreinar 1 né skaða ekki hennar áhrifamátt.

(úr-grein 15 TUE)

Ráðið samþykkir ákvarðanir sem skilgreina afstöðu Sameiningarinnar um tiltekin spursmál af landfræðilegu eða þematísku eðli. Meðlima-Ríkin standa vörð um staðfestanleika þeirra þjóðarstefna við afstöður Sameiningarinnar.

(úr-grein 22 TUE)

1. Sérhvert Meðlima-Ríki, Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, eða Háttsetti Fulltrúinn með Umboðinu getur lagt fyrir Ráðið öll spursmál sem heyra til stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis og leggja fram, hvert um sig, frumkvæðin eða tillögurnar í Ráðinu.

2. Í tilfellum sem útheimta snögga ákvörðun, stefnir Háttsetti Fulltrúinn saman, annaðhvort að kröfu embættis, eða að kröfu Meðlima-Ríkis, innan tímafrests innan fjörtíu og átta stunda eða, í algjöru nauðsynjar tilfelli, innan tímafrests sem skemmstum, til aukafundar Ráðsins.

(úr-grein 23 TUE)

1. Ákvarðanir sem tengjast þessum kafla eru teknar af Evrópska Ráðinu og af ráðinu sem úrskurðar einróma, nema í þeim tilfellum hvar þessi kafli leggur annað til. Samþykkt löggjafar er útilokuð.

Sérhver meðlimur Ráðsins sem situr hjá við atkvæðagreiðslu getur, í samræmi við þessa efnisgrein, látið fylgja með sinni hjásetu formlega yfirlýsingu . Í þessu tilfelli, er hann ekki skuldbundinn að beita ákvörðunin, en hann felst á að ákvörðunin skuldbindi Sameininguna. Í anda gagnkvæmrar samkenndar, situr viðkomandi Meðlima-Ríki hjá við allar athafnir sem gætu endað með ágreiningi um athöfn Sameiningarinnar botnaðri í þessari ákvörðun eða hindrað hana og önnur Meðlima-Ríki virða hennar afstöðu. Ef meðlimir Ráðsins sem láta fylgja með þeirra hjásetu slíka yfirlýsingu standa fyrir minnst einn þriðja Meðlima-Ríkjanna sem tengjast minnst einum þriðja íbúafjölda Sameiningarinnar, er ákvörðunin ekki samþykkt.

2. Í frávikum við málsgrein 1, úrskurðar Ráðið með hæfum meirihluta:

Ef einn meðlimur Ráðsins lýsir yfir að, fyrir lífsnauðsynlegar þjóðarstjórnarstefnu ástæður og sem hann útlistar, hann hafi í hyggju að standa á móti samþykkt ákvörðunar gagnvart því að vera tekin með hæfum meirihluta, þá er ekki gengið til atkvæðagreiðslu. Leitar Háttsetti fulltrúinn, í nánum ráðaleitunum með viðkomandi Meðlima-Ríki, að einni aðgengilegri lausn fyrir það. Verði skortur á niðurstöðu, getur Ráðið, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, krafist að málinu verði vísað til Evrópska Ráðsins í augnamiði einróma ákvörðunar.

3. Evrópska Ráðið getur, einróma, samþykkt ákvörðun sem sér fram á að Ráðinu úrskurði með hæfum meirihluta í öðrum tilfellum en þeim með skírskotun til málsgreinar 2.

4. Málsgreinar 2 og 3 eiga ekki við um ákvarðanir sem hafa hernaðarlegar bendlanir eða á varnarsvæðum.

5. Fyrir Réttarfarsmál, úrskurðar Ráðið með meirihluta sinna meðlima.

(úr-grein 16 TUE)

Meðlima-Ríkin ræðast við innan Evrópska Ráðsins og Ráðsins um öll mál utanríkjastefnu og öryggis sem sýna sig almennra hagsmuna, í því augnamiði að skilgreina sameiginlega nálgun. Áður en tekist er á við sérhverja athöfn á alþjóðavetfangi eða loforð eru gefin sem gætu haft slæm áhrif á hagsmuni Sameiningarinnar, Sérhvert Meðlima-Ríki leitar ráða hjá hinum innan Evrópska Ráðsins eða Ráðsins. Meðlima-Ríkin tryggja, með samleitni sinna athafna, að Sameiningin geti staði á sínum hagsmunum og sínum gildum á alþjóðavetfangi. Meðlima-Ríkin eru einhuga sín í millum.

Þegar Evrópska Ráðið eða Ráðið hefur skilgreint sameiginlega nálgun Sameiningarinnar í skilningi fyrstu efnisgreinar, Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu og ráðherrar utanríkismála Meðlima-Ríkjanna samhæfa þeirra athafnir innan Ráðsins.

Samningaliprar sendinefndir Meðlima-Ríkjanna og sendinefndir Sameiningarinnar í þriðja aðila löndum og hjá alþjóðastofnunum vinna saman sín í millum og leggja sitt af mörkum til orðalags og til gangsetningar sameiginlegrar nálgunar.

(úr-grein 18 TUE)

Ráðið getur, að tillögu Háttsetta Fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, útnefnt tiltekinn fulltrúa hverjum er veitt umboð í tengslum við tiltekin stjórnstefnumál. Tiltekni fulltrúinn fer með sitt umboð undir stjórnarvaldi Háttsetta Fulltrúans.

(úr-grein 19 TUE)

1. Meðlima-Ríkin samhæfa þeirra athafnir innan alþjóðastofnanna og á alþjóða stjórnlagaráðstefnum. Þau verja í þessum opinberu sölum afstöður Sameiningarinnar. Háttsetti fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu tryggir skipulagningu þessarar samhæfingar.

Innan alþjóðastofnanna og á alþjóða stjórnlagaráðstefnum í hverjum ekki öll Meðlima-Ríkin taka þátt, þessi sem taka þátt verja afstöður Sameiningarinnar.

2. Samkvæmt grein 24, málsgrein 3, fulltrúar Meðlima-Ríkjanna í alþjóðastofnunum eða á alþjóða stjórnlagaráðstefnum í hverjum ekki öll Meðlima-Ríkin taka þátt halda þessum síðarnefndu, eins og Háttsetta Fulltrúanum, upplýstum um öll málin sem sýna sig varða sameiginlega hagsmuni.

Meðlima-Ríkin sem eru líka meðlimir Öryggisráðs Sameinuðu þjóðanna ræðast við og halda öðrum Meðlima-Ríkum eins og Háttsetta Fulltrúanum full upplýstum. Meðlima-Ríkin sem eru meðlimir Öryggisráðsins verja, í framkvæmd sinna skyldna, afstöður og hagsmuni Sameiningarinnar, án þess að vega að ábyrgðinni sem þeim fellur í hlut í krafti ákvæða Sáttmála Sameinuðu þjóðanna.

Þegar Sameiningin hefur skilgreint afstöðu um þema á fundardagskrá Öryggisráðs Sameinuðu þjóðanna, þá krefjast Meðlima-Ríkin sem það sitja að Háttsetta Fulltrúanum sé boðið að setja fram afstöðu Sameiningarinnar.

(úr-grein 20 TUE)

Sendinefndir samningalipra og ræðismanna Meðlima-Ríkjanna og sendinefndir Sameiningarinnar í þriðja aðila löndum og á alþjóða stjórnlagaráðstefnum eins og þeirra fyrirsvar hjá alþjóðastofnunum, vinna saman til að tryggja virðingu og gangsetningu ákvarðanna sem skilgreina afstöðu og athafnir Sameiningarinnar sem hún samþykkti í krafti þessa kafli.

Þær magna sína samvinnu með því að skiptast á upplýsingum og með því að framkvæma sameiginlega þróunarferla.

Þær leggja sitt af mörkum við gangsetningu verndarréttar borgara Sameiningarinnar á yfirráðsvæðum þriðja aðila landa, með skírskotun til greinar 20, málsgrein 2, lið c) Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar, eins og samþykktum úræðum til beitingar greinar 23 sama Samnings.

(úr-grein 21 TUE)

Háttsetti fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu leitar reglulega ráða hjá Evrópska Þinginu um grunnforsendu hliðar og valkosti grundvallar stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis og öryggismálastefnu og almennara varna og upplýsir það um þróun þessara stjórnarstefna. Hann sér um að sjónarmið Evrópska Þingsins séu lögformlega tekin til greina. Tilteknir fulltrúar geta verið aðilar að því að upplýsa Evrópska Þingið.

Evrópska Þingið getur stílað fyrirspurnir eða orðað tilmæli í þágu Ráðsins og Háttsetta Fulltrúans. Það framkvæmir tvisvar sinnum á ári rökræðu um framfarir sem hafa ræst í gangsetningu stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis, þar með talin öryggismálastefna og almennra varna.

(úr-grein 24 TUE)

Sameiningin getur útkljáð samninga með einu eða fleirum Ríkjum eða alþjóðastofnunum innan svæðanna sem tengjast þessum kafla.

(úr-grein 25 TUE)

Án þess að vega að grein 240 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar, fylgist nefnd stjórnarstefnu og öryggis með alþjóða ástandi innan svæðanna sem heyra til stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis og leggur sitt af mörkun til skilgreiningar stefnumála með því að koma til skila skoðunum í þágu Ráðsins, að kröfu þess sama, í þágu Háttsetta Fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, eða að sínu eigin frumkvæði. Hún vaktar jafnframt gangsetningu umsaminna stefnumála, án þess að vega að úthlutunum Háttsetta Fulltrúans.

Innan ramma þessa kafla, fer nefnd stjórnarstefnu og öryggis með, undir ábyrgð Ráðsins og Háttsetta Fulltrúans, eftirlits stjórnarstefnu og herstjórnarlega stjórnun aðgerða í kreppurekstri með skírskotun til greinar 43.

Ráðið getur heimilað nefndinni, í tilgangi aðgerðar í kreppurekstri og fyrir tímalengd þeirrar sömu, eins og Ráðið ákvarðar þær, að taka viðeigandi ákvarðanir sem varða stjórn stjórnarstefnu og herstjórnarlegra stjórnun aðgerðarinnar.

Staðfestandi grein 16 Samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar og með því að víkja til hliðar hennar málsgrein 2, samþykkir Ráðið ákvörðun sem fastbindur reglur viðvíkjandi vernd manneskja í líkama gagnvart meðferð manneskju [persónu] upplýsinga af hálfu starfsliðs Meðlima-Ríkjanna í beitingu athafna sem falla undir beitingaryfirgrip þessa kafla, og frjálsri umferð þessara upplýsingagagna. Virðing þessara reglna er undir yfirráðum stjórnar sjálfstæðra yfirvalda.

(úr-grein 47 TUE)

Gangsetning stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis skal ekki hafa slæm áhrif á beitingu réttarfars og yfirgripsvídd sem lýtur að úthlutunum stofnanna sem er gert ráð fyrir í samningum fyrir beitingu valdahæfis Sameiningarinnar með skírskotun til greina 3 til 6 Samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar.

Sömuleiðis, hefur gangsetning stefnumála með skírskotun til fyrrnefndra greina ekki slæm áhrif á beitingu réttarfars og yfirgripsvídd sem lúta að úthlutunum stofnanna sem er gert ráð fyrir af Samningum fyrir inningu valdahæfis Sameiningarinnar í samræmi við þennan kafli.

(úr-grein 28 TUE)

1. Áfallandi stjórnsýsluútgjöld fyrir stofnanirnar vegna gangsetningar þessa kafla eru á kostnað fjárlaga Sameiningarinnar.

2. Áfallandi hernaðaraðgerðaútgjöld vegna gangsetningu þessa kafla eru jafnframt á kostnað fjárlaga Sameiningarinnar, að undanskildum skyldra útgjalda aðgerða sem hafa bendlanir við hernað eða á varnarsvæðum og við tilfelli hvar Ráðið um ákveður öðruvísi einróma.

Þegar útgjöld eru ekki sett á kostnað fjárlaga Sameiningarinnar, eru þau á kostnað Meðlima-Ríkjanna samkvæmt skala heildar þjóðarframleiðsla, nema Ráðið, sem úrskurðar einróma, um ákveði öðruvísi. Vegna þess sem er útgjalda skyldra aðgerða sem hafa bendlanir við hernað eða á varnarsvæðum, þurfa Meðlima-Ríkin hvers fulltrúar í Ráðinu hafa gefið út formlega yfirlýsingu sem er háð skilyrðum greinar 31, málsgrein 1, annarri efnisgrein, ekki að leggja af mörkum til þeirrar fjármögnunar.

3. Ráðið samþykkir ákvörðun sem byggir upp tiltekið réttarfar til að tryggja snöggan aðgang að veitingum fjárlaga Sameiningarinnar ætluðum til samtímis fjármögnunar að frumkvæðis innan ramma stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis, og einkanlega til skyldu undirbúningsathafna með skírskotun til greinar 42, málsgrein 1, og til greinar 43. Það úrskurðar eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

Skyldu undirbúningsathafnir með skírskotun til greinar 42, málsgrein 1, og til greinar 43, sem eru ekki settar á kostnað fjárlaga Sameiningarinnar, eru fjármagnaðir af gangsetningarsjóði, mynduðum af framlögum Meðlima-Ríkjanna.

(úr-grein 17 TUE)

1. Stjórnarstefna öryggis og almenna varna er óaðskiljanlegur hluti stefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis. Hún tryggir Sameiningunni löglegt svigrúm hernaðaraðgerða sem styðst við borgaralega og hernaðarlega fjármuni. Sameiningin getur af þeim haft úrræði til skylduverkefna utan Sameiningarinnar til að tryggja viðhald friðar, forvörn árekstra og styrkingu alþjóða öryggis í samræmi við grunnforsendur Sáttmála Sameinuðu þjóðanna. Útfærsla þessara verkefna hvílir innan löglegs svigrúms sem Meðlima-Ríkin láta í té.

2. Stjórnarstefna öryggis og almennar varnir innifelur skilgreiningu stigvaxandi almennar varnarstefnu Sameiningarinnar. Hún leiðir til sameiginlegra varna, þá strax Evrópska Ráðið, sem úrskurðar einróma, þannig um það ákveður. Það felur, í þessu tilfelli, Meðlima-Ríkjunum að samþykkja ákvörðun í þessa veru í samræmi við þeirra stjórnskipunarreglur hvers um sig.

Stjórnarstefna Sameiningarinnar í veru þessarar greinskiptingar hefur ekki slæm áhrif á tiltekna eiginleika öryggismálastefnunnar og varna ákveðinna Meðlima-Ríkja, hún virðir skuldbindingarnar sem fylgja í kjölfar Norður-Atlandshafsins samningsins fyrir ákveðin Meðlima-Ríki sem álíta að þeirra sameiginlega vörn sé framkvæmd innan ramma Stofnunar Norður-Atlandshafs Samningsins ( SNAS, OTAN, NATO) og hún sé samrýmanleg með sameiginlegar stjórnarstefnu öryggis og fastsettrar varnar í þessum ramma.

3. Meðlima-Ríkin leggja fram til ráðstöfunar Sameiningarinnar, fyrir gangsetningu öryggismálastefnu og almennra varna, borgarlegt og hernaðarlegt löglegt svigrúm til að stuðla að viðfangsefnum sem Ráðið skilgreinir. Meðlima-Ríkin sem mynda sín í millum alþjóða herstyrk geta líka lagt fram til ráðstöfunar öryggismálastefnu og almennra varna.

Meðlima-Ríkin eru gerð ábyrg fyrir að betrumbæta stigvaxandi þeirra löglega hernaðarlega svigrúm. Umboðsstofa á svæðum þroskaferils löglegs svigrúms varnar, rannsóknar, öflunar og hervæðingar (héðan í frá nefnd "Evrópska Varnar Umboðsstofan") staðfestir aðgerðaþarfir, stuðlar að úræðum til að fullnægja þeim, leggur sitt af mörkun til staðfestingar og, ef til þess kemur, kemur í verk öllum nytsamlegum úræðum til að styrkja iðnaðar og tækni grunn varnargeirans, tekur þátt í skilgreiningu evrópskar stefnu löglegs svigrúms og hervæðingar, og aðstoðar Ráðið í mati betrumbóta hernaðarlega löglega svigrúmsins.

4. Ákvarðanir viðvíkjandi öryggismálastefnu og almennra varna, þar með talin þær sem hvíla á gangsetning skyldu með skírskotun til þessarar greinar, eru samþykktar af ráðinu sem úrskurðar einróma, að tillögu Háttsetta Fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu eða að frumkvæði Meðlima-Ríkis. Háttsetti fulltrúinn getur stungið upp á að leita til auðmagns þjóðanna eins til verkfæra Sameiningarinnar, ef til þess kemur sameiginlega með Umboðinu.

5. Ráðið getur trúað fyrir til að framkvæma skyldu, innan ramma Sameiningarinnar, grúppu Meðlima-Ríkja í þeim tilgangi að verja gildi Sameiningarinnar og þjóna þeirra hagsmunum. Framkvæmd slíkrar skyldu ákvarðast af grein 44.

6. Meðlima-Ríkin sem uppfylla hærri viðmiðanir hernaðarlegs löglegs svigrúms og sem hafa undirritað meira þvingandi skuldbindingar í málinu í augnamiði skyldna sem meira útheimta, byggja upp samvinnu varanlega skipulagða innan ramma Sameiningarinnar. Þessi samvinna er ákvörðuð af grein 46. Hún hefur ekki slæm áhrif á ákvæði greinar 43.

7. Í tilfelli þar sem Meðlima-Ríki verður markmið tilefnislausar hernaðarárásar á sínu umráðasvæði, skulu önnur Meðlima-Ríkja hjálpa því og aðstoða af öllu bolmagni í þeirra valdi, í samræmi við grein 51 Sáttmála Sameinuðu þjóðanna. Þetta hefur ekki slæm áhrif á tiltekna eiginleika öryggismálastefnu og varnar ákveðna Meðlima-Ríkja.

Skuldbindingarnar og samvinnan á þessu svæði haldast á sama fari eins og undirritaðar skuldbindingar innan Stofnunar Norður-Atlandshafsins Samningsins, sem heldur áfram að vera, fyrir Ríkin sem eru hans meðlimir, ástæða þeirra hópvarnar og lögsaga gangsetningu þeirrar.

1. Skyldur með skírskotun til greinar 42, málsgreinar 1, í hverjum getur Sameiningin leitað á náðir borgaralega og hernaðarlega bolmagns, sem innifela samábyrgar athafnir í málum vígbúnaðar samdráttar, skyldna mannúðlegra og brottflutnings, skyldna ráðgjafar og aðstoðar í hernaðarlegum málum, skyldna forvarna árekstrar og viðhalda friði, skyldna hernaðarorrustu fyrir kreppurekstur, þar með taldar skyldur um að koma á aftur friði og stöðugleikaskapandi aðgerða í lok árekstra. Allar þessar skyldur geta stuðlað að baráttunni gegn hryðjuverkum, þar með talin stuðningur færður þriðja aðila löndum til að berjast við hryðjuverk á þeirra landsvæðum.

2. Ráðið samþykkir ákvarðanir sem hvíla á skyldunum með skírskotun til málsgreinar 1 með því að skilgreina þeirra markmið og þeirra umfang eins og almenna hætti þeirrar gangsetningar. Háttsetti fulltrúinn Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, undir stjórnarvaldi Ráðsins og í náinni snertingu og varanlegri með nefnd stjórnarstefnu og öryggis, sér um samhæfingar borgaralegra hliða og hernaðarlega hliða þessara skyldna.

1. Innan ramma ákvarðanna sem eru samþykktar í samræmi við grein 43, getur Ráðið trúað grúppu Meðlima-Ríkja fyrir gangsetningu skyldu sem vill það og hefur til umráða nauðsynlegt löglegt svigrúm til slíkrar skyldu. Þessi Meðlima-Ríki, í félagi með Háttsetta Fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, koma sér saman sín í millum um rekstur skyldunnar.

1. Evrópska Varnar Umboðsstofan, með skírskotun til greinar  42, málsgrein 3, og sett undir stjórnarvaldi Ráðsins, hefur skyldu:

a) að leggja af mörkum við að staðfesta markmið hernaðarlegs löglegs svigrúms Meðlima-Ríkjanna og við að meta virðing skuldbindinga löglegs svigrúms undirritaða af Meðlima-Ríkjunum;

b) að stuðla að samstillingu aðgerðaþarfa og samþykkt aðferða varnalegrar og samrýmanlegra aðferða;

c) að stinga uppá frumvörpum sem lúta að mörgum aðilum til að uppfylla markmiðunum í því sem lýtur að hernaðarlegu löglegu svigrúmi og tryggja samhæfingu stefnuskrár sem Meðlima-Ríkjunum inna af hendi og rekstur stefnuskrár um tiltekna samvinna;

d) að styðja rannsókn í málum varnartækni, að samhæfa og gera áætlun um samtengdar rannsóknarathafnir og ástunda tækni úrlausnir sem svara aðgerðaþörfum framtíðarinnar;

e) að leggja af mörkum við að staðfesta og, ef til þess kemur, að koma í verk, öllum nytsamlegum úrræðum til að styrkja grunn iðnaðar og tækni varnargeirans og til að betrumbæta skilvirkni hernaðarlegra útgjalda.

2. Evrópska Varnar Umboðsstofan er opin öllum Meðlima-Ríkum sem vilja eiga hlutdeild í henni. Ráðið, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, samþykkir ákvörðun sem skilgreinir lagaskorðunina, höfuðstöðvar og starfshætti Umboðsstofunnar. Þessi ákvörðun tekur tillit til á hvaða stigi raunveruleg hlutdeild í athöfnum Umboðsstofunnar er. Tilteknar grúppur eru myndaðar innan Umboðsstofunnar, með því að safna saman Meðlima-Ríkjunum sem leiða samtengd frumvörp. Umboðsstofa gegnir sínum skyldum í tengslum við Umboðið að svo miklu leyti sem þess er þörf.

1. Meðlima-Ríkin sem vilja eiga hlutdeild í varanlega skipulagðri samvinnu með skírskotun til greinar 42, málsgrein 6, sem uppfylla viðmiðanir og skrifa undir skuldbindingar í málum hernaðarlegs löglegs svigrúms sem er tekið upp í frumskjali um varanlega skipulagða samvinnu, þau tilkynna þeirra fyrirætlun í Ráðinu og Háttsetta Fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu.

2. Innan þriggja mánaða frá tilkynningunni með skírskotun til málsgreinar 1, samþykkir Ráðið ákvörðun sem byggir varanlega skipulagða samvinnu og sem fastbindur lista hlutaðeigandi Meðlima-Ríkja. Ráðið úrskurðar með hæfum meirihluta, eftir ráðaleitun við Háttsetta Fulltrúans.

3. Sérhvert Meðlima-Ríki sem, síðar á skeiðinu, vill eiga hlutdeild í varanlega skipulagðri samvinnu, tilkynnir sína fyrirætlun í Ráðinu og Háttsetta Fulltrúanum.

Ráðið samþykkir ákvörðun sem staðfestir hlutdeild viðkomandi Meðlima-Ríkis sem uppfyllir viðmiðanirnar og undirskrifar skuldbindingarnar með skírskotun til greina 1 og 2 frumskjals um varanlega skipulagða samvinnu. Ráðið úrskurðar með hæfum meirihluta, eftir ráðaleitun hjá Háttsetta Fulltrúanum. Aðeins meðlimir Ráðsins sem er fulltrúar hlutaðeigandi Meðlima-Ríkja eiga hlutdeild í að greiða atkvæði.

Hæfur meirihluti skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið a), Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

4. Ef Meðlima-Ríkis sem er hlutaðeigandi aðili uppfyllir ekki lengur viðmiðanirnar eða getur ekki lengur staðið undir skuldbindingunum með skírskotun til greina 1 og 2 frumskjals um varanlega skipulagða samvinnu, getur Ráðið samþykkt ákvörðun sem fellir úr gildi hlutdeild þessa Ríkis.

Ráðið úrskurðar með hæfum meirihluta. Aðeins meðlimir Ráðsins sem eru fulltrúar hlutaðeigandi Meðlima-Ríka, að undanskildum viðkomandi Meðlima-Ríkis, eiga hlutdeild í að greiða atkvæði.

Hæfur meirihluti skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið a), Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

5. Ef Meðlima-Ríki sem er hlutaðeigandi aðili vill segja skilið við varanlega skipulagða samvinnu, tilkynnir það sína ákvörðun í Ráðinu, sem bókar að hlutdeild viðkomandi Meðlima-Ríkis er lokið.

6. Ákvarðanir og tilmæli Ráðsins innan ramma varanlegar skipulagðar samvinnu, önnur en þau sem er gert ráð fyrir í málsgreinum 2 til 5, eru samþykkt einróma. Með hliðsjón af þessari málsgrein, samdóma álit er einungis myndað af atkvæðum fulltrúa hlutaðeigandi Meðlima-Ríkja.

Sameiningin er manneskja að lögum.

(úr-grein 48 TUE)

1. Samningunum má breyta í samræmi við réttarfar venjulegrar endurskoðunar. Þeim má jafnframt breyta í samræmi við réttarfar einfaldaðar endurskoðunar.

Réttarfar venjulegrar endurskoðunar

2. Ríkisstjórn sérhvers Meðlima-Ríkis, Evrópska Þingið eða Umboðið getur lagt fram í Ráðinu frumvörp sem beinast að því að Samningarnir séu endurskoðaðir. Þessi frumvörp geta, meðal annars, beinst að því að víkka eða draga saman valdahæfi sem Samningarnir hafa úthlutað Sameiningunni. Ráðið sendir þessi frumvörp áfram til Evrópska Ráðsins og þjóðarþingin fá tilkynningu.

3. Ef Evrópska Ráðið, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og Umboðinu, samþykkir með einföldum meirihluta ákvörðun hliðholla athugun breytinga sem hafa verið lagðar fram, boðar forsætisherra Evrópska Ráðsins til stjórnlagaráðstefnu sem sitja fulltrúar þjóðarþinganna, leiðtogar Ríkja eða ríkistjórna Meðlima-Ríkjanna, Evrópska Þingsins og Umboðsins. Jafnframt er leitað ráða Evrópska Seðlabankans í tilfelli stofnlagabreytinga á svæðum gjaldmiðilsmála. Stjórnlagaráðstefnan athugar frumvörp endurskoðunarinnar og samþykkir með samkomulagi sem flestra tilmæli um Ráðstefnu fulltrúa ríkisstjórna Meðlima-Ríkjanna eins og gert er ráð fyrir í málsgrein 4.

Evrópska Ráðið getur ákveðið með einföldum meirihluta, eftir samþykki Evrópska Þingsins, að stefna ekki saman til Stjórnlagaráðstefnu þegar vídd breytinganna rökstyður það ekki. Í seinna tilvikinu, útbýr Evrópska Ráðið umboð fyrir Ráðstefnu fulltrúa ríkisstjórna Meðlima-Ríkjanna.

4. Ráðstefnu ríkistjórnarfulltrúa Meðlima-Ríkjanna er stefnt saman af forsætisherra Ráðsins í því augnamiði fastsetja almennt samkomulag lagabreytinga Samninganna.

Breytingararnar taka gildi eftir hafa verið formlega staðfestar af öllum Meðlima-Ríki í samræmi við þeirra stjórnskipunarreglur hvers um sig.

5. Ef að loknu tveggja ára tímabili að telja frá undirskrift samningsins sem breytir Samningunum, fjórir fimmtu Meðlima-Ríkjanna hafa formlega staðfest áðurnefndan samning og eitt eða fleiri Meðlima-Ríkja hafa komist í kast við erfiðleika að framkvæma framangreinda staðfestingu, leggur Evrópska Ráðið málið undir sig.

Réttarfar einfaldaðar endurskoðunar

6. Ríkisstjórn sérhvers Meðlima-Ríkis, Evrópska Þingið eða Umboðið getur lagt fram í Evrópska Ráðinu frumvörp sem beinast að endurskoðun allra eða hluta ákvæða þriðja hluta Samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningar, viðvíkjandi stjórnarstefnu og innri athöfnum Sameiningarinnar.

Evrópska Ráðið getur samþykkt ákvörðun sem breytir öllum eða hluta ákvæða þriðja hluta samningsins um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar. Evrópska Ráðið úrskurðar einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og Umboðinu eins og hjá Evrópska Seðlabankans í tilfelli stofnlagabreytinga á gjaldmiðilssvæðinu. Þessi ákvörðun gengur ekki í gildi nema eftir samþykki Meðlima-Ríkjanna, í samræmi við þeirra stjórnskipunarreglur hvers um sig.

Ákvörðunin með skírskotun til annarrar efnisgreinar getur ekki víkkað valdssviðin sem Samningarnir hafa úthlutað Sameiningunni.

7. Þegar Samningurinn um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar eða Bálkur V þessa samnings gerir ráð fyrir að Ráðið úrskurði einróma á svæði eða í afmörkuðu tilfelli, getur Evrópska Ráðið samþykkt ákvörðun sem heimilar Ráðinu að úrskurða með hæfum meirihluta á þessu svæði eða í þessu tilfelli. Þessari efnisgrein er ekki beitt við ákvarðanir sem hefur bendlanir við hernað eða á varnarsvæðum.

Þegar Samningurinn um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar gerir ráð fyrir að löggjafa athafnir séu samþykktar af ráðinu í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, getur Evrópska Ráðið samþykkt ákvörðun sem heimilar samþykkt nefndra athafna í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar.

Öll frumkvæði tekin af Evrópska Ráðinu á grunni fyrstu eða annarrar efnisgreinar eru send áfram til þjóðarþinganna. Í tilfelli mótstöðu þjóðarþings sem fær tilkynningu innan tímafrests innan sex mánaða eftir þessa áframsendingu, er ákvörðunin með skírskotun til fyrstu eða annarrar efnisgreinar ekki samþykkt. Í fjarveru mótstöðunnar, getur Evrópska Ráðið samþykkt framangreinda ákvörðun.

Í þágu samþykktra ákvarðanna með skírskotun til fyrstu eða annarrar efnisgreinar, úrskurðar Evrópska Ráðið einróma, eftir samþykki Evrópska Þingsins, sem tekur afstöðu með meirihluta meðlima sem það sitja.

(úr-grein 49 TUE)

Sérhvert Ríki evrópskrar stjórnarstefnu sem virðir gildin með skírskotun til greinar 2 og skuldbindur sig að stuðla að þeim getur krafist að verða meðlimur Sameiningarinnar. Evrópska Þingið og þjóðarþingin eru upplýst um þessa kröfu. Ríkið kröfuhafinn stílar sína kröfu á til Ráðið, hvert tekur afstöðu einum rómi eftir að hafa leitað ráða hjá Umboðinu og eftir samþykki Evrópska Þingsins sem tekur afstöðu með meirihluta meðlima sem það sitja. Kjörgengis viðmiðanir sem Evrópska Ráðið hefur veitt samþykki eru teknar með í reikninginn.

Aðgangsaðstæðurnar og aðlögunin sem þessa aðgangur hefur í för með sér það sem varðar Samninganna á hverjum Sameiningin er grundvölluð, eru tilefni til samkomulags milli Meðlima-Ríkjanna og Ríkisins sem krefur. Áðurnefnt samkomulag er háð staðfestingu allra Ríkjanna sem eru samningsaðilar, í samræmi við þeirra stjórnskipunarreglur hvers um sig.

1. Sérhvert Meðlima-Ríki getur ákveðið, í samræmi við sínar stjórnskipunarreglur, að hætta í Sameiningunni.

2. Meðlima-Ríkið sem ákveður að hætta tilkynnir sína fyrirætlun til Evrópska Ráðsins. Í ljósi áttvísi Evrópska Ráðsins, leitar Sameiningin samninga og útkljáir með þessu Ríki samkomulag sem fastbindur hætti þess úrsagnar, með því að taka með í reikninginn ramma sinna framtíðar tengsla með Sameiningunni. Leitað er samkomulags um þetta samkomulag í samræmi við grein 218, málsgrein 3, Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar. Það er útkljáð í nafni Sameiningarinnar af ráðinu, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, eftir samþykki Evrópska Þingsins.

3. Samningarnir hætta vera viðkomandi Ríki beitanlegir frá dagsetningu gildistöku úrsagnarsamkomulags eða, í versta falli, tveimur áraum eftir tilkynningum með skírskotun til málsgreinar 2, nema ef Evrópska Ráðið, í samkomulagi með viðkomandi Meðlima-Ríki, ákveði einróma að framlengja þetta tímabil.

4. Í þágu tilgangs málsgreina 2 og 3, meðlimur Evrópska Ráðsins og Ráðsins fulltrúi Meðlima-Ríkisins sem hættir á ekki hlutdeild í ráðagerðum né í ákvörðunum Evrópska Ráðsins og Ráðsins sem Ríkið varða.

Hæfur meirihluti skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið b), Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

5. Ef Ríkið sem er hætt í Sameiningunni krefst að ganga inn upp á nýtt, er þess krafa háð réttarfarinu með skírskotun til greinar 49.

Frumskjöl og fylgiskjöl Samninganna eru óaðskiljanlegur hluti af þeim.

1. Samningarnir eiga við Belgíska Konungsdæmið, Búlgarska Lýðveldið, Tékkneska Lýðveldið, Danska Konungsdæmið, Sambandslýðveldið Þýskaland, Eistneska Lýðveldið, Írland, Gríska Lýðveldið, Spænska Konungsdæmið, Franska Lýðveldið, Ítalska Lýðveldið, Lýðveldið á Kýpur, Lettneska Lýðveldið, Litháenska Lýðveldið, Stórhertogadæmið af Lúxemborg, Ungverska Lýðveldið, Maltneska Lýðveldið, Hollenska Konungsdæmið, Austurríska Lýðveldið, Pólska Lýðveldið, Portúgalska Lýðveldið, Rúmeníu, Slóvenska Lýðveldið, Slóvenska Lýðveldið, Finnska Lýðveldið, Sænska Konungsdæmið og Sameinaða Konungsdæmi Stóra Bretlands og Norður Írlands.

2. Svæðalegt beitingaryfirgrip samninganna er gert skýrara til greinar 355 Samnings um starfsemi Evrópsku Sameiningarinnar.

(úr-grein 51 TUE)

Þessi samningur er útkljáður fyrir ótakmarkaða tímalengd.

(úr-grein 52 TUE)

1. Þessi samningur verður staðfestur af æðstu aðilum málans, í samræmi við þeirra stjórnskipunarreglur hvers um sig. Löggild skjöl staðfestingarinnar verða lögð inn hjá ríkisstjórn Ítalska Lýðveldisins.

2. Þessi samningur gengur í gildi 1. janúar 1993, að því tilskyldu að öll gögn staðfestingarinnar hafi verið innlögð, eða, í versta falli, fyrsta dag næsta mánaðar innlagnar staðfestingargagna Ríkisins sem skrifar undir og sem framkvæmir síðast þessi formsatriði.

(úr-grein 53 TUE)

1. Þessi samningur saminn í einstöku eintaki, á tungu þýskri, enskri, búlgarskri, danskri, spænskri, eistneskri, franskri, finnskri, grískri, ungverskri, írskri, ítalskri, lettneskri, litháenskri, maltneskri, hollenskri, pólskri, portúgalskri, rúmenskri, slóvakísku, slóvenskri, sænskri og tékkneskri, textarnir sem byggjast á sérhverri þessara tungna með því að vera jafnframt til sanninda merkis, verða lagðir inn í skjalasöfn ríkisstjórnar Ítalska Lýðveldisins sem afhendir staðfest afrit af frumritinu sérhverri ríkisstjórn annarra Ríkja sem skrifar undir.

2. Þessi samningur getur líka verið þýddur á allar aðrar tungur sem Meðlima-Ríkin hafa ákvarðað á meðal þær sem, í krafti ríkjandi stjórnskipunarkerfis þessara Meðlima-Ríkja, sem njóta lagaskorðunar opinberra tungumála á öllu eða hluta þeirra umráðasvæðis. Viðkomandi Meðlima-Ríki lætur í té staðfest afrit þessara þýðinga, sem verður bætt við skjalasöfn Ráðsins.

ÞESSU TIL VITNIS, hafa undirritaðir fullveldishafar hafa fellt inn þeirra undirskriftir neðst á þennan samning.

Gert í Maastricht, sjöunda febrúar árið nítjánhundruð níutíu og tvö.

(listi þeirra sem skrifar undir ekki afritaður)

BÁLKUÐ ÚTGÁFA

HANS HÁTIGN KONUNGUR BELGÍU, FORSETI SAMBANDSLÝÐVELDISINS ÞÝSKALANDS, FORSETI FRANSKA LÝÐVELDISINS, FORSETI LÝÐVELDISINS ÍTALÍU, HANS KONUNGLEGA HÁTÍGN STÓRHERTOGINN AF LÚXEMBORG, HENNAR HÁTIGN DROTTNING HOLLANDS,

STAÐRÁÐIN að byggja upp ástæður sífells nánara sambands millum evrópskra þjóða,

ÁKVEÐIN að tryggja með sameiginlegri athöfn samfélagslega og hagstjórnarlega framför sinna Ríkja með því að eyða tálmunum sem sundra Evrópu,

RÁÐSTAFANDI með því þágu þeirra mjög mikilvæga fyrirhafnarmarkmiðs sífelldra betrumbóta lífsskilyrða og vinnuskilyrða síns almennings,

VIÐURKENNANDI með því að útrýming hindrana sem eru til staðar, kalli á athöfn sem sammæli eru um að fremja í því augnamiði að tryggja afstöðugan vöxt, jafnvægi í viðskiptum og trúmennsku í samkeppni,

UMHUGAÐ um að styrkja einingu þeirra hagstjórna og með því tryggja samstæða þróun með því að minnka vægi fjarlægðar milli mismunandi héraða og sein þroska þeirra minna eftirsóttu,

ÁFJÁÐ í að stuðla, þökk sé stjórnarstefnu sameiginlegrar verðslunar, að stigvaxandi afnámi alþjóða viðskipta hamlana,

ÆTLANDI að staðfesta samheldni sem bindur Evrópu og lönd handan hafs, og æskjandi að tryggja þróunar þeirra velgengni, í samræmi við grunnforsendur Sáttmála Sameinuðu þjóðanna,

STAÐRÁÐIN í að treysta, með myndun þessa heildarbolmagns, varðveislu friðar og frelsis, og með því að höfða til annarra þjóða Evrópu sem deila þeirra háleitu markmiðum að ganga til liðs við þeirra fyrirhöfn,

ÁKVEÐIN í að stuðla að þróun á stigi þekkingar eins háu og mögulegt er í þágu sinna þjóða með breiðum menntunaraðgangi og með varanlegri þekkingaruppfærslu,

HAFA UNDIRRITAÐ í því skyni sem valdahafar fulls umboðs:

(listi valdhafa ekki afritaður)

HVERJIR, eftir að hafa framselt þeirra fullu valdaumboð, viðurkennd lögformleg, hafa samþykkt eftirfarandi ákvæði.

1. Þessi Samningur skipuleggur starfsemi Sameiningarinnar og ákvarðar athafnarsvæðin, afmörkun og inningarhætti hennar valdahæfis.

2. Þessi samningur og Samningurinn um Evrópsku Sameiningunni mynda Samninganna á hverjum Sameiningin er grundvölluð. Báðir Samningarnir, sem hafa sama lagagildi, eru táknaðir með orðunum "Samningar-nir".

3. Meðlima-Ríkin samhæfa þeirra hagstjórnastefnur og atvinnustefnur eftir háttunum sem gert er ráð fyrir af þessum Samning, í þágu skilgreiningar hverra Sameiningin hefur valdhæfi á að skipa.

4. Sameiningin hefur valdhæfi á að skipa, í samræmi við ákvæði Evrópsku Sameiningarinnar, til að skilgreina og koma í verk stjórnstefnu utanríkja og sameiginlegs öryggis, þar með talin skilgreining stigvaxandi almennrar varnarstefnu.

5. Á ákveðnum athafnasvæðum og í aðstæðum sem er gert ráð fyrir í Samningunum, hefur Sameiningin á að skipa valdhæfi til að fara fyrir athöfnum til að styðja, samhæfa eða ljúka athöfn Meðlima-Ríkjanna, án þess samt sem áður að koma í stað þeirra valdhæfis á þessum svæðum.

Athafnir Sameiningarinnar að lögum þvingandi samþykktar á grunni ákvæða viðvíkjandi Samninganna á þessum svæðum geta ekki falið í sér samstillingu löggjafar og reglugerðar ákvæða Meðlima-Ríkjanna.

6. Yfirgripsvídd og inningarhættir valdahæfi Sameiningarinnar eru ákvörðuð af ákvæðum Samninganna viðvíkjandi sérhvert svæði.

1. Sameiningin hefur sérvaldhæfi til umráða innan eftirfarandi athafnasvæða:

a) tollabandalagsins;

b) uppbyggingar nauðsynlegra samkeppnireglna í þágu virkni innri markaðar;

c) gjaldmiðilsstefnu í þágu Meðlima-Ríkjanna hvers gjaldmiðill er evra;

d) varðveislu lífvænna sjávarauðlinda innan ramma sameiginlegar stjórnarstefnu fiskveiða;

e) stjórnarstefnu sameiginlegar verðslunar.

2. Sameiningin hefur jafnframt á að skipa sérvaldhæfi til niðurstöðu alþjóða samkomulags þegar gert er ráð fyrir þessari niðurstöðu í lagaskorðun Sameiningarinnar, eða er nauðsynleg til að gera henni kleift að fara með sitt innra valdhæfi, eða að svo miklu leyti sem hún gæti haft slæm áhrif á sameiginlegar reglur eða raskað umfang þeirra.

1. Sameiningin hefur til umráða valdhæfi sem hún deilir með Meðlima-Ríkjunum þegar Samningarnir úthluta henni valdhæfi sem fellur ekki undir svæðin með skírskotun til greina 3 og 6.

2. Valdahæfið er deilist milli Sameiningarinnar og Meðlima-Ríkjanna á við á eftirfarandi aðal svæðum:

a) innri markaðar;

b) samfélagslegrar stjórnarstefnu, í þágu hliða hennar sem þessi Samningur skilgreinir;

c) samfélagslegrar, svæðalegrar og hagstjórnalegrar samfestingar;

d) landbúnaðar og fiskveiða, að frátalinni varðveislu lífvænna sjávarauðlinda;

e) umhverfis;

f) neytendaverndar;

g) flutninga;

h) netkerfa sem fara yfir Evrópu;

i) orku;

j) helgi frjálsræðis, öryggis og réttlætis;

k) öryggis sameiginlegra hagsmuna í heilbrigðismálum almennings, í þágu hliða þeirra sem þessi Samningur skilgreinir.

3. Á svæðum rannsókna, þroskaferils tækni og himingeimsins, Sameiningin hefur til á að skipa valdhæfi til að fara fyrir athöfnum, einkanlega til að skilgreina og koma í verk stefnuskrám, án þess að beiting þessa valdhæfis gæti haft virkni sem kæmi í veg fyrir að Meðlima-Ríkin færu með sitt.

4. Á svæðum samvinnu um mannúðar þróun og hjálp, hefur Sameiningin valdhæfi á að skipa til að fara fyrir athöfnum og sameiginlegri stjórnarstefnu, án þess að inning þessa valdhæfis gæti haft virkni sem kæmi í veg fyrir að Meðlima-Ríkin færu með sitt.

1. Meðlima-Ríkin samhæfa þeirra stefnur hagstjórna innan Sameiningarinnar. Í þessum tilgangi, samþykkir Ráðið úrræði, einkanlega víðsýna áttvísi þessara stjórnarstefna.

Tiltekin ákvæði beitast á Meðlima-Ríkin hvers gjaldmiðill er evra.

2. Sameiningin tekur til sinna ráða til að tryggja samhæfingu í stefnumálum atvinnu Meðlima-Ríkjanna, einkanlega með því að skilgreina ráðandi línur þessara stjórnarstefna.

3. Sameiningin getur átt frumkvæði til að tryggja samhæfingu í stefnumálum félagsmála Meðlima-Ríkjanna.

Sameiningin sér um samkvæmni milli sinna mismunandi stjórnarstefna og athafna, með því að taka með í reikninginn heild sinna viðfangsefna og með því vera í samræmi við grunnforsendu úthlutunnar valdahæfis.

(úr-grein 3, málsgrein 2, TCE)

Í þágu allra sinna athafna, leitast Sameiningin við að eyða ójöfnuði, og að stuðla að jafnrétti, milli karlmanna og kvenmanna.

Í skilgreiningu og gangsetningu sinnar stjórnarstefnu og athafna, tekur Sameiningin tillit til krafna sem tengjast eflingu hás atvinnustigs, tryggingu samfélagslegrar verndar við hæfi, baráttu gegn samfélagsútskúfun eins og háu stigi menntunnar, fagmótunnar og verndar almenns heilbrigðis.

Í skilgreiningu og gangsetningu sinnar stjórnarstefnu og athafna, leitast Sameiningin við að berjast við alla mismunun sem grundvallast á kynferði, ættkvísl eða þjóðernisuppruni, trúarbrögðum eða sannfæringum, fötlun, aldri eða kynferðishegðun.

(úr-grein 6 TCE)

Kröfur umhverfisverndar skulu vera samþættar í skilgreiningu og gangsetningu stefnumála og athafna Sameiningarinnar, sér í lagi í þeim tilgangi að stuðla að varanlegri þróun.

(úr-grein 153, málsgrein 2, TCE)

Kröfur neytendaverndar eru teknar til greina í skilgreiningu og gangsetningu annarra stjórnarstefna og athafna Sameiningarinnar.

Þegar þau orða og koma í gang Stjórnarstefnu Sameiningarinnar innan svæða landbúnaðar, fiskveiða, flutninga, innri markaðar, rannsóknar og tækniþróunar og himingeims, taka Sameiningin og Meðlima-Ríkin fullt tillit til krafna um velferð dýra eins og að svo miklu leyti sem tilfinninganæmum lífverum, um leið með því að virða ákvæði löggjafans eða stjórnsýslu og siðvenjum Meðlima-Ríkjanna í málum einkanlega trúarlegra helgisiða, menningalegra siðvenja og arfleiða héraða.

(úr-grein 16 TCE)

Án þess að vega að grein 4 Evrópsku Sameiningarinnar og greinum 93, 106 og 107 þessa Samnings, og með tilliti til stöðunnar sem þjónustur almennra hagstjórna hagsmuna skipa þar á meðal sameiginlegra gilda Sameiningarinnar eins og hlutverkin sem þau leika í eflingu samfélagslegrar og svæðalegrar samfestingar Sameiningarinnar, passa Sameiningin og hennar Meðlima-Ríki, sérhvert innan takmarka síns valdahæfis og innan takmarka beitingaryfirgrips Samninganna, upp á það að þessar þjónustur gegni skyldum sínum á grunni grunnforsendna og í aðstæðum, einkanlega hagstjórna og fjármála, sem gerir þeim kleift að uppfylla sínar skyldur. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, setja í lög þessar grunnforsendur og fastbinda þessar aðstæður, án fordóma gagnvart valdhæfinu sem Meðlima-Ríkin hafa, með virðingu fyrir Samningunum, til að láta í té, til að láta inna af hendi og til að fjármagna þessar þjónustur.

(úr-grein 255 TCE)

1. Í þeim tilgangi að stuðla að góðri stjórnun, og að tryggja hlutdeild fyrirfólksins, vinna stofnanir, stjórnfæri og umboðsstofur Sameiningarinnar í mestu mögulegri virðingu við grunnforsendu opnunnar.

2. Evrópska Þingið fundar opinberlega, eins og Ráðið þegar það ráðgast og greiðir atkvæði um löggjafarfrumvarp.

3. Sérhver borgari Sameiningarinnar og sérhver manneskja í líkama eða manneskja að lögum sem dvelur eða sem hefur sitt lögskipaða aðsetur í Meðlima-Ríki á aðgangsrétt að skjölum stofnana, ráðfæra og umboðsstofa Sameiningarinnar, hvert sem er þeirra efni, með fyrirvara um grunnforsendurnar og aðstæðurnar sem verða fastbundnar í samræmi við þess málsgrein.

Almennar grunnforsendur og takmörkin sem, í þágu ástæðna einkahagsmuna eða almennings, stjórna inningu þess aðgangsréttar að skjölum eru fastbundnar eftir leiðum reglugerða af Evrópska Þinginu og Ráðinu, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar.

Sérhver stofnun, stjórnfæri eða umboðsstofa tryggir gegnsæi sinna starfa og undirbýr vandlega innan sinnar innri reglugerðar tiltekin ákvæði sem varða aðgang að hennar skjölum, í samræmi við reglugerðir með skírskotun til annarrar efnisgreinar.

(úr-grein 286 TCE)

1. Sérhver einstaklingur á rétt á vernd upplýsinga um manneskjubundin einkenni sem hann varða.

2. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, fastbinda reglur viðvíkjandi vernd manneskja í líkama gagnvart meðferð upplýsinga manneskjubundinna einkenna af hálfu stofnanna, stjórnfæra og umboðsstofa Sameiningarinnar, sem og af hálfu Meðlima-Ríkja í inningu athafna sem falla undir beitingaryfirgrip laga Sameiningarinnar, og frjálsa umferð þessara gagna. Virðing þessara reglna fellur undir eftirlit sjálfstæðra yfirvalda.

Reglur sem eru samþykktar á grunni þessarar greinar eru án þess að vega að tilteknum reglum sem gert er ráð fyrir með grein 39 Evrópsku Sameiningarinnar.

1. Sameiningin virðir og sker ekki úr um lagaskorðun fyrirfram hverrar til ágóða, í krafti þjóðarréttar, kirkna og trúarlegra félaga eða samfélaga í Meðlima-Ríkjunum.

2. Sameiningin virðir jafnframt lagaskorðun hvers til ágóða, í krafti þjóðarréttar, heimspekilegra stofnana og ekki trúarbragða.

3. Með því að viðurkenna þeirra tilvist og þeirra tiltekna framlag, viðheldur Sameiningin reglulega, opinni og gagnsærri umræðu með þessum kirkjum og stofnunum.

(úr-grein 12 TCE)

Innan beitingarsvæða Samninganna, og án þess að vega að tilteknum ákvæðum sem þeir gera ráð fyrir, er bönnuð öll mismunun innt af hendi sökum þjóðernis.

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, geta gripið til sérhverar reglugerðar í því augnamiði að banna slíka mismunun.

(úr-grein 13 TCE)

1. Án þess að vega að öðrum ákvæðum Samninganna og innan takmarka valdahæfisins sem þeir treysta Sameiningunni fyrir, getur Ráðið, sem úrskurðar einróma í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafir, og eftir samþykki Evrópska Þingsins, beitt nauðsynlegum úræðunum í því augnamiði að berjast við alla mismunun sem grundvallast á kynferði, ættkvísl eða þjóðernisuppruna, trúarbrögðum eða sannfæringu, fötlun, aldri eða kynferðishegðun.

2. Í frávikum við málsgrein 1, geta Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, samþykkt grunnforsendur uppörÍ LJÓSI ÞESSnar úrræða Sameiningarinnar, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna, til að styðja athafnir Meðlima-Ríkjanna sem eru teknar í því augnamiði að leggja af mörkum til framkvæmdar viðfangsefna með skírskotun til málsgreinar 1.

(úr-grein 17 TCE)

1. Stofnaður er ríkisborgararéttur Sameiningarinnar. Borgari Sameiningarinnar er sérhver einstaklingur sem hefur þjóðerni Meðlima-Ríkis. Ríkisborgararéttur Sameiningarinnar bætist við þjóðarríkisborgararéttinn og kemur ekki í stað hans.

2. Borgararnir Sameiningarinnar sem njóta réttinda og gangast undir skyldurnar sem Samningarnir gera ráð fyrir. Þeir hafa, meðal annars:

a) rétt til að fara um og að dveljast frjálslega á landssvæðum Meðlima-Ríkjanna;

b) rétt til kjörgengis og kosninga Evrópska Þingsins eins og til kosninga sveitarstjórnar Meðlima-Ríkisins hvar þeir eru búsettir, á sömu forsendum sem þegnar þess Ríkis;

c) rétt til að njóta, á landssvæðum þriðja aðila landa hvar Meðlima-Ríkið hvers þeir eru þegnar hefur ekki fyrirsvar, verndar samningalipra og ræðismanna yfirvalda sérhvers Meðlima-Ríkis á sömu forsendum sem þegnar þess Ríkis;

d) rétt til að stíla Evrópska Þinginu áskorunarskjöl, að leita á náðir Evrópska Meðalgöngumannsins [Umboðsmannsins], sem og rétt til að stíla stofnunum og ráðgefandi stjórnfærum Sameiningarinnar á einni tungna Samninganna og að fá til baka svar á sömu tungu.

Þessi réttindi er farið með í aðstæðum og innan marka sem eru skilgreind í Samningunum og samþykkum úrræðum til beitingar á þeim.

(úr-grein 18 TCE)

1. Sérhver borgari Sameiningarinnar hefur rétt til að fara um og dveljast frjálslega á landssvæðum Meðlima-Ríkjanna, með fyrirvara um mörkin og aðstæðurnar sem er gert ráð fyrir í Samningum og af ákvæðum sem eru teknar þágu þeirra beitingar.

2. Ef athöfn Sameiningarinnar virðist nauðsynleg til að ná fram þessu viðfangi, og ef Samningarnir hafa ekki gert ráð fyrir völdum til athafna í því skyni, geta Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, fastsett ákvæði sem stefna á að auðvelda inningu réttindanna með skírskotun til málsgreinar 1.

3. Í sama tilgangi og þeim með skírskotun til málsgreinar 1, og ef samningarnir hafa ekki gert ráð fyrir völdum til athafna í því skyni, getur Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, fastsett úrræði sem varða samfélagslegt öruggi eða samfélagslega vernd. Ráðið úrskurðar einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

(úr-grein 19 TCE)

1. Sérhver borgari Sameiningarinnar sem dvelur í Meðlima-Ríki hvers hann er ekki þegn hefur rétt til kjörgengis og kosninga sveitarstjórnar Meðlima-Ríkisins hvar hann er búsettur, á sömu forsendum sem þegnar þess Ríkis. Þessi réttur verður inntur af hendi með fyrirvara um hættina sem Ráðið hefur fastsett, sem úrskurðar einróma í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, þessir hættir geta gert ráð fyrir undanþágu ákvæðum þegar tiltekin vandamál Meðlima-Ríkis réttlæta það.

2. Án þess að vega að ákvæði greinar 223, málsgrein 1, og ákvæðum sem eru í þágu hennar beitingar, hefur sérhver borgari Sameiningarinnar sem dvelur í Meðlima-Ríki hvers hann er ekki þegn rétt til kjörgengis og kosninga Evrópska Þingsins hvar hann er búsettur, á sömu forsendum sem þegnar þess Ríkis. Þessi réttur verður inntur af hendi með fyrirvara um hættina sem Ráðið hefur fastsett, sem úrskurðar einróma í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, þessir hættir geta gert ráð fyrir undanþágu ákvæðum þegar tiltekin vandamál Meðlima-Ríkis réttlæta það.

(úr-grein 20 TCE)

Sérhver borgari Sameiningarinnar nýtur, á landssvæðum þriðja aðila landa hvar Meðlima-Ríkið hvers þeir eru þegnar hefur ekki fyrirsvar, verndar af hálfu samningalipra og ræðismanna yfirvalda sérhvers Meðlima-Ríkis á sömu forsendum sem ríkisborgar þess Ríkis. Meðlima-Ríkin gera nauðsynlegar ráðstafanir og koma af stað alþjóðasamninga umleitunum sem er krafist í því augnamiði að tryggja þessa vernd.

Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, getur samþykkt tilskipanir sem setja inn nauðsynleg úrræði samhæfingar og samvinnu til að auðvelda þessa vernd.

(úr-grein 21 TCE)

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, fastsetja ákvæði viðvíkjandi réttarfarið og aðstæðurnar sem er krafist fyrir framvísun ríkisborgarafrumkvæðisréttar í veru greinar 11 Evrópsku Sameiningarinnar, þar með talin lámarksfjöldi Meðlima-Ríkjanna hverra borgararnir sem honum framvísa skulu vera frá.

Sérhver borgari Sameiningarinnar hefur rétt til áskorunnar gagnvart Evrópska Þinginu í samræmi við ákvæði greinar 227.

Sérhver borgari Sameiningarinnar getur snúið sér til meðalgönguaðila[umboðsmanns] sem er settur inn í samræmi við ákvæði greinar 228.

Sérhver borgari Sameiningarinnar getur skrifað öllum stofnun eða stjórnfærum með skírskotun til þessarar greinar eða til greinar 13 Evrópsku Sameiningarinnar á einni þeirra tungna með skírskotun til greinar 55, málsgrein 1, þess samnings og fær til baka svar á sömu tungu.

(úr-grein 22 TCE)

Umboðið gefur Evrópska Þinginu, Ráðinu og Hagstjórnar og Félagsmálanefnd skýrslu þriðja hvert ár um beitingu ákvæða þessa hluta. Þessi skýrsla tekur tillit til þroskaferils Sameiningarinnar.

Á þessum grunni, og án þess að vega að öðrum ákvæðum Samninganna, getur Ráðið, sem úrskurðar einróma í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, og eftir samþykki Evrópska Þingsins, fastsett ákvæði sem beinast að ljúka réttindunum sem eru tíunduð í greinar 20, málsgrein 2. Þessi ákvæði taka gildi eftir þeirra samþykki af Meðlima-Ríkjunum, í samræmi við þeirra stjórnskipunarreglur hvers um sig.

(úr-grein 14 TCE)

1. Sameiningin samþykkir úrræði sem er ætlað byggja upp eða tryggja starfsemin innri markaðar, í samræmi við ákvæði sem skipta máli fyrir Samninganna.

2. Innri markaður felur í sér helgi án innri landamæra í hverri er tryggð frjáls umferð varnings, einstaklinga, þjónustu og auðmagns eftir ákvæðum Samninganna.

3. Ráðið, að tillögu Umboðsins, skilgreinir stefnur og nauðsynlegar aðstæðurnar til að tryggja afstöðugar framfarir og jafnvægi í öllum málum geiranna sem eiga hlut að máli.

(úr-grein 15 TCE)

Þegar það orðar sínar tillögur í augnamiði framkvæmdar viðfangsefna eins og orðaðar til greinar 26, tekur Umboðið tillit til umfangs fyrirhafnarinnar sem tilteknar hagstjórnir sem sýna mismunandi þroskaferla eiga að styðja í þágu uppbyggingar innri markaðar og það getur stungið uppá viðeigandi ákvæðum.

Ef þessi ákvæði heyra til undantekninga, skulu þau vera til bráðabrigða og valda sem minnstri truflun, eins mögulega og hægt er, á virkni innri markaðar.

(úr-grein 23 TCE)

1. Sameiningin felur í sér tollsameiningu sem tekur á öllum hliðum viðskipta með varning og sem felur í sér bann, milli Meðlima-Ríkjanna, tollgjaldaréttinda innflutnings og útflutnings og öll lögboðin jafngildisgjöld, eins og samþykkt sameiginlegar tollskrár í þeirra tengslum með þriðja aðila löndum .

2. Ákvæði greinar 30 og kafla 3 þessa bálks eiga við um framleiðslu sem er uppruninn í Meðlima-Ríkjunum, eins og um framleiðslu frá þriðja aðila landa sem fyrirfinnast í frjálsri umferð í Meðlima-Ríkjum.

(úr-grein 24 TCE)

Telst vera í frjálsri umferð í Meðlima-Ríkinu framleiðslan frá þriðja aðila landa fyrir hverja formsatriði innflutnings hafa verið uppfyllt og tollgjaldaréttinda og öll lögboðin jafngildisgjöld innheimtanleg hafa verið greidd í þessu Meðlima-Ríki, og sem ekki hafa notið fullrar eða að hluta endurgreiðslu þessara réttinda og lögboðinna gjalda.

(úr-grein 25 TCE)

Tollagjaldaréttindi innflutnings og útflutnings eða öll lögboðin jafngildisgjöld eru bönnuð milli Meðlima-Ríkjanna. Þessu banni er jafnframt beitt á tollgjaldaréttindi af skattaeðli.

(úr-grein 26 TCE)

Réttindi sameiginlegar tollskrár eru fastbundnar af ráðinu, að tillögu Umboðsins.

(úr-grein 27 TCE)

Við beitingu skyldnanna sem því er trúað fyrir í samræmi við þennan kafli, sé kveikja Umboðsins:

a) nauðsynin að stuðla að verðslunarviðskiptum milli Meðlima-Ríkjanna og þriðja aðila landa,

b) þróun samkeppni aðstæðna innan Sameiningarinnar, að svo miklu leyti sem þessi þróun virkar bætandi á samkeppnistyrkleika fyrirtækjanna,

c) nauðsyn forðasöfnunar Sameiningarinnar í málefnum hráefna og hálfunninnar framleiðslu, um leið með því að passa upp á að brengla ekki samkeppni aðstæðum fullframleiðslunnar milli Meðlima-Ríkjanna,

d) nauðsynin að forðast alvarlega truflun í lífi hagstjórnar Meðlima-Ríkjanna og að tryggja rökréttan þroskaferil framreiðslunnar og þenslu neyslunnar innan Sameiningarinnar.

(úr-grein 135 TCE)

Innan takmarka Beitingaryfirgrips Samninganna, grípa Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, til úræða í þeim tilgangi að styrkja tollasamstarf millum Meðlima-Ríkjanna og milli þeirra og Umboðsins.

(úr-grein 28 TCE)

Magnbundin hömlum á innflutningi eins og öll jafngildis virkandi úrræði, eru bönnuð milli Meðlima-Ríkjanna.

(úr-grein 29 TCE)

Magnbundin hömlum á útflutningi eins og öll jafngildis virkandi Úrræði, eru bönnuð milli Meðlima-Ríkjanna.

(úr-grein 30 TCE)

Ákvæði greina 34 og 35 hindra ekki bann eða hömlun innflutnings, útflutnings eða umskipunar, réttlætanlegt af ástæðum siðgæðislegum, laga og reglna, almenns öryggis, verndar heilsu og ævi einstaklinga og dýra eða gróðurvarðveislu, verndar þjóðargersemum sem hafa gildi listrænt, sögulegt eða fornleifa eða verndar eigna iðnaðar og verðslunar. Engu að síður, skal þetta bann eða hömlun ekki hvorki mynda leiðir til handhófs mismunar né dulbúnar hömlunar í viðskiptum milli Meðlima-Ríkjanna.

(úr-grein 31 TCE)

1. Meðlima-Ríkin skipuleggja þjóðleg einokunarfyrirtæki sem sýna sig af viðskiptalegu eðli, þannig að sé tryggt, í aðstæðum forðasöfnunar og sölumöguleika, útilokun allrar öll mismununar millum þegna Meðlima-Ríkjanna.

Ákvæði þessarar greinar eiga við um allar umboðsstofur með hverjum Meðlima-Ríki, að lögum eða í rauninni, lítur eftir, stjórnar eða hefur merkjanlega áhrif á, beint eða óbeint, innflutning eða útflutning milli Meðlima-Ríkjanna. Þessi ákvæði jafnframt eiga við um einokunarumboð Ríkis.

2. Meðlima-Ríkin halda sig frá öllum nýjum úræðum sem vinna gegn grunnforsendum eins og orðaðar í málsgrein 1 eða sem þrengja umfang greina sem tengjast banni tollgjaldaréttinda og magnbundinni takmörkun milli Meðlima-Ríkjanna.

3. Í tilfelli einokunar af viðskiptalegu eðli sem felur í sér reglugerð sem er ætlað auðvelda söluveltu eða verðmæta aukning landbúnaðarframleiðslu, er það við hæfi að tryggja, við beitingu reglna þessarar greinar, jafngilda tryggingu fyrir atvinnu og lífskjör hlutaðeigandi framleiðenda.

(úr-grein 32 TCE)

1. Sameiningin skilgreinir og gangsetur sameiginlegra stjórnarstefnu landbúnaðar og fiskveiða.

Innri markaður heldur um landbúnað, fiskveiðar og viðskipti landbúnaðarframleiðslu. Með landbúnaðarframleiðslu, er átt við framleiðslu jarðar, eldis og fiskveiða, eins og framleiðslu á fyrsta stigi úrvinnslunnar sem er í beinu samræmi við þessa framleiðslu. Það sem sagt er um sameiginlegu landbúnaðarstefnuna eða um landbúnað og notkun íðorðsins "landbúnað(ur)" skilst sem beinast líka til fiskveiða, þegar það snertir tiltekin einkenni þessa geira.

2. Fyrir utan ákvæði greina 39 til 44 að þeim meðtöldum, eru reglur sem er gert ráð fyrir í þágu setningar eða virkni innri markaðar beitnalegar á landbúnaðarframleiðslu.

3. Framleiðslur sem falla undir ákvæði 39 til 44 að þeim meðtöldum eru tíundaðar í lista sem gefur tilefni til fylgiskjals I.

4. Starfsemi og þróun markaðar í þágu landbúnaðarframleiðslu skulu haldast í hendur við setningu sameiginlegrar landbúnaðarstefnu.

(úr-grein 33 TCE)

1. Sameiginlega landbúnaðarstefnan hefur að markmiði:

a) að bæta framleiðni landbúnaðar með því að efla tækniframför, með því að tryggja rökrétta þróun landbúnaðarframreiðslunnar eins og ákjósanlegustu skilyrði nýtingar framreiðsluþátta, einkanlega mannaflans,

b) að tryggja þannig íbúafjölda landbúnaðar jöfn lífskjör, einkanlega með hækkun einstaklingstekna þeirra sem starfa í landbúnaði,

c) að gera markaði afstöðuga,

d) af tryggja öruggi forðasöfnunar,

e) að tryggja sanngjörn afhendingarverð til neytenda.

2. Við undirbúning sameiginlegrar landbúnaðarstefnu og tilteknar aðferðir sem hún getur haft í för með sér, skal taka tillit til:

a) sérstakra eiginleika athafnarsemi landbúnaðarins, sem fylgja í kjölfar samfélagslegrar skipulagningar landbúnaðar og skipulagslegs og náttúrulegs ósamræmis millum ýmissa landbúnaðarsvæða,

b) nauðsynjarinnar koma smásaman í framkvæmd ákjósanlegustu samræmingar lagfæringu,

c) reyndarinnar að, í Meðlima-Ríkjunum, myndar landbúnaðurinn geira nátengdum öllum skipulagsmálum.

(úr-grein 34 TCE)

1. Til þess að ná fram viðfangsefnum sem gert er ráð fyrir með grein 39, er stofnuð með lögum sameiginleg stofnun markaða landbúnaðarins.

Í samræmi við framreiðslur, er þessi stofnun á einu eftirfylgjandi formi:

a) sameiginlegra reglna í samkeppnimálum,

b) skuldbundinna samhæfingar ýmissa stofnana þjóðarmarkaða,

c) stofnunar evrópskra markaða.

2. Sameiginleg skipulagning í anda eins formsins sem málsgrein 1 gerir ráð fyrir getur veitt í sér öll nauðsynleg úrræði til að ná fram viðfangsefnum sem grein 39 skilgreinir, einkanlega verðlagningarreglur, fjárframlög jafnt til framreiðslunnar sem til markaðssetningar mismunandi framleiðslna, kerfa birgðahalds og umframbirgða, sameiginleg stöðugleikaskapandi kerfi fyrir innflutning eða útflutning.

Hún skal takmarka sig við að fylgja eftir viðfangsefnum eins og þau eru orðuð til greinar 39 og skal útiloka alla mismunun millum framleiðenda eða neytenda Sameiningarinnar.

Sameiginleg stjórnarstefna verðlagningar sem kemur til greina skal vera grundvölluð á sameiginlegum viðmiðunum og á reikningsaðferðum sem eru í sama mæli á sama skilgreiningarsvæði.

3. Í þeim tilgangi að gera sameiginlegu stofnuninni kleift með skírskotun til málsgreinar 1 að ná fram sínum viðfangsefnum, er hægt að mynda einn eða fleiri sjóði áttvísi og tryggingar landbúnaðs.

(úr-grein 35 TCE)

Til að gera þeim kleift að ná fram viðfangsefnum sem grein 39 skilgreinir, má einkanlega hafa verið gert ráð fyrir innan ramma sameiginlegrar landbúnaðarstefnu:

a) ganglegri samhæfingu fyrirhafnarinnar sem tekst á við innan athafnasvæða faglegrar mótunar, rannsóknir og að gera almenningi búfræði auðskilda sem getur falið í sér í sér frumvörp eða stofnanir fjármagnaðar sameiginlega,

b) sameiginlegum athöfnum í þágu neysluþróunar ákveðinnar framleiðslu.

(úr-grein 36 TCE)

Ákvæði kaflans viðvíkjandi samkeppnireglur má ekki beita á framreiðslu og viðskipti landbúnaðarframleiðslu nema í úræðum sem hafa verið ákvörðuð af Evrópska Þinginu og Ráðinu innan ramma ákvæða og í samræmi við réttarfarið sem er gert ráð fyrir með grein 43, málsgrein 2, með tillit til viðfangsefnanna eins og þau eru orðuð til greinar 39.

Getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, heimilað veitingu hjálpar:

a) til að vernda gegn nýtingu sem kemur illa út vegna skipulagslegra eða náttúrulegra aðstæðna,

b) innan ramma stefnuskrár hagstjórnarþroskaferils.

(úr-grein 37 TCE)

1. Umboðið leggur fram tillögur að því er varðar undirbúning og gangsetning stjórnar sameiginlegrar landbúnaðarstefnu, þar með talin skipti þjóðarstofnanna á einu forma sameiginlegrar stofnunar sem er gert ráð fyrir með grein 40, málsgrein 1, eins og gangsetningu úræða sem sérstaklega drepið er á í þessum bálki.

Þessar tillögur skulu taka tillit til landbúnaðarmálanna sem minnst er á í þessum bálki að þau eru hvert öðru háð.

2. Evrópska Þingið og Ráðið byggja upp, með því að úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hagstjórnar og samfélagslegrar Nefndar, sameiginlega stofnun markaða landbúnaðarins sem er gert ráð fyrir með grein 40, málsgrein 1, eins og önnur nauðsynleg ákvæði til að fylgja eftir viðfangsefnum sameiginlegrar stjórnarstefnu landbúnaðar og fiskveiða.

3. Samþykkir Ráðið, að tillögu Umboðsins, úrræði viðvíkjandi fastbindingu verðlagningar, gjöld, hjálp og mörk magnbindingar, einnig fastbindingu og úthlutun fiskveiði möguleika.

4. Í aðstæðum sem er gert ráð fyrir í málsgrein 1, getur sameiginlega stofnunin sem er gert ráð fyrir með grein 40, málsgrein 1, komið í stað markaðsstofnana þjóðanna:

a) ef sameiginlega stofnunin býður Meðlima-Ríkjunum sem eru mótfallin þessum úræðum og sem hafa sjálf yfir að ráða þjóðarstofnun í þágu framreiðslu sem málið tekur til upp á jafngildistryggingu í þágu atvinnu og lífskjara hlutaðeigandi framleiðenda er tekið með í reikninginn tímagangur mögulegrar aðlögunar og nauðsynleg sérhæfing, og

b) ef þessa stofnun tryggir viðskiptum innan Sameiningarinnar hliðstæðar aðstæður þeim sem eru til staðar á þjóðarmarkaði.

5. Ef sköpuð er sameiginleg stofnun í þágu tiltekinna hráefna, án þess að ennþá sé til staðar sameiginleg stofnun í þágu samsvarandi úrvinnsluframleiðslu, geta hráefnin sem málið tekur til, sem eru notuð í þágu úrvinnsluframleiðslunnar, sem er ætluð til útflutnings til þriðja aðila landa, verið flutt inn til Sameiningarinnar.

(úr-grein 38 TCE)

Þegar í Meðlima-Ríkinu framleiðsla kallar á þjóðarstofnun markaðar eða á einhverjar innri reglur jafngildisáhrifa sem hafa slæm áhrif á samkeppniafstöðu áþekkrar framreiðslu í öðru Meðlima-Ríki, þá leggja Meðlima-Ríkin uppbótarskatt á innflutningi á þessa framleiðslu frá Meðlima-Ríkinu hvar stofnunin eða reglurnar eru til staðar, nema þetta Ríki leggi á uppbótarskatt á útflutninginn.

Umboðið fastbindur heildar upphæð þessara skatta með nauðsynlegum úræðum til að koma á jafnvægi; það getur jafnframt heimilað málskot á öðrum úræðum hverra það skilgreinir aðstæðurnar og hættina.

(úr-grein 39 TCE)

1. Frjáls umferð starfsmanna er tryggð innan Sameiningarinnar.

2. Það felur í sér afnám allrar mismununar, sem grundvallast á þjóðerni, milli starfsmanna Meðlima-Ríkjanna, að því er varðar atvinnu, þóknun og aðrar starfsaðstæður.

3. Það felur í sér rétt, með fyrirvara um mörkin réttlætanleg með ástæðum laga og reglna, almenningsöryggis og almenningsheilbrigðis:

a) til að bregðast við raunverulega gerðum atvinnutilboðnum,

b) til að færa sig um set í því skyni frjálslega á landssvæðum Meðlima-Ríkjanna,

c) til að dveljast í Meðlima-Ríkinu til að leysa þar af hendi atvinnu í samræmi við ákvæði , löggjafar, reglugerða og stjórnsýslu sem ákvarða atvinnu þjóðarstarfsmanna,

d) til að vera áfram, í þeim aðstæðum sem gefa tilefni til reglugerða sem Umboðið byggir upp, á landssvæðum Meðlima-Ríkisins, eftir að hafa verið þar í starfi.

4. Ákvæði þessarar greinar eru ekki beitnaleg á ráðningar hins opinbera.

(úr-grein 40 TCE)

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, fastbindur, með tilskipunum eða með reglugerðum, nauðsynleg úrræði í því augnamiði gera að veruleika frjálsa umferð starfsmanna, eins og hún er skilgreind með grein 45, einkanlega:

a) með því að tryggja náið samstarf millum þjóðlegra vinnumálastofnanna,

b) með því að eyða, þeim stjórnsýslu starfsháttum og framkvæmdum, einnig frestinum að aðgangi lausra starf sem fylgja í kjölfar annaðhvort innri löggjafar, eða áður útkljáðra samninga milli Meðlima-Ríkjanna, hverjum ef viðhaldið hindraði frjálsræði tilfærslna starfsmanna,

c) með því að eyða öllum frestunum og öðrum hömlunum, sem gert er ráð fyrir annaðhvort af innri löggjöf, eða að áður útkljáðum samningum milli Meðlima-Ríkjanna, sem setja starfsmönnum annarra Meðlima-Ríkja önnur skilyrði en þjóðarstarfsmönnum fyrir frjálsu starfsvali,

d) með því að útbúa viðeigandi kerfi til að láta fara saman framboð og eftirspurn starfa og þannig greiða fyrir jafnvægi í aðstæðunum sem víkja til hliðar alvarlegum áhættuþáttum í þágu lífskjara og starfa á ýmsum svæðum og iðnaðarstarfsemi.

(úr-grein 41 TCE)

Meðlima-Ríkin draga taum, innan ramma sameiginlegrar stefnuskrár, þess að skiptast á ungum starfsmönnum.

(úr-grein 42 TCE)

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, samþykkja, á svæðum almanna trygginga, nauðsynleg úrræði til að byggja upp frjálsa umferð starfsmanna, með því einkanlega að stofna kerfi sem gerir kleyft að tryggja farandstarfsmenn sem eru á launum og þá sem eru ekki á launum og þá sem eiga rétt á því:

a) samlagningu, í þágu aðkomu og viðhalds bótaréttar, einnig í þágu útreiknings hans, allra tímabila sem mismunandi löggjafir þjóðanna taka til greina;

b) greiðslna bóta til manneskja sem dvelja á landsvæðum Meðlima-Ríkjanna.

Þegar meðlimur Ráðsins lýsir yfir að löggjafarfrumvarp með skírskotun til fyrstu efnisgreinar valdi skaða á mikilvægum hliðum síns almenna trygginga kerfis, einkanlega þeirra sem snúa að beitingaryfirgripi, kostnaði eða fjármálaskipulagi, eða gæti haft slæm áhrif á fjármálajafnvægi, þá getur hann krafist að málinu verði vísað til Evrópska Ráðsins. Í þessu tilfelli, er réttarfari venjulegrar löggjafar vikið frá. Eftir rökræður og innan tímafrests fjögurra mánaða að telja frá þessari frestun, Evrópska Ráðið:

a) vísar frumvarpinu til Ráðsins , því sem bindur enda á frestun réttarfars venjulegrar löggjafar, eða

b) aðhefst ekki eða að kröfu Umboðsins leggur fram nýja tillögu; í þessu tilfelli, er upphaflega framlagða gerðin ekki talin hafa verið samþykkt.

(úr-grein 43 TCE)

Innan ramma ákvæðanna hér frá, er hömlun frelsis þegna Meðlima-Ríkis á yfirráðsvæðum annars Meðlima-Ríkis til uppbyggingar bönnuð. Þetta bann tekur jafnframt til hömlunar á sköpun umboðstofa, útibúakeðja eða dótturfyrirtækja, þegna Meðlima-Ríkja sem byggjast upp á landssvæðum Meðlima-Ríkis.

Frelsi uppbyggingar felur í sér aðgang sjálfboða athafna og þeirra ástundunar, einnig myndunar og rekstri fyrirtækja, og einkanlega félaga í veru greinar 54, annarri efnisgrein, í aðstæðum sem eru skilgreind af uppbyggingarlöggjöf landa í þágu sinna eigin þegna, með fyrirvara um ákvæði kaflans viðvíkjandi auðmagn.

(úr-grein 44 TCE)

1. Til að gera frelsið til uppbyggingar að veruleika í ákveðinni starfsemi, úrskurða Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd , með tilskipunum.

2. Evrópska Þingið, Ráðið og Umboðið fara með skyldur sem þeim eru fengnar í hendur af eftirfarandi ákvæðum, einkanlega:

a) með því að semja, almennt, með það í forgangi að athafnir eða frelsið til uppbyggingar myndi framlag einkum og sér í lagi nytsamlegt til þróunar framreiðslu og viðskipti,

b) með því að tryggja náið samstarf millum lögmætra stjórnsýslna þjóðanna í því augnamiði að kynnast tilteknu ástandi innan Sameiningarinnar ýmsa hlutaðeigandi athafna,

c) með því að eyða, þeim stjórnsýslu starfsháttum og framkvæmdum sem fylgja í kjölfar annaðhvort innri löggjafar, eða áður útkljáðra samninga milli Meðlima-Ríkjanna, hvers viðhald hindrar frelsið til að byggja upp,

d) með því að vaka yfir því að starfsmenn sem eru á launum hjá einu Meðlima-Ríkjanna, að störfum á landssvæðum annars Meðlima-Ríkis, geti verið áfram á þessu umráðasvæði til að takast þar á við sjálfboðastarfsemi þegar þeir uppfylla skilyrðin hver þeir skyldu uppfylla ef þeir kæmu inn í þetta Ríki á þeim tíma þegar þeir vildu hefja þessa starfsemi,

e) með því að gera möguleg kaup og rekstur fasteigna sem eru staðsettar á landssvæðum Meðlima-Ríkis af hálfu þegns annars Meðlima-Ríkis, með úræðum hvar það skaðar ekki grunnforsendurnar sem eru settar inn til greinar 39, málsgrein 2,

f) með því að framfylgja stigvaxandi afnámi hömlunar á frelsi til uppbyggingar, í sérhverjum starfsemisþætti í athugun, annars vegar, sköpunarskilyrða, á landssvæðum Meðlima-Ríkis, umboðstofa, útibúakeðja eða dótturfyrirtækja og, hinsvegar, aðgangsskilyrða starfsliðs höfuðstofnunninnar inn í rekstrarstjórnfærin eða eftirlit þessara,

g) með því að samhæfa, með nauðsynlegum úrræðum og í því augnamiði gera þær jafngildar, tryggingarnar sem er farið fram á, í Meðlima-Ríkjunum, við félög í veru greinar 54, önnur efnisgrein, til að verja hagsmuni félaganna eins og þriðju aðila,

h) með því að tryggja sig gegn því að aðstæður uppbyggingar séu ekki afbakaðar með veittri hjálp Meðlima-Ríkjunum.

(úr-grein 45 TCE)

Eru undanskildar beitingu ákvæða þessa kafla, að því er varðar hlutaðeigandi Meðlima-Ríki, athafnir sem eiga hlutdeild innan þessa Ríkis, jafnvel annað veifið, í framkvæmd opinbers yfirvalds.

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, geta undanskilið tilteknar athafnir frá beitingu ákvæða þessa kafla.

(úr-grein 46 TCE)

1. Fyrirmæli þessa kafla og úrræði sem eru tekin í krafti þeirra skera ekki fyrirfram úr um beitanleika ákvæða löggjafar, reglugerðar og stjórnsýslu sem sjá fram á sérstaka meðferð fyrir erlenda þegna, og sem réttlætist með ástæðum laga og reglna, almenningsöryggi og heilbrigði almennings.

2. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, fastsetja tilskipanir til samhæfingar áðurnefndra ákvæða.

(úr-grein 47 TCE)

1. Í þeim tilgangi að auðvelda aðgang ólaunaðra athafna og þeirra ástundunar, fastsetja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, leiðir [með tilskipunum] sem beinast til gagnkvæmar viðurkenningar prófgráða, prófskírteina og annarra titla, eins og samhæfingu ákvæða löggjafar, reglugerða og stjórnsýslu Meðlima-Ríkjanna sem varða aðgang ólaunaðra athafna og ástundun þessara.

2. Að því sem varðar starfsgreinar læknisfræði, undirlæknisfræði og lyfjafræði, er afnám stigvaxandi hömlunar háð samhæfingu þeirra aðstæðna til ástundunar í mismunandi Meðlima-Ríkjum.

(úr-grein 48 TCE)

Félög sem eru stofnsett í samræmi við löggjöf Meðlima-Ríkis og sem hafa þeirra lögskipaða aðsetur, þeirra miðstjórnstöðvar eða þeirra höfuðstofnun innan Sameiningarinnar eru lögð að jöfnu við, í þágu beitingu ákvæða þessa kafla, manneskjur í líkama sem eru þegnar Meðlima-Ríkjanna.

Með félögum, er átt við félög með ríkisborgararétt eða viðskiptarétt, þar með talin samvinnufélög, og aðrar manneskjur að lögum sem tengjast opinberum eða einkamálarétti, að undanskildum félögum sem ekki framfylgja arðbærum markmiðum.

(úr-grein 294 TCE)

Meðlima-Ríkin láta af hendi þjóðlega meðferð að því er varðar fjármála hlutdeild þegna annarra Meðlima-Ríkja í höfuðstól [eiginfé] félaganna í veru greinar 54, án þess að vega að beitingu annarra ákvæða samninganna.

(úr-grein 49 TCE)

Innan ramma ákvæða héðan í frá, eru hömlur á frelsi til að veita þjónustu innan Sameiningarinnar bannaðar gagnvart þegnum Meðlima-Ríkja sem hefur byggst upp í Meðlima-Ríki öðru en því sem er viðtakandi þess sem veitt er.

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, geta rýmkað hagsbót ákvæða þessa kafla fyrir þjónustuveitendur þegna þriðja aðila Ríkis og sem hafa byggt upp innan Sameiningarinnar.

(úr-grein 50 TCE)

Í veru samninganna, eru taldar sem þjónustur þær hagsbótaþjónustur sem venjulega er látnar í té gegn þóknun, að svo miklu leyti sem þær eru ekki ákvarðaðar af ákvæðum viðvíkjandi frjálsri umferð varnings, auðmagns og einstaklinga.

Þjónusta nær einkanlega til:

a) athafna iðnaðarlegs eðlis,

b) athafna viðskiptalegs eðlis,

c) athafna handiðnaðar,

d) athafna frjálsra starfstétta.

Án þess að vega að ákvæðum kafla viðvíkjandi rétti til uppbyggingar, getur þjónustuveitandinn, í þágu sinnar hagsbótaþjónustu útfærslu, farið með, til bráðabrigða, sína starfsemi í Meðlima-Ríkinu hvar hagsbótaþjónustan er látin í té, á sömu forsendum og þær sem þetta Ríki býður sínum eigin þegnum uppá.

(úr-grein 51 TCE)

1. Frjáls umferð þjónusta, í málum flutninga, er ákvörðuð af ákvæðum lagabálks viðvíkjandi flutninga.

2. Frjálsræði þjónusta banka og trygginga sem tengjast tilfærslu auðmagns skal vera framkvæmd í samræmi við frjálsræði umferðar auðmagns.

(úr-grein 52 TCE)

1. Til að gera að veruleika frjálsræði ákveðinnar þjónustu, úrskurðar Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, með tilskipunum.

2. Tilskipanirnar með skírskotun til málsgreinar 1 hvíla, almennt, með forgangi á þjónustum sem eiga beinan þátt í framleiðslukostnaði eða hvers frjálsræði leggur sitt af mörkun til auðvelda viðskipti varnings.

(úr-grein 53 TCE)

Meðlima-Ríkin reyna af öllum mætti að framkvæma lausn þjónustnanna frá úræðum sem eru skyldug í krafti fastbundina tilskipanna til beitingar greinar 59, málsgrein 1, ef þeirra ástand almennu hagstjórnar og þeirra ástand hlutaðeigandi geira gera þeim það kleift.

Umboðið stílar hlutaðeigandi Meðlima-Ríkjum tilmælum í því skyni.

(úr-grein 54 TCE)

Jafn lengi sem hömlur frjálsu hagbótarþjónustnanna eru ekki fjarlægðar, beitir sérhvert Meðlima-Ríki þeim án þjóðgreiningarálits eða aðseturs greiningarálits allra þjónustuveitenda með skírskotun til greinar 56, fyrstu efnisgreinar.

(úr-grein 55 TCE)

Ákvæðum greina 51 til 54 þær meðtaldar má beita á málefni sem þessi kafli ákvarðar.

(úr-grein 56 TCE)

1. Innan ramma ákvæða þessa kafla, öll hömlun tilfærslu auðmagns milli Meðlima-Ríkjanna og milli Meðlima-Ríkjanna og þriðja aðila landa er bönnuð.

2. Innan ramma ákvæða þessa kafla, öll hömlun útborganna milli Meðlima-Ríkjanna og milli Meðlima-Ríkjanna og þriðja aðila landa er bönnuð.

(úr-grein 57 TCE)

1. Grein 63 skaðar ekki beitingu, á þriðja aðila lönd, hamlanna sem voru til staðar 31. desember 1993 í krafti þjóðarréttar eða að lögum Sameiningarinnar að því er varðar tilfærslur auðmagns á leið til eða frá þriðja aðila löndum þegar þær fela í sér beinar fjárfestingar, þar með taldar fjárfestingar fasteigna, stofnsetninga, fjármálalegra hagsbótarþjónustu eða bréfaðgang á fjárfestingarmörkuðum. Að því sem varðar hömlunar sem eru til staðar í krafti þjóðarlaga í Búlgaríu, í Eistlandi og í Ungverjalandi, er dagsetningin sem málið varðar 31. desember 1999.

2. Meðan reyna af öllum mætti að gera að veruleika viðfang frjálsrar umferðar auðmagns millum Meðlima-Ríkjanna og þriðja aðila landa, innan sem mögulega breiðasta úrræðagrunns og án þess að vega að öðrum köflum Samninganna, samþykkja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, úrræði viðvíkjandi tilfærslu auðmagns á leið til eða frá þriðja aðila löndum , þegar þær fela í sér beinar fjárfestingar, þar með taldar fjárfestingar fasteigna, stofnsetninga, fjármálalegra hagsbótarþjónustu eða bréfaðgang á fjárfestingarmörkuðum.

3. Í frávikum við málsgrein 2, einungis Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, einróma og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, getur samþykkt úrræði sem mynda hop frá lögum Sameiningarinnar að því er varðar lausn tilfærslu auðmagns á leið til eða frá þriðja aðila löndum.

(úr-grein 58 TCE)

1. Grein 63 skaðar ekki réttinn sem Meðlima-Ríkin hafa:

a) til að beita ákvæðum sem að skipta máli fyrir þeirra skattalöggjöf sem byggir upp skattgreiðenda greiningarálit þeirra sem ekki reynast vera í sama ástandi að því er varðar þeirra aðsetur eða staðinn hvar þeirra auðmagn er fjárfest;

b) til að grípa til allra tiltækra úræða til að koma í veg fyrir brot á þeirra lögum og reglugerðum, einkanlega í skattamálum eða í málum hagsýns eftirlits fjármálastofnanna, til að gera ráð fyrir yfirlýsingarstarfsháttum tilfærslna auðmagns af ástæðum stjórnsýslu eða tölulegra upplýsinga eða að grípa til úræða réttlætanlegra vegna ástæðna er tengist lögum og reglu eða öryggi almennings.

2. Þessi kafli sker ekki fyrirfram úr um möguleikinn að beita hömlum í málum uppbyggingarrétts sem eru samrýmanlegrar með Samningunum.

3. Úrræði og réttarfarið með skírskotun til málsgreina 1 og 2 skulu hvorki mynda leið til handhófs mismunar né dulbúna hömlun á frjálsa umferð auðmagns og útborgana eins og grein 63 skilgreindir.

4. Vanti úrræði til beitingar greinar 64, málsgrein 3, Umboðið, eða, vanti ákvörðun Umboðsins innan tímafrests þriggja mánaða að telja frá kröfu viðkomandi Meðlima-Ríkis, getur Ráðið samþykkt ákvörðun sem ákveður að skattalega þrengjandi úrræði sem voru teknar af Meðlima-Ríki gagnvart einu eða fleirum þriðja aðila löndum séu talin í samræmi við Samningana, samt sem áður að séu réttlætt með tillit til markmiða Sameiningarinnar og samrýmanleg með góðri virkni innri markaðar. Ráðið úrskurðar einróma, að kröfu Meðlima-Ríkis.

(úr-grein 59 TCE)

Þegar, í undantekningartilfellum, tilfærslur auðmagns frá eða á leið til þriðja aðila landa valda eða hætta er á að valdi alvarlegum erfiðleikum fyrir starfsemi hagstjórnar og gjaldmiðilsmála Sameiningarinnar, getur Ráðið, sem úrskurðar að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Seðlabankanum, tekið til, gagnvart þriðja aðila landa , verndandi úræða fyrir tímabil sem ekki varir lengur en sex mánuði ef samt sem áður að þessi úrræði séu stranglega nauðsynleg.

(úr-grein 61 TCE og úr-grein 29 TUE)

1. Sameiningin myndar helgi frjálsræðis, öryggis og réttlætis með virðingu fyrir grundvallarréttinum og mismunandi lögkerfum og siðvenjum Meðlima-Ríkjanna.

2. Hún tryggir fjarveru landamæravörslu á innri landmærum með tilliti til manneskja og eflir sameiginlega stjórnstefnu í málum hælisvistar, innflytjenda og ytri landamæraeftirlits sem grundvallast á samheldni millum Meðlima-Ríkja og sem er jöfn í garð þegna þriðja aðila landa. Með hliðsjón af þessum bálki, er ríkisfangslausum jafnað við burtfarna þegna þriðja aðila landa.

3. Sameiningin vinnur að því að tryggja öryggi af háu stigi með úræðum afbrotaforvarna, gegn kynkvísla og útlendingahatri, einnig baráttuna gegn þeim, með úræðum samhæfingar og samvinnu millum dóms og lögreglu yfirvalda og annarra lögmætra yfirvalda, eins og með gagnkvæmri viðurkenningu fyrir dómsúrskurðum í hegningarmálum og, ef nauðsynlegt, með nálgun hegningarlöggjafans.

4. Sameiningin auðveldar aðgang að lagalegu réttlæti, einkanlega með grunnforsendunni um gagnkvæma viðurkenningu fyrir dómsúrskurðum og utandómslögsögu úrskurðum í borgaramálum.

Evrópska Ráðið skilgreinir hernaðarlega áttvísi árlegrar og fjölærrar stefnuskráningar löggjafar og hernaðaraðgerða í helgi frjálsræðis, öryggis og réttlætis.

Þjóðarþingin standa vörð, varðandi tillögur og frumkvæði löggjafar sem eru borin fram innan ramma kafla 4 og 5, með virðingu fyrir grunnforsendu stuðningshjálpar, í samræmi við Frumskjal um beitingu grunnforsenda stuðningshjálpar og stærðarhlutfalls.

Án þess að vega að greinum 258, 259 og 260, getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, samþykkt úrræði sem byggja upp hætti hverja Meðlima-Ríkin, í samstarfi með Umboðinu, framkvæma við hlutlausa og óhlutdræga þróun gangsetningar, vegna yfirvalda Meðlima-Ríkjanna, á stefnumálum Sameiningarinnar með skírskotun til þessa bálks, sér í lagi í þeim tilgangi vera til framdráttar fullri beitingu grunnforsendu gagnkvæmrar viðurkenningar. Evrópska Þingið og þjóðarþingin eru upplýst um inntak og afleiðingar þessarar þróunar.

(úr-grein 36 TUE)

Stofnuð er varanleg nefnd innan Ráðsins til að tryggja innan Sameiningarinnar eflingu og styrkingu hernaðaraðgerða samvinnu í málum innra öryggis. Án þess að vega að grein 240, dregur hún taum samhæfingar athafna lögmætra yfirvalda Meðlima-Ríkjanna. Fulltrúar stjórnfæra og umboðsstofa sem eiga hlut að máli Sameiningarinnar geta verið aðilar að störfum nefndarinnar. Evrópska Þinginu og þjóðarþingunum er haldið upplýstum.

(úr-grein 64, málsgrein 1, TCE og úr-grein 33 TUE)

Þessi bálkur skaðar ekki inningu skyldnanna sem falla í hlut Meðlima-Ríkjanna í þágu uppihalds laga og reglna og verndar innra öryggis.

Það er Meðlima-Ríkjunum heimilt að skipuleggja sín í millum og á þeirra ábyrgð formsatriði samvinnu og samhæfingar sem þau meta viðeigandi millum lögmætra þjónusta þeirra stjórnsýslna sem eru ábyrgar fyrir að tryggja þjóðaröryggi.

(úr-grein 66 TCE)

Ráðið samþykkir úrræði til að tryggja stjórnsýslusamvinnu millum lögmætra þjónusta Meðlima-Ríkjanna innan svæðanna með skírskotun til þessa bálks, eins og millum þessara þjónusta og Umboðsins. Það úrskurðar að tillögu Umboðsins, með fyrirvara um grein 76, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

(úr-grein 60 TCE)

Þegar framkvæmd viðfangsefna með skírskotun til greinar 67 krefst þess, að því er varðar forvörn hryðjuverka og tengdum athöfnum, einnig hvað varðar baráttuna gegn þessum fyrirbærum, Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, skilgreina ramma stjórnsýslu úrræða sem varða tilfærslu auðmagns og útborganna, eins og frystingu sjóða, fjármagnsinneigna eða fjárhaghagslegs arðs sem tilheyra einstaklingum eða persónum að lögum, grúppum eða einingum ekki-ríkis, eru í þeirra eigu eða eru þeim til ráðstöfunar.

Samþykkir Ráðið, að tillögu Umboðsins, úrræði í þeim tilgangi koma í verk rammanum með skírskotun til fyrstu efnisgreina.

Athafnir með skírskotun til þessarar greinar innihalda nauðsynleg ákvæði í málum lögtryggingar.

Athafnir með skírskotun til kafla 4 og 5, eins og úrræði með skírskotun til greinar 74 sem tryggja stjórnsýslusamvinnu innan svæðanna með skírskotun til þessara kafla, eru samþykkt:

a) að tillögu Umboðsins, eða

b) að frumkvæði fjórðungs Meðlima-Ríkjanna.

(úr-grein 62 TCE)

1. Sameiningin eflir stjórnstefnu sem stefnir á:

a) að tryggja fjarveru alls eftirlits með manneskjum, hvert sem væri þeirra þjóðerni, þegar þær fara yfir innri landamæri;

b) að tryggja eftirlit manneskja og gagnlega gæslu þá farið er yfir ytri landamæri;

c) að setja upp stigvaxandi samofið rekstrarkerfi ytri landamæra.

2. Með hliðsjón af málsgrein 1, samþykkja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, úrræði sem hvíla á:

a) sameiginlegri stefnu vegabréfsáritana og annarra skammtíma dvalarleyfa;

b) eftirlitinu hvert gangast undir manneskjurnar sem fara yfir ytri landamæri;

c) aðstæðunum í hverjum þegnar þriðja aðila landa geta farið frjálslega um í Sameiningunni skamman tíma;

d) öllum nauðsynlegum úrræðum til að koma stigvaxandi á samofnu rekstrarkerfi ytri landamæra;

e) fjarveru alls eftirlits með manneskjum, hvert sem væri þeirra þjóðerni, þegar þær fara yfir innri landamæri.

3. Ef athöfn Sameiningarinnar virðist nauðsynleg til að auðvelda inningu á rétti, með skírskotun til greinar 20, málsgrein 2, lið a), og nema ef samningarnir hafa gert ráð fyrirvöldum til athafna í því skyni, getur Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, fastbundið ákvæði sem varða vegabréf, nafnskírteini, dvalarleyfi eða öll önnur samskonar gögn. Ráðið úrskurðar einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

4. Þessi grein hefur ekki slæm áhrif á valdhæfi Meðlima-Ríkjanna sem varða afmörkun landfræðilega þeirra landamæra, í samræmi við rétt alþjóða.

(áður greinar 63, liðir 1 og 2, og 64, málsgrein 2, TCE)

1. Sameiningin eflir sameiginlega stefnu í málum hælisvistar, lífsverndar og bráðbrigðaverndar sem stefnir á að bjóða uppá un lagaskorðun við hæfi allra þegna þriðja aðila lands sem útheimtir alþjóðalega vernd og virðingu grunnforsendu um að gera ekki-afturreka sé tryggð. Þessi stefna skal vera í samræmi við Stjórnlagaráðstefnuna í Genf þann 28. júlí 1951 og við Frumskjal þann 31. janúar 1967 sem tengjast lagaskorðun flóttamanna, eins og við aðra þýðingarmikla samninga.

2. Með hliðsjón af málsgrein 1, samþykkja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, úrræði viðvíkjandi kerfi sameiginlegar evrópskrar hælisvistarstefnu sem felur í sér:

a) sömu hælisvistarlagaskorðun í vil þegnum þriðja aðila landa, sem gildir í allri Sameiningunni;

b) sömu lífsverndarlagaskorðun í þágu þegna þriðja aðila landa sem, án þess að hljóta evrópskt hæli, hafa þörf fyrir alþjóðavernd;

c) sameiginlegt kerfi sem stefnir á, í tilfellis stórstreymis, bráðabrigðavernd hrakinna einstaklinga;

d) sameiginlegu réttarfari í þágu veitingu og úrsagnar sömu hælisvistarlagaskorðunar eða sömu lífsverndarlagaskorðunar;

e) viðmiðanir og ákvörðunarkerfi Meðlima-Ríkisins sem er ábyrgt fyrir athugun kröfu hælisvistar eða lífsverndar;

f) staðlanna sem varða móttöku aðstæður kröfuhafa hælisvistar eða lífsverndar;

g) hlutdeild og samvinnu með þriðja aðila löndum til að stýra flæði einstaklinga sem krefjast hælis eða lífsverndar eða bráðabrigða.

3. Í tilfelli þar sem eitt eða fleiri Meðlima-Ríki sem lenda í neyðarástandi sem einkennist af skyndileg flæði þegna þriðja aðila landa, getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, samþykkt tímabundin ákvæði til gagns eða handa Meðlima-Ríkjunum sem eiga hlut að máli. Það úrskurðar eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

(úr-grein 63, liðir 3 og 4, TCE)

1. Sameiningin eflir sameiginlega innflytjendastefnu sem stefnir á að tryggja, á öllum stigum, ganglega rekstrastjórnun farandflæðis, jafna meðferð þegna þriðja aðila landa sem dveljast löglega í Meðlima-Ríkjunum, eins og forvörn gegn ólöglegum innflutningi og sölu manneskja með efldri baráttu gegn þeim.

2. Með hliðsjón af málsgrein 1, samþykkja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, úrræði innan eftirfarandi svæða:

a) skilyrða komu og dvalar, staðlanna sem varða afhendingu Meðlima-Ríkjanna á vegabréfsáritunum og á dvalarleyfum til langs tíma, þar með talin viðkomandi tilgangi fjölskyldusameiningu;

b) skilgreiningar réttinda þegna þriðja aðila landa sem dveljast löglega í Meðlima-Ríkinu, þar með talin aðstæðurnar sem líta eftir og stjórna frelsi umferðar og dvalar innan annarra Meðlima-Ríkja;

c) ólöglegra innflytjenda og óreglulegrar dvalar, þar með talin brottvísun og sending til síns heima manneskjur sem dveljast ólöglega;

d) barátta gegn sölu manneskja, sérstaklega kvenna og barna.

3. Sameiningin getur útkljáð með þriðja aðila löndum samninga sem stefnir á endurkomu, til upprunalanda eða til upprunastaðar, þegna þriðja aðila landanna sem uppfylla hana ekki eða sem uppfylla auk þess ekki skilyrði aðgangs, veru eða dvalar á landssvæðum eins Meðlima-Ríkjanna.

4. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, geta byggt upp úrræði til að hvetja og styðja athöfn Meðlima-Ríkjanna í því augnamiði að vera til framdráttar aðlögun þegna þriðja aðila landa sem dveljast löglega á þeirra svæði, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerðar Meðlima-Ríkjanna.

5. Þessi grein hefur ekki slæm áhrif á rétt Meðlima-Ríkjanna að fastbinda rúmmál innkomu þegna þriðja aðila landa, frá þriðja aðila löndum, á þeirra svæði í viðfangi að leita sér þar starfa launaðra eða ekki launaðra.

Stjórnstefnur Sameiningarinnar með skírskotun til þessa kafla og gangsetning þeirra ákvarðast af grunnforsendu samkenndar og jafnar skiptingar ábyrgðar millum Meðlima-Ríkjanna, þar með talið á plani fjármála. Sérhvert skipti sem það er nauðsynlegt, innihalda athafnir Sameiningarinnar sem eru samþykktar í krafti þessa kafla viðeigandi úrræði í þágu beitingar þessarar grunnforsendu.

(úr-grein 65 TCE)

1. Sameiningin eflir réttafarssamvinnu í einkamálaréttarfari sem hefur áhrif yfir landamæri, sem grundvallast á grunnforsendu um gagnkvæma viðurkenningu fyrir dómsúrskurðum og utandómslögsögu úrskurðum. Þessi samvinna getur innifalið samþykkt nálgunarúrræði löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

2. Með hliðsjón af málsgrein 1, samþykkja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, einkanlega þegar það er nauðsynlegt til góðrar virkni innri markaðar, úrræði sem stefna á að tryggja:

a) gagnkvæma viðurkenningu millum Meðlima-Ríkjanna fyrir réttarfarsákvörðunum og utandómslögsögu úrskurðum, og þeirra útfærslu;

b) stefnubirtingu og tilkynningu réttarfarsathafna og utandómslögsögu úrskurða yfir landamæri;

c) samþýðanleika beitanlegra reglna í Meðlima-Ríkjunum í ágreiningsmálum laga og valdhæfis;

d) samvinnu í málum vitnisburðar;

e) skilvirkan aðgang réttlætis;

f) útrýmingu hindrana góðar framvindu starfshátta einkamálréttar, ef nauðsyn krefur sem auðveldar samþýðanleika reglna réttarfars einkamála sem er beitt í Meðlima-Ríkjunum;

g) þróunar aðferðir úrkosta ákvörðunar deilumála;

h) stuðning við myndun og mótun dómara og starfsliðs réttlætis [dómskerfisins].

3. Í frávikum við málsgrein 2, eru úrræði viðvíkjandi fjölskyldurétt sem hefur áhrif yfir landamæri byggð upp af ráðinu, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar. Það úrskurðar einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

Ráðið getur, að tillögu Umboðsins, samþykkt ákvörðun sem ákvarðar hliðar fjölskylduréttar sem hafa áhrif yfir landamæri sem gætu orðið tilefni athafna sem samþykktar eru eftir réttarfari venjulegrar löggjafar. Ráðið úrskurðar einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

Tillaga með skírskotun til annarrar efnisgreinar er send áfram til þjóðarþinganna. Í tilfelli mótstöðu þjóðarþingsins sem fær tilkynningu innan tímafrests sex mánaða eftir þessa áframsendingu, er ákvörðunin ekki samþykkt. Sé þessi andstaða ekki fyrir hendi, getur Ráðið samþykkt framangreinda ákvörðun.

(úr-grein 31 TUE)

1. Réttarfarssamvinna í hegningarmálum innan Sameiningarinnar grundvallast á grunnforsendu gagnkvæmrar viðurkenningar fyrir dómsúrskurðum og réttarfarsákvörðunum og innifelur nálgun löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna innan svæðanna með skírskotun til málsgreinar 2 og til greinar 83.

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, samþykkja úrræði sem beinast að því:

a) að byggja upp reglur og starfshætti til að tryggja viðurkenningu, í öll málum Sameiningarinnar, allra formsatriða dómsúrskurða og réttarfarsákvarðana;

b) að afstýra og ráða fram úr ágreiningum valdhæfis milli Meðlima-Ríkjanna;

c) að styðja myndun og mótun dómara og starfsliðs réttlætis;

d) að auðvelda samvinnu millum dómsmálayfirvalda eða jafngildra Meðlima-Ríkjanna innan ramma þess að fylgja eftir hegningum og inningu ákvarðanna.

2. Í úrræðum hvar það er nauðsynlegt til að auðvelda gagnkvæma viðurkenningu fyrir dómsúrskurðum og réttarfarsákvörðunum, eins og samvinnu lögreglu og dómara í málefnum hegningar sem hafa vídd yfir landamæri, geta Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða með tilskipunum í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, byggt upp lámarksreglur. Þessar lámarksreglur taka tillit til mismunarins millum siðvenja og kerfa dómsmála Meðlima-Ríkjanna.

Þær hvíla á:

a) gagnkvæmum aðgangsrétti til sannanna milli Meðlima-Ríkjanna;

b) réttindum einstaklinga í hegningaréttarfari;

c) réttindum fórnarlamba afbrota;

d) öðrum tilteknum þáttum hegningaréttarfars, sem Ráðið hefur undirbúningslega samþykkt með ákvörðun; í þágu samþykktar þessarar ákvörðunar, úrskurðar Ráðið einróma, eftir samþykki Evrópska Þingsins.

Samþykkt lámarksreglna með skírskotun til þessarar málsgreinar kemur ekki í veg fyrir að Meðlima-Ríkin viðhaldi eða byggi upp á hærra stigi í þágu einstaklinga.

3. Þegar meðlimur Ráðsins metur að tilskipunarfrumvarp með skírskotun til málsgreinar 2 skaði grundvallar hliðar síns hegningarréttlætiskerfis, getur hann krafist að því verði vísað til Evrópska Ráðsins. Í þessu tilfelli, er réttarfari venjulegrar löggjafar vikið frá. Eftir rökræður, og í tilfelli samkomulags sem flestra, vísar Evrópska Ráðið, innan tímafrests fjögurra mánaða að telja frá þessari frestun, frumvarpinu til Ráðsins, sem bindur enda á frestunina eftir réttarfari venjulegrar löggjafar.

Á sama tímabili frestunar, í tilfelli ósamkomulags, og ef minnst níu Meðlima-Ríki vilja koma á efldri samvinna á grunni viðkomandi tilskipunarfrumvarps, upplýsa þau Evrópska Þingið, Ráðið og Umboðið. Í slíku tilfelli, er framkvæmdarheimild efldrar samvinna, sem er með skírskotun til greinar 20, málsgrein 2, Evrópsku Sameiningarinnar og til greinar 329, málsgrein 1, þessa samnings talin samþykkt og ákvæði viðvíkjandi efldri samvinnu talin eiga við.

(úr-grein 31 TUE)

1. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða með tilskipunum í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, geta byggt upp lámarksreglur viðvíkjandi skilgreiningu hegningarbrota og refsinga á glæpasvæðum einkum og sér í lagi alvarlegum sem taka á sig lagalega vídd yfir landamæri sem eru afleiðing eðli eða verkana þessara brota eða af þörf sérstaklega til að berjast við þau á sameiginlegum grunnum.

Þessi glæpasvæði eru eftirfarandi: hryðjuverk, sala manneskja og rekstur kvenna og barna til kynhvatarsvölunar, ólöglegt lyfjabrask, ólöglegt vopnabrask, peningaþvætti, siðspillingu, fölsun auðmagns til greiðslu, tölÍ LJÓSI ÞESSnarglæpastarfsemi og skipulagðri glæpastarfsemi.

Í hlutfalli við þroskaferil afbrota, getur Ráðið samþykkt ákvörðun sem staðfestir önnur glæpasvæði sem uppfylla viðmiðanirnar með skírskotun til þessarar málsgreinar. Það úrskurðar einróma, eftir samþykki Evrópska Þingsins.

2. Þegar nálgun löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna í hegningarmálum reynist brýn til að tryggja gagnlega gangsetningarstefnu Sameiningarinnar á svæði sem hefur gefið tilefni til samstillingarúrræða, geta tilskipanir byggt upp lámarksreglur viðvíkjandi skilgreiningu hegningarbrota og refsinga á viðkomandi svæðum. Þessar stefnur eru samþykktar eftir réttarfari löggjafar venjulegrar eða tiltekinnar nákvæmlega eins í þeirra notkun í þágu samþykktar samstillingarúræða sem málið varðar, án þess að vega að grein 76.

3. Þegar meðlimur Ráðsins metur að tilskipunarfrumvarp með skírskotun til málsgreinar 1 eða 2 skaði grundvallarhliðar síns hegningarréttlætiskerfis, getur hann krafist að vísað verði til Evrópska Ráðsins. Í þessu tilfelli, er réttarfari venjulegrar löggjafar vikið frá. Eftir rökræður, og í tilfelli samkomulags sem flestra, vísar Evrópska Ráðið, innan tímafrests fjögurra mánaða að telja frá þessari frestun frumvarpinu til Ráðsins, sem bindur enda á frestunina eftir réttarfari venjulegrar löggjafar.

Á sama tímabili frestunar, í tilfelli ósamkomulags, og ef minnst níu Meðlima-Ríkja vilja koma á efldri samvinna á grunni viðkomandi tilskipunarfrumvarps, upplýsa þau Evrópska Þingið, Ráðið og Umboðið. Í slíku tilfelli, er framkvæmdarheimild efldrar samvinna, sem er með skírskotun til greinar 20, málsgrein 2, Evrópsku Sameiningarinnar og til greinar 329, málsgrein 1, þessa samnings talin samþykkt og ákvæði viðvíkjandi efldri samvinnu talin eiga við.

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, geta byggt upp úrræði til að hvetja og styðja athöfn Meðlima-Ríkjanna á svæðum glæpaforvarna, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

(úr-grein 31 TUE)

1. Skylda Eurojust er að styðja og styrkja samhæfingu og samvinnu millum þjóðayfirvalda sem ábyrgjast rannsóknir og eftirgrennslun viðvíkjandi alvarlegum glæpum sem hefur slæm áhrif á tvö eða fleiri Meðlima-Ríki eða sem útheimtir eftirgrennslun á sameinginlegum grunnum, á grunni aðgerða í framkvæmd og upplýsinga sem eru látnar í té af hálfu yfirvalda Meðlima-Ríkjanna og af hálfu Europol.

Í þessu skyni, ákvarða Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, byggingu, skipulag, starfsemi, athafnasvæðanna og verkefni Eurojust. Þessi verkefni geta tekið til:

a) upphafs glæparannsókna einnig tillögu um upphafi eftirgrennslunar sem er leidd af lögmætum þjóðaryfirvöldum, sérstaklega þær viðvíkjandi brot sem skaða fjármagnshagsmuni Sameiningarinnar;

b) samhæfingar rannsókna og eftirgrennslunar með skírskotun til liðar a);

c) styrkingu dómsmálasamvinnu, þar með talin með ákvörðun um valdahæfis ágreining og með náinni samvinnu með Netkerfi evrópskra dómsmála.

Þessi reglugerðir fastbinda jafnframt aðildarhætti Evrópska Þingsins og þjóðarþinganna að mati á athöfnum Eurojust.

2. Innan ramma eftirgrennslunarinnar með skírskotun til málsgreinar 1, og án þess að vega að grein 86, eru opinberar athafnir dómsmálaréttarfarsins uppfylltar af lögmætum þjóðarumboðsmönnum [t.d. lögregluþjónn].

1. Til að berjast við brot sem skaða fjármagnshagsmuni Sameiningarinnar, getur Ráðið, sem úrskurðar eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, stofnað Evrópskt Ákæruvald frá Eurojust. Ráðið úrskurðar einróma, eftir samþykki Evrópska Þingsins.

Vanti einróma samþykki, getur grúppa samsett af minnst níu Meðlima-Ríkjum krafist að reglugerðarfrumvarpinu verði vísað til Evrópska Ráðsins. Í þessu tilfelli, er réttarfari Ráðsins vikið frá. Eftir rökræður, og í tilfelli samkomulags sem flestra, vísar Evrópska Ráðið, innan tímafrests fjögurra mánaða að telja frá þessari frestun frumvarpinu til Ráðsins í þágu samþykktar.

Á sama tímabili frestunar, í tilfelli ósamkomulags, og ef minnst níu Meðlima-Ríkja vilja koma á efldri samvinna á grunni viðkomandi reglugerðarfrumvarps, upplýsa þau Evrópska Þingið, Ráðið og Umboðið. Í slíku tilfelli, er framkvæmdarheimild efldrar samvinnu, sem er með skírskotun til greinar 20, málsgrein 2, Evrópsku Sameiningarinnar og til greinar 329, málsgrein 1, þessa samnings, talin samþykkt og ákvæði efldrar samvinnu talin eiga við.

2. Evrópskt Ákæruvald er hæft til að rannsaka, fylgja eftir og vísa til dómsúrskurðar, ef til þess kemur í tengslum við Europol, höfundum og vitorðsmönnum brota sem skaða fjármagnshagsmuni Sameiningarinnar, svo sem ákvarðast af reglugerðinni sem gert er ráð fyrir í málsgrein 1. Það fer með gagnvart lögmætu dómsdvaldi Meðlima-Ríkjanna opinberu athöfnina viðvíkjandi þessum brotum.

3. Reglugerðir með skírskotun til málsgreinar 1 fastbinda Evrópskt Ákæruvald, inningarskilyrði þess skyldna, réttarfarsreglur til beitingar þess athafna, einnig þær sem stjórna aðgangsrétti til sannanna, og beitanlegar reglur við réttarfarslegt eftirlit réttarfarsathafna sem það fastbindur í inningu sinna skyldna.

4. Evrópska Ráðið getur, samhliða eða seinna, samþykkt ákvörðun sem breytir málsgrein 1 til að rýmka úthlutanir Evrópsks Ákæruvald í baráttunni gegn alvarlegum glæpum sem hefur vídd yfir landamæri og sem breytir þar af leiðandi málsgrein 2 að því er varðar höfunda og vitorðsmenn alvarlega glæpa sem hefur slæm áhrif á fleiri Meðlima-Ríki. Evrópska Ráðið úrskurðar einróma, eftir samþykki Evrópska Þingsins og eftir ráðaleitun hjá Umboðinu.

(úr-grein 30 TUE)

1. Sameiningin eflir lögreglusamvinnu sem tengir saman öll lögmæt yfirvöld Meðlima-Ríkjanna, þar með taldar lögregluþjónustur, tollþjónustur og aðrar sérhæfðar bælingaþjónustur innan svæða forvarnar eða skynjunar hegningarbrota og rannsókna í málum.

2. Með hliðsjón af málsgrein 1, geta Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar byggt upp úrræði sem hvíla á:

a) söfnun, gagnavörslu, meðferð, greiningu og að skiptast á upplýsingum sem að skipta máli;

b) stuðningi við myndun og mótun starfsliðs, einnig samvinnu viðvíkjandi að skiptast á starfsliði, búnaði og rannsóknum í glæpasannannafræði;

c) sameiginlegri rannsóknartækni sem varða skynjun alvarlegra formsatriða skipulagðrar glæpastarfssemi.

3. Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, getur byggt upp úrræði sem leiða til hernaðaraðgerða samvinnu millum yfirvalda með skírskotun til þessarar greinar. Ráðið úrskurðar einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

Vanti einróma samþykki, getur grúppa samsett af minnst níu Meðlima-Ríkjum krafist að reglugerðarfrumvarpinu verði vísað til Evrópska Ráðsins. Í þessu tilfelli, er réttarfari Ráðsins vikið frá. Eftir rökræður, og í tilfelli samkomulags sem flestra, vísar Evrópska Ráðið, innan tímafrests fjögurra mánaða að telja frá þessari frestun frumvarpinu til Ráðsins í þágu samþykktar.

Á sama tímabili frestunar, í tilfelli ósamkomulags, og ef minnst níu Meðlima-Ríki vilja koma á efldri samvinna á grunni viðkomandi tilskipunarfrumvarps, upplýsa þau Evrópska Þingið, Ráðið og Umboðið. Í slíku tilfelli, er framkvæmdarheimild efldrar samvinna, með skírskotun til greinar 20, málsgrein 2, Evrópsku Sameiningarinnar og til greinar 329, málsgrein 1, þessa samnings talin samþykkt og ákvæði viðvíkjandi efldri samvinnu talin eiga við.

Tiltekið réttarfar sem er gert ráð fyrir í annarri og þriðju efnisgrein er ekki beitt á athafnir sem mynda þroskaferil Schengen ávinningsins.

(úr-grein 30 TUE)

1. Skylda Europol er styðja og styrkja athöfn lögreglu yfirvalda og annarra bælingaþjónusta Meðlima-Ríkjanna einnig þeirra gagnkvæma samstarf í forvörn alvarlegra afbrota sem hafa slæm áhrif á tvö eða fleiri Meðlima-Ríki, hryðjuverka og glæpa sem skaða sameiginlegan hagsmuni sem kallar á stefnu Sameiningarinnar, eins og baráttuna gegn þeim.

2. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, ákvarða skipulag, starfsemi, athafnasvæðanna og verkefni Europol. Þessi verkefna geta tekið til:

a) söfnunar, gagnavörslu, meðferðar, greiningar og þess að skiptast á upplýsingum, sem er látnar ganga áfram einkanlega af yfirvöldum Meðlima-Ríkjanna eða þriðja aðila landa eða yfirvalda;

b) samhæfingar, skipulagningar og framkvæmdar rannsókna og athafna hernaðaraðgerða, sem farið er með sameiginlega af lögmætum yfirvöldum Meðlima-Ríkjanna eða innan ramma starfsliðs samtengdar rannsóknar, ef til þess kemur í tengslum við Eurojust.

Þessar reglugerðir fastbinda jafnframt eftirlitshætti athafna Europol af Evrópska Þinginu, eftirlit hverju þjóðarþingin eru aðilar að.

3. Allar athafnir hernaðaraðgerða af hálfu Europol skal vera farið með í sambandi við og í samkomulagi með yfirvöldum Meðlima-Ríkjanna eða Ríkjanna hverjum yfirráðsvæðið er viðkomandi. Beiting þvingunarúrræða falla einvörðungu undir lögmæt þjóðaryfirvöld.

(úr-grein 32 TUE)

Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, fastbindur aðstæður og takmörk innan hverra lögmæt yfirvöld Meðlima-Ríkjanna geta með skírskotun til greinar 82 og 87 skorist í leikinn á landssvæðum annars Meðlima-Ríkis í sambandi við og í samkomulagi með þess yfirvaldi. Ráðið úrskurðar einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

(úr-grein 70 TCE)

Viðfangsefnum samninganna er framfylgt, að því er varðar málefnin sem þessi bálkur ákvarðar, innan ramma sameiginlegrar flutningastefnu.

(úr-grein 71 TCE)

1. Til þess að gera að veruleika gangsetningu greinar 90 og með tilliti til sérstakra hliða flutninga, byggja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og hjá Héraðanefndar, upp:

a) sameiginlegar reglur sem eru beitnalegar á alþjóðaflutninga sem eiga sér stað við brottför eða á leið til umráðasvæðis Meðlima-Ríkis, eða sem fara yfir yfirráðsvæði eins eða fleiri Meðlima-Ríkja;

b) aðgangsskilyrði flutningamiðlara sem ekki eru búsettir við þjóðar samgöngukerfi Meðlima-Ríkis;

c) Úrræði sem gerir kleyft að betrumbæta öruggi flutninga;

d) öll önnur ákvæði nytsamleg.

2. Við samþykkt úrræða með skírskotun til málsgreinar 1, er tekið tillit tilfella hvar beitingin gæti alvarlega haft slæm áhrif á lífskjör og atvinnu á tilteknum svæðum, einnig á nýtingu flutningabúnaðarins.

(úr-grein 72 TCE)

Þar til ákvæði hafa verið byggð upp með skírskotun til greinar 91, málsgrein 1, og nema tilkomi einróma samþykkt Ráðsins á úræðum sem valda samkomulagi um frávik, þá getur ekkert Meðlima-Ríkjanna kveðið upp um að séu minna hagstæð, í þeirra beinu eða óbeinu framkomu í garð flutningamiðlara annarra Meðlima-Ríkja í samanburði við þjóðarflutningamiðlara, ýmis ákvæði sem stjórna málefninu þann 1. janúar 1958 eða, fyrir Ríkin sem gerðust aðilar, gildir þeirra aðildardagsetning.

(úr-grein 73 TCE)

Er samrýmanleg með Samningum hjálp sem bregst við þörfum samhæfingar flutninga eða sem samsvarar endurgreiðslu tiltekinna hafta sem eru ásköpuð skynjun um almennings þjónustu.

(úr-grein 74 TCE)

Öll úrræði á svæðum verðlagningar og aðstæðna flutninga, sem eru tekin innan ramma Samninganna, skulu taka tillit til ástandsins hagstjórnar flutningamiðlara.

(úr-grein 75 TCE)

1. Í umferðinni innan Sameiningarinnar, er bönnuð mismunun sem felst í beitingu flutningamiðlara, fyrir sama varning með sömu umferðatengslum, á verðlagningu og skilyrðum mismunandi flutninga sökum uppruna landsins eða áfangastað framleiðslunnar í flutningi.

2. Málsgrein 1 útilokar ekki að önnur úrræði geti verið samþykkt af Evrópska Þinginu og Ráðinu til beitingar greinar 91, málsgrein 1.

3. Ráðið byggir, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd , upp reglugerð sem tryggir gangsetning ákvæða málsgreinar 1.

Það getur einkanlega tekið til nauðsynlegra úrræða til að gera stofnunum Sameiningarinnar kleift að passa upp á virðingu við regluna sem er orðuð í málsgrein 1 og til að tryggja gersamlega hag notenda.

4. Umboðið, að sínu eigin frumkvæði eða að kröfu Meðlima-Ríkis, athugar tilfelli mismunar með skírskotun til málsgreinar 1 og, eftir ráðaleitun hjá sérhverju hlutaðeigandi Meðlima-Ríki, tekur, innan ramma fastsettrar reglugerðar í samræmi við ákvæði málsgreinar 3, nauðsynlegar ákvarðanir.

(úr-grein 76 TCE)

1. Beiting sem er lögð af Meðlima-Ríki, á flutninga sem stundaðir eru innan Sameiningarinnar, verðlagningar og skilyrða sem fela í sér einhvern stuðningsþátt eða vernd til hagsbóta eins eða fleiri fyrirtækja eða tiltekinnar iðnaðarstarfsemi er bönnuð nema ef hún er heimiluð af Umboðinu.

2. Umboðið, að sínu eigin frumkvæði eða að kröfu Meðlima-Ríkis, athugar verðlagningu og skilyrði með skírskotun til málsgreinar 1 með því að taka með í reikninginn, einkanlega, hinsvegar, kröfur hagstjórnarstefnu viðeigandi héraða, þarfir vanþróaðra héraða, einnig vandamál héraða sem hafa orðið hart úti vegna stjórnstefnu kringumstæðna, og, annarsvegar, áhrif þessarar verðlagningar og skilyrða á samkeppni milli flutningsmáta.

Eftir ráðaleitun sérhvers hlutaðeigandi Meðlima-Ríkis, tekur það nauðsynlegar ákvarðanir.

3. Bann með skírskotun til málsgreinar 1 lendir ekki á samkeppnigjaldskrám.

(úr-grein 77 TCE)

Skattar eða [afnota]gjöld sem, fyrir utan verðlagningu flutninga, eru greidd af flutningamiðlara á leið yfir landamæri skulu ekki vera yfir sanngjörnu stigi, með tillit til útlagðs kostnaðar sem þessi leið raunverulega ber með sér.

Meðlima-Ríkin reyna af öllum mætti stigvaxandi að draga úr þessum kostnaði.

Umboðið getur stílað Meðlima-Ríkjunum tilmæli í augnamiði beitingar þessarar greinar.

(úr-grein 78 TCE)

Ákvæði þessa bálks hindra ekki úrræði sem hafa verið tekin í Sambandsríkinu Þýskalandi, sem þau eru nauðsynleg til að vega upp á móti hagstjórna ókostum sem olli, skipting Þýskalands, skipulag tiltekinna svæða Sambandsríkisins sem urðu hart úti vegna þessarar skiptingar. Fimm árum eftir gildissetningu Lissabonsamningsins, getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, samþykkt ákvörðun sem nemur úr gildi þessi grein.

(úr-grein 79 TCE)

Ráðgefandi Nefnd, samsett af þaulreyndum sem eru tilnefndir af stjórnum Meðlima-Ríkjanna, er skorðuð [með lögum] nærri Umboðinu. Það leitar ráða hjá henni sérhver skipti sem hún metur það nytsamlegt í málum flutninga.

(úr-grein 80 TCE)

1. Ákvæði þessa bálks eiga við flutninga eftir járnbrautum, eftir landvegum og eftir siglingaleiðum.

2. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, geta byggt upp viðeigandi ákvæði í þágu ferða siglinga og flugs. Þau úrskurða eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og hjá Héraðanefnd.

(úr-grein 81 TCE)

1. Fer ekki saman með innri markaði og er bannað allir samningar millum fyrirtækja, öll samantekin ráð fyrirtækja og öll ástundun sem sammæli eru um að fremja, sem gæti haft slæm áhrif á viðskipti millum Meðlima-Ríkja og sem hafa fyrir viðfang eða virka hindrandi, til að draga úr eða brengla leikreglur samkeppni innan innri markaðar, og einkanlega þessi sem fela í sér að:

a) fastbinda á beinan eða óbeinan hátt sölu eða kaupverð eða aðrar aðstæður viðskipta,

b) takmarka eða hafa hemil á framreiðslu, sölumöguleikum, þróun tækni eða fjárfestingum,

c) skipta upp mörkuðum eða uppsprettum birgða,

d) beita, gagnvart viðskiptahlutdeildaraðilum, misjöfnum aðstæðum jafngildrar útvegunnar með því að láta þá þola það sem telst ókostur í samkeppni,

e) haga niðurstöðu samninga eftir samþykki, hlutdeildaraðila, um auka útveganir sem, vegna þeirra eðlis eða eftir siðvenjum verðslunar, hafa ekki tengsl með viðfangi þessara samninga.

2. Samningar eða ákvarðanir bönnuð í krafti þessarar greinar eru ólöggild með réttu.

3. Engu að síður, geta ákvæði málsgreinar 1 verið úrskurðuð óbeitanleg:

– á allt samkomulag eða flokka samkomulaga milli fyrirtækja,

– á öll samantekin ráð eða flokka samantekinna ráða fyrirtækja og

– á alla ástundun sem sammæli eru um að fremja eða flokka sem er ástundaðir sem sammæli eru um að fremja

sem leggja sitt af mörkum til að betrumbæta framreiðslu eða dreifingu framleiðslu eða til að stuðla að framför tækni eða hagstjórnar, um leið ætlandi notendum jafnan hlut hagnaðarins sem af hlýst, og án þess að:

a) bjóða hlutaðeigandi fyrirtækum uppá hömlun sem er ekki brýn til að ná fram þessum viðfangsefnum,

b) gefa fyrirtækjunum möguleika á, fyrir talsverðan hluta framleiðslunnar sem málið tekur til, að eyða samkeppni.

(úr-grein 82 TCE)

Fer ekki saman með innri markaði og er bönnuð, að svo miklu leyti sem viðskipti á milli Meðlima-Ríkja gætu orðið fyrir slæmum áhrifum, staðreyndin í þágu eins eða fleiri fyrirtækja að færa sér í nyt ranglega ráðandi afstöðu á innri markaði eða á talsverðum hluta hans.

Þessi misnotkunar ástundun getur einkanlega falið í sér að:

a) bjóða uppá á beinan eða óbeinan hátt sölu eða kaupverð eða aðrar aðstæður viðskipta sem ekki eru jöfn,

b) takmarka framreiðslu, sölumöguleika eða þróun tækni á kostnað neytenda,

c) beita, gagnvart viðskiptahlutdeildaraðilum, misjöfnum aðstæðum jafngildrar útvegunnar, með því að láta þá þola það sem telst ókostur í samkeppni,

d) haga niðurstöðu samninga eftir samþykki, hlutdeildaraðila, um auka útveganir sem, vegna þeirra eðlis eða eftir siðvenjum verðslunar, hafa ekki tengsl með viðfangi þessara samninga

(úr-grein 83 TCE)

1. Nytsamlegar reglugerðir eða tilskipanir í augnamiði að beita grunnforsendum greina 101 og 102 eru byggðar upp af ráðinu, sem úrskurðar að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

2. Ákvæði með skírskotun til málsgreinar 1 hafa að viðfangi einkanlega:

a) að tryggja virðing við bannið með skírskotun til greinar 101, málsgrein 1, og til greinar 102, með því að innleiða fésektir og reglubundnar refsigreiðslur,

b) að ákvarða beitingarhætti greinar 101, málsgrein 3, með því að taka með í reikninginn nauðsynina, hins vegar, að tryggja gagnlegt eftirlit og, annarsvegar, að einfalda með öllum tiltækum ráðum sannprófun stjórnsýslunnar,

c) að gera skýrari, ef til þess kemur, í ýmsum hagstjórnarþáttum, beitingaryfirgrip ákvæða greina 101 og 102,

d) að skilgreina hlutverk hvors um sig Umboðsins og Hæðsta Réttar Evrópsku Sameiningarinnar í beitingu ákvæða með skírskotun til þessarar málsgreinar,

e) að skilgreina samhengið milli þjóðalöggjafa, hinsvegar, og, annarsvegar, ákvæði þessarar greinaskiptingar eins og þau sem eru samþykkt til beitingar þessarar greinar.

(úr-grein 84 TCE)

Þar til ákvæði sem voru tekin til beitingar greinar 103 taka gildi, úrskurða yfirvöld Meðlima-Ríkjanna um rétt til eindregins samkomulags og um misnotkunar rekstur ráðandi afstöðu á innri markaði, í samræmi við rétt sinna landa og ákvæði greinar 101, einkanlega málsgrein 3, og 102.

(úr-grein 85 TCE)

1. Án þess að vega að grein 104, sér Umboðið um beitingu grunnforsenda sem greinar 101 og 102 fastbinda. Það stýrir rannsókn, að kröfu Meðlima-Ríkis eða embættis, og í tengslum við lögmæt yfirvöld Meðlima-Ríkjanna sem ljá því þeirra aðstoð, meints brotatilfellis að gefnum grunnforsendum. Ef það kemst að raun um að brot hafi átt sér stað, þá stingur það uppá úræðum við hæfi til að binda endi á það.

2. Ef ekki er bundinn endi á brotin, þá staðfestir Umboðið brotið við grunnforsendur með rökstuddri ákvörðun. Það getur kunngert sína ákvörðun og heimilað Meðlima-Ríkjunum að taka til nauðsynlegra úrræða, hverjum það skilgreinir aðstæðurnar og hættina til að ráða bót á ástandinu.

3. Umboðið getur samþykkt reglugerðir sem varða samkomulagsflokka gagnvart hverjum Ráðið hefur samþykkt reglugerð eða tilskipun í samræmi við grein 103, málsgrein 2, lið b).

(úr-grein 86 TCE)

1. Meðlima-Ríkin, að því er varðar opinber fyrirtæki og fyrirtæki hverjum þau veita einkaréttindi eða sérréttindi, hvorki lögleiða né halda uppi nokkru úrræði sem vinnur gegn reglum samninganna, einkanlega gegn þeim sem er gert ráð fyrir með greinum 18 og 101 til og með 109.

2. Fyrirtæki sem ábyrgjast þjónusturekstur hagsmuna almennrar hagstjórnar eða sem sýna sig af eðli einokunarskattheimtu falla undir reglur samninganna, einkanlega samkeppnireglur, innan takmarka hvar beiting þessara reglna kemur ekki í veg fyrir uppfyllingu að lögum eða í raun tilteknar skyldu sem þeim hefur verið skammtað. Þróunarferil viðskipta skal ekki verða fyrir slæmum áhrifum að marki andstæðu hagsmunum Sameiningarinnar.

3. Umboðið sér um beitingu ákvæða þessarar greinar og stílar, að svo miklu leyti sem þess er þörf, viðeigandi tilskipanir eða ákvarðanir til Meðlima-Ríkjanna.

(úr-grein 87 TCE)

1. Að frátöldum frávikum sem er gert ráð fyrir í Samningunum, fer ekki saman með innri markaði, að svo miklu leyti sem hún hefur slæm áhrif á viðskipti millum Meðlima-Ríkja, hjálp veitt af Ríkjunum eða af bolmagni Ríkis á hvaða formi sem væri sem brenglar eða hætta er á að brengli samkeppni með því að hygla tilteknum fyrirtækjum eða tiltekinni framreiðslu.

2. Samrýmanleg með innri markaði er:

a) hjálp af samfélagslegu eðli sem er látin í té neytendum einstaklingsbundið, að því tilskyldu sem hún sé veitt án mismunar sem tengist uppruna framleiðslu,

b)  hjálp sem er ætlað ráða bóta á tjóni sem náttúruhamfarir ollu eða aðrir óvanalegir viðburðir,

c) hjálp látin í té skipulagi tiltekinna svæða Sambandsríkisins Þýskalands sem urðu hart úti vegna skiptingar Þýskalands, að svo miklu leyti sem þær eru nauðsynlegar til að vega upp á móti óhagræði hagstjórna sem þessi skipting olli. Fimm árum eftir gildissetningu Lissabonsamningsins, getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, samþykkt ákvörðun sem nemur úr gildi þennan lið.

3. Geta verið í athugun sem samrýmanlegrar með innri markaði:

a) hjálp sem er ætlað vera til framdráttar þróun hagstjórnar á svæði hvar lífskjör eru óvenjulega bágborin eða hvar ríkir alvarlegt atvinnuleysi, einnig á svæðum með skírskotun til greinar 349, með tillit til þeirra ástands byggingarskipulags, hagstjórnar og samfélags,

b) hjálp sem er ætlað stuðla að framkvæmd frumvarps sem skiptir máli fyrir sameiginlega evrópska hagsmuni eða til að ráða bóta á alvarlegri röskun á skipulagi Meðlima-Ríkis,

c) hjálp sem er ætlað auðvelda þróun tiltekinna athafna eða tiltekinna hagstjórnasvæða, þegar hún raskar ekki viðskipta aðstæðunum í því mæli sem er andstætt sameiginlegum hagsmunum,

d) hjálp sem er ætlað stuðla að menningu og varðveislu arfleiðar, þegar hún raskar ekki aðstæðunum viðskipta og samkeppni í Sameiningunni í því mæli sem er andstætt sameiginlegum hagsmunum,

e) aðra hjálparflokka ákvörðuðum af niðurstöðu Ráðsins að tillögu Umboðsins.

(úr-grein 88 TCE)

1. Umboðið framkvæmir með Meðlima-Ríkjunum samfellda athugun hjálparstjórnkerfanna sem eru til staðar í Ríkjunum. Það stingur uppá nytsamlegum úrræðum við þau sem farið er fram á af stigvaxandi þróun eða virkni innri markaðar.

2. Ef, eftir að hafa sett hlutaðeigandi úrslitakosti um að leggja fram sínar athugasemdir, Umboðið kemst að raun um að hjálp samþykkt af Ríki eða af bolmagni Ríkis er ekki samrýmanleg með innri markaði við liði greinar 107, eða að þessari hjálpa er beitt á rangan hátt, þá ákveður það hlutaðeigandi Ríki skuli felli hana úr gildi eða breyta henni innan tímabils sem það ákvarðar.

Ef Ríki sem málið tekur til beygir sig ekki undir þessa ákvörðun innan tímabilsins sem var skammtað, þá getur Umboðið eða öllu önnur hlutaðeigandi Ríki sótt milliliðalaust fyrir Hæðsta Rétt Evrópsku Sameiningarinnar, með frávikum greina 258 og 259.

Að kröfu Meðlima-Ríkis, getur Ráðið, sem úrskurðar einróma, ákveðið hjálp, sem þetta ríki framseldi eða var ætlað framselja, skuli vera í athugun hvort sé samrýmanleg með innri markaði, með frávikum ákvæða greinar 107 eða reglugerða sem gert er ráð fyrir með grein 109, ef undantekningartilfellin réttlæta slíkra ákvörðun. Ef, gagnvart þessari hjálp, Umboðið hefur opnað réttarfarið sem er gert ráð fyrir í þessari málsgrein, fyrstu efnisgrein, virkar krafa hlutaðeigandi Ríkisins sem var stíluð á Ráðið til að nema úr gildi framangreint réttarfar þar til afstaða Ráðsins liggur fyrir.

Engu að síður, ef Ráðið hefur ekki tekið afstöðu innan tímafrests þriggja mánaða að telja frá kröfunni, þá úrskurðar Umboðið.

3. Umboðið er upplýst, í tíma nýtanlegum til að leggja fram sínar athugasemdir, frumvörp sem beinast að framselja hjálpina eða breyta henni. Ef það metur að frumvarpið sé ekki samrýmanlegt með innri markaði, við liði greinar107, opnar það án tafar réttarfarið sem gert er ráð fyrir í málsgreininni á undan. Hlutaðeigandi Meðlima-Ríki getur ekki komið í framkvæmd úræðum frumvarpsins, áður en þetta réttarfar hefur leitt til endanlegrar ákvörðunar.

4. Umboðið getur samþykkt reglugerðir sem varða hjálparflokka Ríkis sem Ráðið hefur ákvarðað, í samræmi við grein 109, eins sem geta verið leystar undan réttarfarinu sem gert er ráð fyrir í málsgrein 3 þessarar greinar.

(úr-grein 89 TCE)

Ráðið, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, getur gripið til allra nytsamlegra reglugerða í augnamiði beitingu greina 107 og 108 og skorðar einkanlega aðstæður beitingar greinar 108, málsgrein 3, og hjálparflokkanna sem eru leystir undan þessu réttarfari.

(úr-grein 90 TCE)

Ekkert Meðlima-Ríki skellir beint eða óbeint á framleiðslur annarra Meðlima-Ríkja innri álagningum, hvert sem væri eðli þeirra, hærri en þeim sem skella beint eða óbeint á svipaðar þjóðarframleiðslur.

Ennfremur, skellir ekkert Meðlima-Ríkis framleiðslur annarra Meðlima-Ríkja innri álagningum í þá veru að verja óbeint aðrar framreiðslur.

(úr-grein 91 TCE)

Útflutningsframreiðslur til yfirráðsvæðis eins Meðlima-Ríkjanna njóta ekki neinnar endurgreiðslu innri álagningar hærri en álagninganna hverjar hafa verið skellt á þær beint eða óbeint.

(úr-grein 92 TCE)

Hvað varðar álagningar aðrar en skatta á viðskiptaveltu, vörugjöld og aðrar óbeinar álögur, geta frádrættir og endurgreiðslur á útflutning til annarra Meðlima-Ríkja ekki geta verið framkvæmdar, og uppbótarskattar á innflutning frá Meðlima-Ríkjanna geta ekki verið settir á, nema samt sem áður að ráðgerð úrræði hafi verið samþykkt fyrst fyrir tímabil sem Ráðið takmarkar, að tillögu Umboðsins.

(úr-grein 93 TCE)

Ráðið, sem úrskurðar einróma í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, fastsetur ákvæði sem snerta samstillingu löggjafa viðvíkjandi skatta á viðskiptaveltu, vörugjöld og aðrar óbeinar álögur að svo miklu leyti sem þessi samstilling er nauðsynleg til að tryggja uppbyggingu og virkni innri markaðar og komast hjá samkeppnibrenglun.

(úr-grein 95 TCE)

1. Nema ef Samningarnir skipi öðruvísi fyrir, eiga eftirfarandi ákvæði við til að framkvæma viðfangsefnin eins og orðuð í grein 26. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, fastbinda úrræði viðvíkjandi nálgun ákvæða löggjafar, reglugerða og stjórnsýslu Meðlima-Ríkjanna sem hafa fyrir viðfang uppbyggingu og virkni innri markaðar.

2. Málsgrein 1 er ekki beitt á ákvæði skattaleg, á ákvæði viðvíkjandi frjálsri umferð einstaklinga og á þau viðvíkjandi réttindum og hagsmunum launþega.

3. Umboðið, í sínum tillögum sem gert er ráð fyrir í málsgrein 1 í heilbrigðismálum, öryggis, umhverfisverndar og verndar neytenda, grundvallar á vernd af háu stigi með því að taka með í reikninginn einkanlega alla nýja þróun sem grundvallast á raunvísindalegum staðreyndum. Innan ramma þeirra valdahæfis hvors um sig, Evrópska Þingið og Ráðið reyna af öllum mætti jafnframt að ná fram þessu viðfangi.

4. Ef, eftir samþykkt samstillingarúrræðis af Evrópska Þinginu og Ráðinu, af ráðinu eða af Umboðinu, Meðlima-Ríki metur nauðsynlegt að viðhalda þjóðarákvæðum sem réttlætast af kröfum sem skipta máli með skírskotun til greinar 36 eða viðvíkjandi vernd umhverfisins eða vinnu umhverfis, þá tilkynnir það Umboðinu þær, með því að tilgreina ástæðurnar fyrir þeirra viðhaldi.

5. Ennfremur, án þess að vega að málsgrein 4, ef, eftir samþykkt samstillingarúrræðis af Evrópska Þinginu og Ráðinu, af ráðinu eða af Umboðinu, Meðlima-Ríki metur nauðsynlegt að innleiða þjóðarákvæði sem grundvallast á nýjum sönnunum raunvísindanna viðvíkjandi vernd umhverfisins eða vinnu aðstæðna sökum tiltekins vandamáls þessa Meðlima-Ríkis, sem skítur upp kollinum eftir samþykkt samstillingarúrræðisins, þá tilkynnir það Umboðinu ráðgerð úrræði eins og ástæður þeirra samþykktar.

6. Innan sex mánaða eftir tilkynningarnar með skírskotun til málsgreina 4 og 5, fellst Umboðið á eða vísar á bug þjóðarákvæðunum sem málið tekur til eftir hafa sannreynt hvort þau eru eða eru ekki leið til handhófs mismununar eða dulbúin hömlun í viðskiptum á millum Meðlima-Ríkja og hvort þau mynda eða ekki haft á virkni innri markaðar.

Vanti ákvörðun Umboðsins innan þessa tímabils frestunar, eru þjóðarákvæðum með skírskotun til málsgreina 4 og 5 talin samþykkt.

Þegar flókin gerð málsins réttlætir það og háski almenns heilbrigðis er ekki fyrir hendi, getur Umboðið tilkynnt Meðlima-Ríkinu sem málið varðar að tímabilinu með skírskotun til þessarar málsgreinar megi framlengja um nýtt tímabil sem getur varað sex mánuði til viðbótar.

7. Þegar, til beitingar málsgreinar 6, Meðlima-Ríki er heimilt að viðhalda eða að innleiða þjóðarákvæði sem ganga í berhögg við samstillingarúrræði, athugar Umboðið tafarlaust ef það er heppilegt að stinga uppá samþykki þessa úrræðis.

8. Þegar Meðlima-Ríki tekur fyrir sérstakt heilbrigðisvandamál almennings á svæði sem hefur gefið tilefni til samstillingarúrræða upplýsir það Umboðið, sem athugar tafarlaust ef það er til staðar að stinga uppá viðeigandi úrræði í Ráðinu.

9. Vegna frávika við réttarfarið sem gert er ráð fyrir með greinum 258 og 259, geta Umboðið og sérhvert Meðlima-Ríki sótt milliliðalaust fyrir Hæðsta Rétt Evrópsku Sameiningarinnar ef þau meta að annað Meðlima-Ríki misnoti völdin sem þessi grein gerir ráð fyrir.

10. Úrræði samstillingar með skírskotun til þeirra hér á undan fela í sér, í viðeigandi tilfellum, klásúlu um verndun sem heimilar Meðlima-Ríkjunum að grípa til, í þágu einnar eða fleiri ástæðna ekki hagstjórna með skírskotun til greinar 36, tímabundina úrræða sem falla undir eftirlitsréttarfar Sameiningarinnar.

(úr-grein 94 TCE)

Án þess að vega að grein 114, fastsetur Ráðið, sem úrskurðar einróma í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd , tilskipanir í þágu nálgunar ákvæða löggjafar, reglugerða og stjórnsýslu Meðlima-Ríkjanna sem hafa bein áhrif á uppbyggingu og virkni innri markaðar.

(úr-grein 96 TCE)

Í tilfelli þar sem Umboðið kemst að raun um að ósamræmi sem er til staðar milli ákvæða löggjafar, reglugerða eða stjórnsýslu Meðlima-Ríkjanna brengli samkeppni aðstæður á innri markaði og valdi, þess vegna, brenglun sem skyldi vera útilokuð, hefur það ráðaleitun með hlutaðeigandi Meðlima-Ríkjunum.

Ef þessi ráðaleitun endar ekki með samkomulagi sem útilokar brenglunina sem málið tekur til, fastsetja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, nauðsynlegar tilskipanir í þeim tilgangi. Öll önnur nytsamleg úrræði sem gert er ráð fyrir af Samningum geta verið samþykkt.

(úr-grein 97 TCE)

1. Þegar ástæða er að óttast að uppbygging eða breyting ákvæðis löggjafar, löggilts eða stjórnsýslu valdi brenglun í skilningi undanfarandi greinar, Meðlima-Ríkið sem vill framkvæma leitar ráða hjá Umboðinu. Eftir að hafa leitað ráða hjá Meðlima-Ríkjunum, mælir Umboðið með viðeigandi úræðunum við hlutaðeigandi Ríki til að komast hjá brengluninni sem málið tekur til.

2. Ef Ríki sem vill byggja upp eða breyta þjóðarákvæðum beygir sig ekki undir tilmæli sem Umboðið hefur stílað því, þá verður ekki krafist af öðrum Meðlima-Ríkjum, í beitingu greinar 116, að breyta þeirra þjóðarákvæðum í því augnamiði að eyða þessari brenglun. Ef Meðlima-Ríkið sem hefur virt að vettugi tilmæli Umboðsins veldur brenglun einungis á sinn eigin kostnað, eru ákvæði greinar 116 ekki til beitingar.

Innan ramma uppbyggingar og virkni innri markaðar, byggja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, upp úrræði viðvíkjandi sköpun evrópskra titla til að tryggja vernd sama eignarréttar vitsmuna í Sameiningunni, og stofnsetningu reglukerfa til heimildar, samhæfingar og eftirlits sem hafa verið færð að miðju á mælikvarða Sameiningarinnar.

Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, byggir, eftir leiðum reglugerða, tungumála stjórnkerfi evrópskra vitsmunaeignarréttinda. Ráðið úrskurðar einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

(úr-grein 4 TCE)

1. Í þágu tilgangsins sem er orðaður í grein 3 Evrópsku Sameiningarinnar, felur athöfn Meðlima-Ríkjanna og Sameiningarinnar í sér, í aðstæðum sem gert er ráð fyrir í Samningunum, skorðun hagstjórnarstefnu sem grundvallast á náinni samhæfingu stefnumála hagstjórna Meðlima-Ríkjanna, á innri markaði og á skilgreiningu sameiginlegra viðfangsefna, og stjórnar í samræmi með virðingu fyrir grunnforsendu fyrirkomulags opins markaðar hvar samkeppni er frjáls.

2. Samtímis, í aðstæðum og eftir réttarfarinu sem gert er ráð fyrir í Samningunum, felur þessi athöfn í sér einstakan gjaldmiðil, evruna, einnig skilgreiningu og stjórn gjaldmiðilsstefnu og einstakrar gengisstefnu hvers grunnforsendu viðfang er viðhald jafnvægis og varanleika verðlags og, án þess að vega að þessu viðfangi, að styðja almennar hagstjórnastefnur í Sameiningunni, í samræmi við grunnforsendu fyrirkomulags opins markaðar hvar samkeppni er frjáls.

3. Þessi athöfn Meðlima-Ríkjanna og Sameiningarinnar felur í sér virðingu við eftirfarandi ráðandi grunnforsendur: stöðugt verðlag, traust opinber fjármál og gjaldmiðilsaðstæður og stöðugur greiðslujöfnuður.

(úr-grein 98 TCE)

Meðlima-Ríkin fara með sínar hagsstjórnarstefnur í því augnamiði að leggja af mörkum til framkvæmdar viðfangsefna Sameiningarinnar, svo sem grein 3 Samningsins um Evrópsku Sameiningarinnar skilgreinir, og í samhengi víðsýnar áttvísi með skírskotun til greinar 121, málsgrein 2. Meðlima-Ríkin og Sameiningin aðhafast með virðingu fyrir fyrirkomulagi opins markaðar hvar samkeppni er frjáls, sem er til framdráttar gagnlegri úthlutun bolmagns, í samræmi við grunnforsendur sem grein 119 fastbindur.

(úr-grein 99 TCE)

1. Meðlima-Ríkin líta á sínar hagsstjórnarstefnur sem spursmál um sameiginlega hagsmuni og samhæfa þær innan Ráðsins, í samræmi við grein 120.

2. Ráðið, að tilmælum Umboðsins, undirbýr vandlega frumvarpið í þágu víðsýnnar áttvísi hagstjórna Meðlima-Ríkjanna og Sameiningarinnar og gefur Evrópska Ráðinu skýrslu um málið.

Evrópska Ráðið, á grunni skýrslu Ráðsins, rökræðir niðurstöðu um víðsýna áttvísi hagstjórna Meðlima-Ríkjanna og Sameiningarinnar.

Á grunni þessarar niðurstöðu, samþykkir Ráðið tilmæli sem fastbindur þessa víðsýnu áttvísi. Ráðið upplýsir Þingið um sín tilmæli.

3. Í þeim tilgangi að tryggja nánari samhæfingu hagstjórnarstefnanna og óbilandi hagstjórnarsókn Meðlima-Ríkjanna að sama marki, vaktar Ráðið, á grunni skýrslna sem Umboðið hefur gefið, þróun hagstjórnar í sérhverju Meðlima-Ríkjanna og í Sameiningunni, einnig staðfestanleika hagstjórnarstefnanna með víðsýnu áttvísinni með skírskotun til málsgreinar 2, og leggur reglulega mat á heildina.

Í þágu þarfa þessa yfirlits sem margir aðilar standa að, koma Meðlima-Ríkin til Umboðsins upplýsingum um úrræðin sem skipta máli sem þau hafa gripið til á svæðum þeirra hagsstjórnarstefna og allar aðra upplýsingar sem þau álíta nauðsynleg.

4. Þegar það er staðfest, innan ramma réttarfars með skírskotun til málsgreinar 3, að hagstjórnarstefnur Meðlima-Ríkis eru ekki í samræmi við víðsýna áttvísi með skírskotun til málsgreinar 2 eða hætta er á að þær tefli í tvísýnu réttri virkni sameiningarinnar hagstjórna og gjaldmiðils, getur Umboðið stílað viðkomandi Meðlima-Ríki aðvörun. Ráðið getur, að tilmælum Umboðsins, stílað viðkomandi Meðlima-Ríki nauðsynlegum tilmælum. Getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, ákveðið að gera opinber sín tilmæli.

Innan ramma þessarar málsgreinar, úrskurðar Ráðið án þess að reikna með atkvæði meðlims Ráðsins sem er fulltrúi viðkomandi Meðlima-Ríki.

Hæfur meirihluti annarra meðlima Ráðsins skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið a).

5. Forsætisherra Ráðsins og Umboðið gefa Evrópska Þinginu skýrslu um afleiðingar yfirlitsins sem margir aðilar standa að. Forseta Ráðsins getur verið boðið að tjá sig frammi fyrir lögmætri nefnd Evrópska Þingsins ef Ráðið hefur gert opinber sín tilmæli.

6. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, geta fastsett hætti yfirlitsréttarfarsins sem margir aðilar standa að með skírskotun til málsgreina 3 og 4.

(úr-grein 100 TCE)

1. Án þess að vega að öðrum réttarförum sem gert er ráð fyrir í samningunum, getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, ákveðið, í anda samkenndar með Meðlima-Ríkjunum, viðeigandi úrræði vegna hagstjórnarástandsins, sér í lagi ef að alvarlegir erfiðleikar halda áfram í aðdráttum ákveðinna framleiðslna, einkanlega á svæðum orku.

2. Þegar Meðlima-Ríki viðurkennir erfiðleika eða umtalsverða ógn um alvarlega erfiðleika, sökum náttúruhamfara eða afbrigðilegra viðburða sem það fær ekki ráðið við, getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, komist að samkomulagi um, í vissum tilvikum, fjármálaaðstoð Sameiningarinnar til viðkomandi Meðlima-Ríkis. Forsætisherra Ráðsins upplýsir Evrópska Þingið um ákvörðunina sem var tekin.

(úr-grein 101 TCE)

1. Evrópska Seðlabankanum og seðlabönkum Meðlima-Ríkjanna er óheimilt, héðan í frá kallaðir "þjóðaseðlabankar", að veita yfirdrætti eða sérhverja aðra innfærsluleið stofnunum, stjórnfærum eða umboðsstofum Sameiningarinnar, megin stjórnsýslum, yfirvöldum héraða eða staða, öðrum opinberum yfirvöldum, öðrum umboðsstofum eða fyrirtækjum almennings Meðlima-Ríkjanna; milliliðalaus kaup, af þeim, af hálfu Evrópska Seðlabankans eða þjóðaseðlabankanna, á þeirra skuldarviðurkenningum er jafnframt óheimil.

2. Málsgrein 1 er ekki beitt á lánastofnanir almennings sem, innan ramma lausfjárútvegunar seðlabanka, njóta, af hálfu þjóðaseðlabankanna og Evrópski Seðlabankans, sömu meðferðar og einkalánastofnanir.

(úr-grein 102 TCE)

Öll úrræði eru óheimil, sem styðjast ekki við vangaveltur reglulegrar hagsýni, sem byggja á forréttenda aðgangi stofnanna, stjórnfæra eða umboðsstofa Sameiningarinnar, megin stjórnsýslna, yfirvalda héraða eða staða, annarra opinbera yfirvalda, annarra umboðsstofa eða fyrirtækja almennings Meðlima-Ríkjanna að stofnanna fjármála.

(úr-grein 103 TCE)

1. Sameiningin er hvorki ábyrg á skuldbindingum megin stjórnsýslna, yfirvalda héraða eða staða, annarra opinbera yfirvalda, annarra umboðsstofa eða fyrirtækja almennings Meðlima-Ríkjanna, né heldur ekki uppi þeirra kostnaði, nema það vegi að gagnkvæmri fjárgreiðslutryggingu í þágu sameiginlegar framkvæmdar tiltekins frumvarps. Meðlima-Ríki er ekki ábyrgt á skuldbindingum megin stjórnsýslna, yfirvalda héraða eða staða, annarra opinbera yfirvalda, annarra umboðsstofa eða fyrirtækja almennings Meðlima-Ríkjanna, né heldur uppi þeirra kostnaði, nema það vegi að gagnkvæmri fjárgreiðslutryggingu í þágu sameiginlegrar framkvæmdar tiltekins frumvarps.

2. Ráðið, sem úrskurðar að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, getur, ef nauðsyn krefur, gert skýrari skilgreiningar fyrir beitingu þessara réttindasviptinga með skírskotun til greina 123 og 124, og til þessarar greinar.

(úr-grein 104 TCE)

1. Meðlima-Ríkin sneiða hjá öllum óhóflegum opinberum [tekju] halla.

2. Umboðið vaktar þróun ástands fjárlaga og heildar upphæð skuldar hins opinbera í Meðlima-Ríkjunum í því augnamiði að uppgötva bersýnilegar skekkjur. Það athugar einkanlega ef aðhaldsreglur fjárlaga hafi verið virtar, og á þessum grunni tveggja viðmiðanna héðan í frá:

a) ef hlutfallið milli [tekju] halla hins opinbera sem gert er ráð fyrir eða raunverulegs og heildar innri framleiðslu er hærra en tilvísunargildi, nema:

– að hlutfallið hafi lækkað á umtalsverðan og afstöðugan hátt og náð stigi nálægt tilvísunargildinu,

– eða að hækkun tilvísunargildisins sé einstök og tímabundin og áðurnefnt hlutfall heldur áfram að vera nálægt tilvísunargildinu;

b) ef hlutfallið milli skuldar hins opinbera og heildar innri framleiðsla er hærra en tilvísunargildi, nema þetta hlutfall lækki nægilega og nálgist tilvísunargildið á fullnægjandi hraða.

Tilvísunargildin eru gerð skýrari í frumskjali um réttarfarið sem varða alla óhóflega [tekju]halla, sem er sem viðbót við Samninganna.

3. Ef Meðlima-Ríki fullnægir ekki kröfum þessara viðmiðana eða annað þeirra, undirbýr Umboðið vandlega skýrslu. Skýrsla Umboðsins athugar jafnframt ef [tekju] halli hins opinbera fer fram úr útgjöldum opinberra fjárfestinga og tekur tillit til allra annarra þýðingamikla þátta, þar með talin staða hagstjórnar og fjárlaga á uppgjörstímabili Meðlima-Ríkisins.

Umboðið getur jafnframt undirbúið vandlega skýrslu ef, þvert ofan í virðinguna við kröfurnar sem fylgja í kjölfar viðmiðananna, það metur að það sé hætta á umtalsverðum [tekju]halla í Meðlima-Ríkinu.

4. Nefnd hagstjórnar og fjármála skilar áliti um skýrsla Umboðsins.

5. Ef Umboðið metur að það sé umtalsverður [tekju]halli í Meðlima-Ríki eða hættu á að slíkur [tekju]halli gerist, stílar það viðkomandi Meðlima-Ríki áliti og upplýsir Ráðið þar um.

6. Ráðið, að tillögu Umboðsins, og með tillit til hugsanlegra athugasemda viðkomandi Meðlima-Ríkis, ákveður, eftir allsherjarmat, ef þar er umtalsverður [tekju]halli eða ekki.

7. Þegar Ráðið, í samræmi við málsgrein 6, ákveður að það sé umtalsverður [tekju]halli, samþykkir það, án óréttlátrar tafar, að tilmælum Umboðsins, tilmæli sem það fyrrnefnda stílar viðkomandi Meðlima-Ríki í þeim tilgangi að það sama bindi enda á þetta ástand á tilsettum gefnum tíma. Með fyrirvara um ákvæði málsgreinar 8, þessi tilmæli eru ekki gerð opinber.

8. Þegar Ráðið kemst að raun um að ekkert áhrifaríkt í framhaldi hefur verið gert sem svar við tilmæli þess innan tímabils sem var fastsett, getur það gert sín tilmæli opinber.

9. Ef Meðlima-Ríki þverkallast við að fylgja tilmælum Ráðsins eftir, getur það sama ákveðið að setja viðkomandi Meðlima-Ríki úrslitakosti að grípa til, innan tiltekinna tímamarka, úræða sem stefna á minnkun [tekju]hallans sem Ráðið hefur dæmt um að séu nauðsynleg til að ráða bót á ástandinu.

Í þvílíku tilfelli, getur Ráðið krafið viðkomandi Meðlima-Ríki að leggja fram skýrslur samkvæmt nákvæmri tímatöflu, í þeim tilgangi að geta athugað aðlögunar viðleitni sem hefur verið fallist á af þessu Meðlima-Ríki.

10. Málskotsréttindi sem gert er ráð fyrir með greinum 258 og 259 geta ekki verið innt af hendi innan ramma málsgreina 1 til 9 þessarar greinar.

11. Jafn lengi sem að Meðlima-Ríki beygir sig ekki undir ákvörðun sem var tekin í krafti málsgreinar 9, getur Ráðið ákveðið að beita eða, ef til þess kemur, styrkja eitt eða fleiri eftirfarandi úrræði:

– krefjast að viðkomandi Meðlima-Ríki að það birti viðbótarupplýsingar, sem Ráðið gerir skýra grein fyrir, áður en sett eru á markað veðbréf og verðbréf;

– bjóða Evrópska Fjárfestingarbankanum að endurskoða sína lánastefnu gagnvart viðkomandi Meðlima-Ríki;

– krefjast að viðkomandi Meðlima-Ríki bindi, hjá Sameiningunni, innstæðu sem ekki ber vexti, að heildarupphæð við hæfi, Þar til, skoðun Ráðsins,um talsverðan [tekju]halla hefur verið leiðrétt;

– leggja á sekt að heildarupphæð við hæfi.

Forsætisherra Ráðsins upplýsir Evrópska Þingið um ákvarðanir sem eru teknar.

12. Ráðið fellur úr gildi öll eða tiltekin sinna ákvarðanna eða tilmæla með skírskotun til málsgreina 6 til 9 og 11 að svo miklu leyti sem, skoðun Ráðsins, um talsverðan [tekju]halla í viðkomandi Meðlima-Ríki hefur verið leiðrétt. Ef Ráðið hefur áður gert opinber sín tilmæli, lýsir það opinberlaga yfir, ákvörðuninni um gildisfellingu með skírskotun til málsgreinar 8, sem það sé ekki lengur umtalsverður [tekju]halli í þessu Meðlima-Ríkis.

13. Þegar Ráðið tekur sínar ákvarðanir eða tilmæli með skírskotun til málsgreina 8, 9, 11 og 12, úrskurðar Ráðið að tilmælum Umboðsins.

Þegar Ráðið samþykkir úrræði með skírskotun til málsgreina 6 til 9, 11 og 12, úrskurðar það án þess að reikna með að meðlimur Ráðsins fulltrúi viðkomandi Meðlima-Ríkis greiði atkvæði.

Hæfur meirihluti annarra meðlima Ráðsins skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið a).

14. Viðbótar ákvæði viðvíkjandi gangsetning réttarfarsins sem þessi grein lýsir fyrirfinnast í frumskjali um beitanlegt réttarfar í tilfelli umtalsverðs [tekju]halla, viðbót við Samningana.

Ráðið, sem úrskurðar einróma í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og Evrópski Seðlabanks, fastsetur viðeigandi ákvæði sem koma í stað áðurnefnds frumskjals.

Með fyrirvara um önnur ákvæði þessarar málsgreinar, Ráðið, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, fastbindur hættina og skilgreiningarnar í augnamiði beitingar ákvæða þess frumskjals.

(úr-grein 105 TCE)

1. Grunnforsenduviðfang Evrópska Kerfis Seðlabanka, héðan í frá uppnefnt "EKSB", er að viðhalda jafnvægi og varanleika verðlags. Án þess að vega að viðfangi stöðugleika verðlags, EKSB færir almennum hagstjórnarstefnum í Sameiningunni sinn stuðning, í því augnamiði að leggja af mörkum til framkvæmdar viðfangsefna Sameiningarinnar, svo sem skilgreinir grein 3 Evrópsku Sameiningarinnar. EKSB aðhefst í samræmi við grunnforsendu fyrirkomulags opins markaðar hvar samkeppni er frjáls, með því að hygla áhrifaríkri úthlutun auðmagns og með því að virða grunnforsendurnar sem grein 119 fastbindur.

2. Grundvallar skyldur sem tengjast EKSB fela í sér að:

– að skilgreina og koma í verk gjaldmiðilsstefnu Sameiningarinnar;

– stýra gjaldmiðlaviðskiptum samræmi við grein 219;

– búa yfir og stýra opinberum gjaldmiðla varasjóðum Meðlima-Ríkjanna;

– að stuðla að réttri virkni greiðslukerfa.

3. Þriðja þankastriki málsgreinar 2 er beitt án þess að vega að vörslu og rekstri, stjórna Meðlima-Ríkjanna, reikningsjafnaðar gjaldeyris.

4. Leitað er ráða hjá Evrópski Seðlabankanum:

– um allrar framlagðar athafnir Sameiningarinnar innan svæðanna sem tengjast hans valdhæfi;

– af þjóðayfirvöldum, um öll reglugerðarfrumvörp innan svæðanna sem tengjast hans valdhæfi, en innan takmarka og eftir aðstæðunum sem Ráðið hefur fastbundið í samræmi við réttarfarið sem gert er ráð fyrir með grein 129, málsgrein 4.

Evrópski Seðlabankinn getur, innan svæðanna sem tengjast hans valdhæfi, lagt fram skoðanir við viðeigandi stofnanir, stjórnfæri eða umboðstofur Sameiningarinnar eða við þjóðayfirvöld.

5. EKSB leggur sitt af mörkun til vandræðalausar meðferðar stefnumála sem lögmæt yfirvöld fara með að því er varðar hagsýniseftirlit lánastofnanna og jafnvægi sem varanleika fjármálakerfa.

6. Ráðið getur, sem úrskurðar eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, einróma, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og Evrópski Seðlabankans, trúað Evrópska Seðlabankanum fyrir tilteknum skyldum sem hafa stefnu einkenni í málum hagsýniseftirlits lánastofnanna og annarra fjármagnsstofnana, að undanskildum tryggingarfyrirtækjum.

(úr-grein 106 TCE)

1. Evrópski Seðlabankanum er einunum heimilt að heimila markaðssetningu evru bankaseðla í Sameiningunni. Evrópski Seðlabankinn og þjóðaseðlabankarnir geta sett á markað slíka seðla. Bankaseðlar sem eru settir á markað af Evrópska Seðlabankanum og þjóðaseðlabönkunum eru þeir einu lögmætt gjaldgengir í Sameiningunni.

2. Meðlima-Ríkin geta sett á markað evrumynt, með fyrirvara um samþykki, Evrópska Seðlabankans, rúmtaks markaðssetningarinnar. Ráðið, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og Evrópska Seðlabankann, getur samþykkt úrræði til að samstilla einingargildin og skilgreindar tæknikröfur til allra mynta sem er ætlað í umferð, að svo miklu leyti sem það er nauðsynlegt til að tryggja vandræðalausa umferð þeirra í Sameiningunni.

(úr-grein 107 TCE)

1. EKSB er stjórnað af ákvörðunarstjórnfærum Evrópski Seðlabanks, sem eru ráð stjórnarherra og stjórnnefndin.

2. Löggjafir Evrópska Kerfis Seðlabankanna og Evrópski Seðlabanks, héðan í frá nefnd "löggjafir EKSB og ESB", eru skilgreindar í frumskjali viðbót við Samningana.

3. Greinar 5.1, 5.2, 5.3, 17, 18, 19.1, 22, 23, 24, 26, 32.2, 32.3, 32.4, 32.6, 33.1 a) og 36 löggjafa EKSB og ESB má breyta af Evrópska Þinginu og Ráðinu, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar. Þau úrskurða annaðhvort að tilmælum Evrópska Seðlabanks og eftir ráðaleitun við Umboðið, eða að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun við Evrópska Seðlabankann.

4. Ráðið, annaðhvort að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og Evrópska Seðlabankann, eða að tilmælum Evrópska Seðlabankans og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og Umboðið, fastbindur ákvæði með skírskotun til greina 4, 5.4, 19.2, 20, 28.1, 29.2, 30.4 og 34.3 lagaskorðanna EKSB og ESB.

(úr-grein 108 TCE)

Í beitingu valdanna og í uppfyllingu skyldstarfanna og skyldnanna sem þeim hefur verið veitt af Samningum og löggjöfum EKSB og ESB, hvorki Evrópski Seðlabankinn, né þjóðaseðlabanki, eða einhver sem væri meðlimur þeirra ákvörðunarstjórnfæra getur hvorki falast eftir né fallist á fyrirmæli stofnanna, stjórnfæra eða umboðsstofa Sameiningarinnar, stjórna Meðlima-Ríkjanna eða allra annarra umboðsstofa. Stofnanir, stjórnfæri eða umboðsstofur Sameiningarinnar, stjórnir Meðlima-Ríkjanna skuldbinda sig að virða þessa grunnforsendu og að reyna ekki að hafa áhrif á meðlimi ákvörðunarstjórnfæra Evrópska Seðlabanks eða þjóðaseðlabankana í uppfyllingu þeirra skylda.

(úr-grein 109 TCE)

Sérhvert Meðlima-Ríki sér um samþýðanleika sinnar þjóðarlöggjafar, þar með taldar löggjafir síns þjóðarseðlabankanna, með samningum og löggjöfum EKSB og ESB.

(úr-grein 110 TCE)

1. Í þágu uppfyllingu skyldna sem EKSB er trúað fyrir, Evrópski Seðlabankinn, í samræmi við Samningana og eftir aðstæðunum sem eru fastbundnar í löggjöfum EKSB og ESB:

– fastbindur reglugerðir í nauðsynlegum úrræðum á uppfyllingu skyldnanna sem eru skilgreindar til greinar 3.1, fyrsta þankastriki, til greinarum 19.1, 22 eða 25.2 löggjafa EKSB og ESB, einnig í þeim tilfellum sem er gert ráð fyrir í athöfnum Ráðsins með skírskotun til greinar 129, málsgrein 4;

– tekur nauðsynlegar ákvarðanir til uppfyllingu skyldnanna sem EKSB er trúað fyrir í krafti Samninganna og löggjafa EKSB og ESB;

– setur í umferð tilmæli og skoðunar.

2. Evrópski Seðlabankinn getur ákveðið að kunngera sínar ákvarðanir, tilmæli og skoðanir.

3. Innan takmarka og eftir aðstæðunum sem Ráðið fastbindur í samræmi við réttarfarið sem gert er ráð fyrir með grein 129, málsgrein 4, er Evrópska Seðlabankanum heimilt að láta fyrirtæki sæta sektum og lotubundnum hegningargreiðslum í tilfelli ekki-virðingar við hans reglugerðir og hans ákvarðanir.

Án þess að vega að úthlutunum Evrópska Seðlabanks, Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, byggja upp nauðsynleg úrræði til notkunar á evrunni að svo miklu leyti sem hún einstæður gjaldmiðill. Þessi úrræði eru samþykkt eftir ráðaleitun við Evrópska Seðlabankann.

(úr-grein 114 TCE)

1. Til þess að stuðla að samhæfingu stefnumála Meðlima-Ríkjanna í öllum nauðsynlegum úrræðum virkni innri markaðar, er stofnuð nefnd hagstjórnar og fjármála.

2. Nefnd hagstjórnar og fjármála hefur að skyldu:

– að bera fram skoðanir, annaðhvort að beiðni Ráðsins eða Umboðsins, eða að sínu eigin frumkvæði, í þágu þessara stofnana;

– að fylgjast með ástandi hagstjórnar og fjármála Meðlima-Ríkjanna og Sameiningarinnar og gefa reglulega Ráðinu og Umboðinu skýrslu um málefnið, einkanlega um tengsl fjármála með þriðja aðila löndum og alþjóðastofnunum;

– án þess að vega að grein 240, að stuðla að undirbúningi starfa Ráðsins með skírskotun til greina 66 og 75, til greinar 121, málsgreinar 2, 3, 4 og 6, til greina 122, 124, 125 og 126, til greinar 127, málsgrein 6, til greinar 128, málsgrein 2, til greinar 129, málsgreinar 3 og 4, til greinar 138, til greinar 140, málsgreinar 2 og 3, til greinar 143, til greinar 144, málsgreinar 2 og 3, og til greinar 219, og að inna af hendi aðrar skyldur ráðgjafar og undirbúnings sem henni er trúað fyrir af ráðinu;

– að framkvæma, minnst eitt skipti á ári, athugun ástandsins í málum tilfærslu auðmagns og frjálsræðis greiðslna, eins og þær eru afleiðingar beitingu Samninganna og úrræði sem voru tekin af ráðinu; þessi rannsókn hvílir á öllum úræðunum viðvíkjandi tilfærslu auðmagns og greiðslna; nefndin gefur Umboðinu og í Ráðinu skýrslu um afleiðingar þessarar rannsóknar.

Meðlima-Ríkin, Umboðið og Evrópski Seðlabankinn útnefna sérhvert mest tvo meðlimi nefndarinnar.

3. Ráðið, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun við Evrópska Seðlabankann og nefndina með skírskotun til þessarar greinar, fastsetur hætti viðvíkjandi samsetningu nefndar hagstjórnar og fjármála. Forsætisherra Ráðsins upplýsir Evrópska Þingið um þessa ákvörðun.

4. Fyrir utan skyldurnar sem eru fastbundnar í málsgrein 2, ef og því aðeins að Meðlima-Ríkin njóti góðs af fráviki sem er háð skilyrðum greinar 139, fylgist nefndin með ástandi gjaldmiðils og fjármála einnig almennu greiðslustjórnkerfi þessara Meðlima-Ríkja og gefur reglulega Ráðinu og Umboðinu skýrslu um málefnið.

(úr-grein 115 TCE)

Í þágu málanna sem tengjast beitingaryfirgripi greinar 121, málsgrein 4, greinar 126 að undanskildum málsgreinum 14, greinar 138, greinar 140, málsgrein 1, greinar 140, málsgrein 2, fyrstu efnisgrein, greinar 140, málsgrein 3, og greinar 219, getur Ráðið eða Meðlima-Ríki krafið Umboðið að bera fram, í samræmi við tilvikið, tilmæli eða tillögu. Umboðið athugar þessa kröfu og leggur fram sínar niðurstöður í Ráðinu án tafar.

1. Í þeim tilgangi að stuðla að hagsýnni starfsemi sameiningar hagstjórnar og gjaldmiðils og í samræmi við ákvæði Samninganna sem að skipta máli, samþykkir Ráðið, í samræmi við réttarfarið sem skiptir máli þar á meðal þau með skírskotun til greina 121 og 126, að undanskildu réttarfarinu sem gert er ráð fyrir með grein 126, málsgrein 14, úrræði sem varða Meðlima-Ríkin hvers gjaldmiðill er evra til að:

a) styrkja samhæfingu og yfirlit þeirra fjárlaga aðhaldsreglna;

b) undirbúa vandlega, í þágu þess sem þau varðar, stefnur hagstjórnaráttvísi, með því að vaka yfir því að þær séu samrýmanlegar með þeim sem eru samþykktar í þágu Sameiningarheildarinnar, og til að tryggja yfirlit.

2. Aðeins meðlimir Ráðsins fulltrúar Meðlima-Ríkin hvers gjaldmiðill er evra eiga hlutdeild í að greiða atkvæði um Úrræði með skírskotun til málsgreinar 1.

Hæfur meirihluti áðurnefndra meðlima skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið a).

Fundahættir millum ráðherra Meðlima-Ríkjanna hvers gjaldmiðill er evra eru fastbundnir af frumskjali Evrugrúppu.

(úr-grein 111, málsgrein 4, TCE)

1. Í þeim tilgangi að tryggja evrunni sæti í kerfi alþjóðagjaldmiðla, samþykkir Ráðið, að tillögu Umboðsins, ákvörðun sem byggir upp sameiginlegar afstöður sem varða mál af tilteknu hagsmunalegu mikilvægi í þágu sameiningu hagstjórna og gjaldmiðla innan stofnanna og lögmætra stjórnlagaráðstefna alþjóðafjármála. Ráðið úrskurðar eftir ráðaleitun við Evrópska Seðlabankann.

2. Getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, samþykkt viðeigandi Úrræði til að tryggja sameinað fyrirsvar innan stofnanna og Stjórnlagaráðstefna alþjóðafjármála. Ráðið úrskurðar eftir ráðaleitun við Evrópska Seðlabankann.

3. Aðeins meðlimir Ráðsins fulltrúa Meðlima-Ríkin hvers gjaldmiðill er evra eiga hlutdeild í að greiða atkvæði um úrræði með skírskotun til málsgreina 1 og 2.

Hæfur meirihluti áðurnefndra meðlima skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið a).

1. Meðlima-Ríkin viðvíkjandi hverjum Ráðið hefur ekki ákveðið að þau uppfylli nauðsynlegar aðstæðurnar til að taka upp evru eru héðan í frá uppnefnd "Meðlimi-Ríki sem gefur tilefni til undantekningar.

2. Ákvæði samninganna héðan í frá eiga ekki við um Meðlima-Ríki sem gefur tilefni til undantekningar:

• a) upptöku hluta víðsýnu áttvísi hagstjórnarstefnanna sem varða evrubeltið almennt (grein 121, málsgrein 2);
• b) þvingandi auðmagns til að ráða bóta á óhóflegum [tekju]halla (grein 126, málsgreinar 9 og 11);

• c) viðfangsefna og skyldna EKSB (grein 127, málsgreinar 1, 2, 3 og 5);
• d) markaðssetningar evrunnar (grein 128);

• e) athafna Evrópska Seðlabankans (grein 132);

f) úræða viðvíkjandi notkun á evrunni (grein 133);

• g) gjaldmiðilssamninga og annarra úræða viðvíkjandi Gjaldeyrisgengisstefnu (grein 219);

• h) útnefningar meðlima stjórnnefndar Evrópski Seðlabanks (grein 283, málsgrein 2);

i) ákvarðanna sem byggja upp sameiginlegar afstöður sem varða mál af tilteknu hagsmunalegu mikilvægi í þágu sameiningar hagstjórna og gjaldmiðla innan stofnanna og lögmætra stjórnlagaráðstefna alþjóðafjármála (grein 138, málsgrein 1);

j) úræða til að tryggja sameinað fyrirsvar innan stofnanna og stjórnlagaráðstefna alþjóðafjármála (grein 138, málsgrein 2).

Þar af leiðandi, í greinum með skírskotun til í liði a) til j), er átt við með "Meðlima-Ríki", Meðlima-Ríki hvers gjaldmiðill er evra.

3. Meðlima-Ríkin sem gefa tilefni til undantekningar og þeirra þjóðaseðlabankar eru útilokuð frá réttindum og skuldbindingum innan ramma EKSB í samræmi við kafla IX löggjafa EKSB og ESB.

4. Réttindi til að greiða atkvæði meðlima Ráðsins sem eru fulltrúar Meðlima-Ríkjanna sem gefa tilefni til undantekningar eru lögð niður við samþykkt Ráðsins á úrræðum með skírskotun til greina sem eru tíundaðar í málsgrein 2, einnig til þessara eftirfarandi tilfella:

a) tilmæla sem var vísað til Meðlima-Ríkjunum hvers gjaldmiðill er evra innan ramma yfirlitsins sem margir aðilar standa að, þar með taldar stefnuskrár stöðugleika og aðvarana (grein 121, málsgrein 4);

b) úræða viðvíkjandi hóflegum [tekju]halla sem varða Meðlima-Ríkin hvers gjaldmiðill er evra (grein 126, málsgreinar 6, 7, 8, 12 og 13).

Hæfur meirihluti annarra meðlima Ráðsins skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið a).

(áður greinar 121, málsgrein 1, 122, málsgrein 2, önnur setning,
og 123, málsgrein 5, TCE)

1. Minnst á tveggja ára fresti, eða að kröfu Meðlima-Ríkis sem gefur tilefni til undantekningar, gefa Umboðið og Evrópski Seðlabankinn skýrslu í Ráðinu um framfarir sem hafa ræst af hálfu Meðlima-Ríkjanna sem gefa tilefni til undantekningar í uppfyllingu þeirra skuldbindinga í þágu framkvæmdar sameiningar hagstjórna og gjaldmiðils. Þessar skýrslur athuga einkanlega ef þjóðarlöggjafir sérhverra þessara Meðlima-Ríkja, þar með taldar löggjafir sinna þjóðaseðlabanka, er samrýmanlegar með greinum 130 og 131 og með löggjöfum EKSB og ESB. Skýrslurnar athuga jafnframt ef meiriháttar varanleg samleitni hefur verið framkvæmd, með því að sundurliða í hvaða úræðum sérhvert Meðlima-Ríki hefur fullnægt eftirfarandi viðmiðunum:

– meiriháttar framkvæmd verðlagsstöðugleika; þessi kemur í ljós með verðbólgustigi, sem mest, nálægu þriggja Meðlima-Ríkja, sem sýna sig skila bestum árangri í málum verðlagsstöðugleika;

– eiginleiki haldbærs ástands opinbera fjármála; þessi kemur í ljós með ástand fjárlaga sem ekki ber vott um umtalsverðan [tekju]halli hins opinbera í veru greinar 126, málsgrein 6;

– virðing flöktunarmarka sem gert er ráð fyrir af gengisgangvirki evrópska gjaldmiðlakerfisins í minnst tvo ár, án mats á gjaldmiðli í samanburði við evruna;

– eiginleiki varanlegar samleitni sem Meðlima-Ríki sem gefur tilefni til undantekningar hefur náð og þess hlutdeildar í gengisgangvirki, sem endurspeglast í mæli langatíma vaxtagengis.

Viðmiðanirnar fjórar með skírskotun til þessarar málsgreinar og þýðingarmiklu tímabilin á hverjum sérhver skal vera virt eru gerðar skýrari í frumskjali sem viðbót við Samninganna. Skýrslur Umboðsins og Evrópska Seðlabankans taka jafnframt tillit til afleiðingar samþættingar markaða, ástands og þróunar yfirstandandi greiðslujafnaða, og rannsóknar þróunar kostnaðar þjóðarframleiðslu og annarra verðvísa.

2. Eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og rökræður innan Evrópska Ráðsins, ákveður Ráðið, að tillögu Umboðsins, hvaða Meðlima-Ríki sem gefa tilefni til undantekningar uppfylla nauðsynleg skilyrði á grunni viðmiðanna sem eru fastbundnar í málsgrein 1 og bindur enda á undantekningu Meðlima-Ríkjanna sem eiga hlut að máli.

Ráðið úrskurðar eftir hafa tekið á móti tilmælum sem koma frá hæfum meirihluti sinna meðlima sem eru fulltrúar Meðlima-Ríkja hvers gjaldmiðill er evra. Þessi meðlimir úrskurða innan tímafrests inna sex mánaða að telja frá móttöku tillögu Umboðsins af ráðinu.

Hæfur meirihluti áðurnefndra meðlima, með skírskotun til annarrar efnisgreinar, skilgreinist í samræmi við grein 238, málsgrein 3, lið a).

3. Ef ákveðið er, í samræmi við réttarfarið sem gert er ráð fyrir í málsgrein 2, að binda endi á undantekningu, þá fastbindur Ráðið, með því að Meðlima-Ríkin hvers gjaldmiðill er evra og viðkomandi Meðlima-Ríki úrskurða einróma, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun við Evrópska Seðlabankann, óafturkallanlega á hvaða gengi evran kemur í stað gjaldmiðils viðkomandi Meðlima-Ríkis og ákveður önnur nauðsynleg úrræði innleiðingar evrunnar að svo miklu leyti sem einstökum gjaldmiðill í viðkomandi Meðlima-Ríki.

(áður greinar 123, málsgrein 3, og 117, málsgrein 2,
fimm fyrstu þankastrik, TCE)

1. Þá og því aðeins að séu til staðar Meðlima-Ríki sem gefa tilefni til undantekningar, og án þess að vega að grein 129, málsgrein 1, er almennt Ráð Evrópska Seðlabanks með skírskotun til greinar 44 löggjafa EKSB og ESB myndað sem þriðja ákvörðunarstjórnfæri Evrópska Seðlabanks.

2. Þá og því aðeins að séu til staðar Meðlima-Ríki sem gefa tilefni til undantekningar, Evrópski Seðlabankinn, að því er varðar þessi Meðlima-Ríki:

– styrkir samvinnuna millum þjóðaseðlabankanna;

– styrkir samhæfingu gjaldmiðilsstefna Meðlima-Ríkjanna í því augnamiði að tryggja jafnvægi sem varanleika verðlags;

– fylgist með starfsemin gengisgangvirkni;

– leiðir til lykta ráðaleitannir um málin sem falla undir valdhæfi þjóðaseðlabankanna og hafa slæm áhrif á jafnvægi sem varanleika stofnanna og markaða fjármagns;

– fer með fornar skyldur Sjóðs evrópskrar gjaldmiðlasamvinnu, sem áður var sinnt af Stofnun evrópskra gjaldmiðla [SEG: IMF].

(úr-grein 124, málsgrein 1, TCE)

Sérhvert Meðlima-Ríki sem gefur tilefni til undantekningar meðhöndlar sín gengismál sem og vandamál sameiginlegra hagsmuna. Meðlima-Ríkin taka tillit til, reynslunnar, sem fæst með þessu, þökk sé samvinnunni innan ramma gengisgangvirkni.

(úr-grein 119 TCE)

1. Í tilfelli erfiðleika eða yfirvofandi erfiðleika í greiðslujöfnuði Meðlima-Ríkis sem gefur tilefni til undantekningar, sem kemur frá annaðhvort gjörvöllu ójafnvægi reikningsjafnaðarins, eða eðli gjaldeyrisins sem það hefur til umráða, og sem gætu einkanlega teflt í tvísýnu starfsemin innri markaðar eða framkvæmd sameiginlegrar verslunarstefnu, framkvæmir Umboðið án tafar rannsókn ástands þessa Ríkis, einnig athafnarinnar sem það hefur takist á við eða sem það getur takist á við í samræmi við ákvæði Samninganna, með því höfða til alls bolmagns hvert það hefur til umráða. Umboðið tilgreinir úrræði hverjum það mælir með að séu samþykkt af hlutaðeigandi Ríki.

Ef athöfnin sem takist var á við af Meðlima-Ríkinu sem gefur tilefni til undantekningar og úrræði sem Umboðið stakk upp á virðast ekki fullnægjandi til að ryðja úr vegi erfiðleikum eða yfirvofandi erfiðleikum sem komist var í kast við, mælir Umboðið með í Ráðinu, eftir ráðaleitun við nefnd hagstjórnar og fjármála, gagnkvæmri [samkeppni]aðstoð og viðeigandi aðferðum.

Umboðið heldur Ráðinu reglulega upplýstu um ástandsins ríkisins og þess þróun.

2. Ráðið samþykkir gagnkvæma [samkeppni]aðstoð; það fastsetur tilskipanir eða ákvarðanir sem fastbinda þeirra aðstæðurnar og hætti. Gagnkvæm [samkeppni]aðstoð getur einkanlega verið í formi:

a) athafnar sem sammæli eru um að fremja hjá öðrum alþjóðastofnunum, í hverjum Meðlima-Ríkin sem gefa tilefni til undantekningar geta átt málskot;

b) nauðsynlegra úræða til að komast hjá afvegaleiddum viðskiptum þegar Meðlima-Ríki sem gefur tilefni til undantekningar, sem er í erfiðleikum, viðheldur eða innleiðir aftur magnbundna takmörkun gagnvart þriðja aðila landi;

c) takmarkaðra lánveitinga af hálfu annarra Meðlima-Ríkja, með fyrirvara um þeirra samþykkt.

3. Ef gagnkvæm [samkeppni]aðstoð sem Umboðið hefur mælt með hefur ekki verið samþykkt af ráðinu eða ef samþykkt gagnkvæm [samkeppni]aðstoð og úræði sem voru tekin eru ófullnægjandi, heimilar Umboðið Meðlima-Ríkinu sem gefur tilefni til undantekningar, sem er í erfiðleikum, að grípa til verndarúrræða fyrir hver það fyrrnefnda skilgreinir aðstæðurnar og hættina.

Ráðið getur afturkallað þessa heimild og breytt þessum aðstæðum og háttum.

(úr-grein 120 TCE)

1. Í tilfelli skyndilegrar kreppu í greiðslujöfnuði og ef ákvörðun í veru greinar 143, málsgrein 2, kemur ekki tafarlaust fram, getur Meðlima-Ríki sem gefur tilefni til undantekningar gripið til, í nafni varúðar, nauðsynlegra verndunarúræða. Þessi úrræði skulu valda sem minnst truflun í starfsemin innri markaðar og ekki fara fram úr stranglega brýnu umfangi til að ráða bóta á skyndilegum erfiðleikum sem hafa komið í ljós.

2. Umboðið og önnur Meðlima-Ríki skulu vera upplýst þessara verndunarúrræða í síðasta lagi á þeim tíma þegar þau taka gildi. Umboðið getur mælt með gagnkvæmri [samkeppni] aðstoð í samræmi við grein 143 við Ráðið.

3. Að tilmælum Umboðsins og eftir ráðaleitun nefndar hagstjórnar og fjármála, getur Ráðið ákveðið að hlutaðeigandi Meðlima-Ríki skuli breyta, nema úr gildi eða fella úr gildi verndunarúrræði með skírskotun til þessara á undan.

(úr-grein 125 TCE)

Meðlima-Ríkin og Sameiningin leggja sig fram við, í samræmi við þennan bálk, að undirbúa vandlega samskipulagða viðbragðsáætlun í þágu atvinnu og sér í lagi til að stuðla að vinnuafli hæfu, þjálfuðu og sem getur aðlagað sig einnig að vinnumörkuðum færum að bregðast snögglega við skipulagsþróun, í því augnamiði að ná fram viðfangsefnum eins og þau eru orðuð í grein 3 Evrópsku Sameiningarinnar.

(úr-grein 126 TCE)

1. Meðlima-Ríkin, með þeirra atvinnumálastefnum, leggja sitt af mörkum til framkvæmdar viðfangsefna með skírskotun til greinar 145 á samrýmanlegan hátt með víðsýnni áttvísi hagstjórna Meðlima-Ríkjanna og Sameiningarinnar, sem er samþykkt til beitingar greinar 121, málsgrein 2.

2. Meðlima-Ríkin, með tillit til þjóðlegrar ástundunar sem tengist ábyrgðum samtaka launþega og atvinnurekenda, álíta atvinnu eflingu eins og spurningu um sameiginlega hagsmuni og samskipuleggja þeirra athafnir í þessu tilliti innan Ráðsins, í samræmi við grein 148.

(úr-grein 127 TCE)

1. Sameiningin leggur sitt af mörkun til framkvæmdar atvinnu á háu stigi með því að hvetja til samvinnu milli Meðlima-Ríkjanna og með því að veita stuðning og, ef nauðsyn krefur, með því að fullkomna þeirra athafnir. Þannig gjört, virðir hún fullkomlega valdssvið Meðlima-Ríkjanna í málinu.

2. Markmiðið sem felst í að ná fram un atvinnu á háu stigi er tekið með í reikninginn í skilgreiningu og gangsetningu stefnumála og athafna Sameiningarinnar.

(úr-grein 128 TCE)

1. Evrópska Ráðið athugar, sérhvert ár, atvinnuástandið í Sameiningunni og samþykkir niðurstöður um málefnið, á grunni árlegrar skýrslu sem Ráðið og Umboðið gefa í sameiningu.

2. Á grunni niðurstaðna Evrópska Ráðsins, undirbýr Ráðið vandlega, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, hjá Héraðanefnd og hjá atvinnumálanefnd með skírskotun til greinar 150, sérhvert ár viðmiðunarreglur, hverra Meðlima-Ríkin taka tillit til í þeirra atvinnumálastefnu. Þessar viðmiðunarreglur eru samrýmanlegrar með víðsýnni áttvísi sem er samþykkt til beitingar greinar 121, málsgrein 2.

3. Sérhvert Meðlima-Ríki skilar til Ráðsins og Umboðsins árlegri skýrslu um mikilvægustu úrræðin sem það hefur beitt til að koma í verk sinni atvinnumálastefnu, í ljósi viðmiðunarreglna í þágu atvinnu með skírskotun til málsgreinar 2.

4. Á grunni skýrslunnar með skírskotun til málsgreinar 3 og eftir að hafa tekið í mót skoðun atvinnumálanefndar, framkvæmir Ráðið árlega, í ljósi viðmiðunarreglna í þágu atvinnu, rannsókn á gangsetningu atvinnumálastefna Meðlima-Ríkjanna. Ráðið, að tilmælum Umboðsins, getur, ef það metur það við hæfi í kjölfar sinnar rannsóknar, stílað Meðlima-Ríkjunum tilmæli.

5. Á grunni afleiðingar þessarar rannsóknar, stíla Ráðið og Umboðið Evrópska Ráðinu sameiginlega ársskýrslu sem varðar atvinnuástandið í Sameiningunni og gangsetningu viðmiðunarreglna í þágu atvinnu.

(úr-grein 129 TCE)

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun við Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og við Héraðanefndar, geta samþykkt athafnir til hvatningar sem er ætlað vera til framdráttar samvinnunni milli Meðlima-Ríkjanna og að styðja þeirra athafnir á atvinnusvæðum með frumkvæðum sem stefna á að efla skipti á upplýsingum og skilvirkni háttum, með því að láta í té samanburðargreiningar og ráðgjafir eins og með því að efla sókn í nýjungar og með því að læra af reynslunni, einkanlega með því að leita til brautryðjenda verkefna.

Þessi úrræði fela ekki í sér samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

(úr-grein 130 TCE)

Ráðið, sem úrskurðar með einföldum meirihluta, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, lögleiðir Nefnd atvinnumála sem er í eðli sínu ráðgefandi í þeim tilgangi að stuðla að samhæfingu, milli Meðlima-Ríkjanna, stefna í málum atvinnu og vinnumarkaðar. Nefnd hefur að skyldu:

– að fylgjast með þróun ástands atvinnu og atvinnumálastefna í Meðlima-Ríkjunum og í Sameiningunni;

– án þess að vega að grein 240, að koma fram með skoðanir, annaðhvort að kröfu Ráðsins eða Umboðsins, eða að sínu eigin frumkvæði, og að leggja sitt af mörkun við undirbúning ráðagerða Ráðsins með skírskotun til greinar 148.

Í uppfyllingu síns umboð, leitar Nefndin ráða hjá samtökum launþega og atvinnurekenda.

Sérhvert Meðlima-Ríki og Umboðið útnefna tvo meðlimi Nefndarinnar.

(úr-grein 136 TCE)

Sameiningin og Meðlima-Ríkin, meðvituð um grundvallar félagsréttindi, svo sem þessi eins og eru orðuð í Evrópska Félags Sáttmálanum sem var undirritaður í Turin 18. október 1961 og í Samfélagssáttmálanum um grundvallar félagsréttindi starfsmanna 1989, hafa að viðfangsefni að efla atvinnu, að betrumbæta lífskjör og vinnu aðstæður, sem gerir þeirra jafngildi kleyft í framförinni, félagslega vernd við hæfi, félagslega umræðu, þróun starfsmannahalds sem gerir kleyfa atvinnu á varanlegu háu stigi og baráttu gegn útskúfunum.

Í þessum tilgangi, koma Sameiningin og Meðlima-Ríkin í gang úrræðum sem taka tillit til fjölbreytni þess sem þjóðirnar ástunda, sér í lagi á svæðum tengdum stjórnlagaráðstefnum, til nauðsynjarinnar að viðhalda skipulagssamkeppnishæfni Sameiningarinnar.

Þau meta að slík þróun leiði ekki bara til virkni innri markaðar, sem er til framdráttar samstillingu félagslegu kerfanna, heldur líka réttarfarinu sem gert er ráð fyrir af Samningum og nálgun ákvæða löggjafa, reglugerða og stjórnsýslu.

Sameiningin viðurkennir og stuðlar að hlutverki samtaka launþega og atvinnurekenda á sínum mælikvarða, með því að taka með í reikninginn fjölbreytni þjóðakerfanna. Hún auðveldar þeim umræðu sín í millum, með virðingu fyrir þeirra sjálfstjórnarrétti.

Félagslegur fundur æðstu ráðamanna þriggja aðila í þágu vaxtar og atvinnu stuðlar að félagslegri umræðu.

(úr-grein 137 TCE)

1. Til þess að gera viðfangsefnin með skírskotun til greinar 151 að veruleika, styður Sameiningin og fullkomnar athöfn Meðlima-Ríkjanna innan eftirfarandi umráðsvæða:

a) betrumbóta, sér í lagi, vinnu umhverfis til að vernda heilsu og öruggi starfsmanna;

b) starfsaðstæðna;

c) félagslegs öryggis og samfélagslegrar verndar starfsmanna;

d) verndar starfsmanna í tilfelli riftunar vinnusamnings;

e) upplýsingu og ráðaleitun starfsmanna;

f) fyrirsvars og hlutdeildarvarnar hagsmuna starfsmanna og atvinnurekenda, þar með talin hlutdeildarrekstur, með fyrirvara um málsgrein 5;

g) atvinnuskilyrða þegna þriðja aðila landa sem fyrirfinnast sem dveljast löglega á landssvæðum Sameiningarinnar;

h) samþættingar útskúfaðra einstaklinga frá atvinnumarkaðinum, án þess að vega að grein 166;

i) jafnréttis millum karla og kvenna að því er varðar þeirra möguleika á atvinnumarkaði og meðferðina á þeim í vinnunni;

j) baráttu gegn samfélagsútskúfun;

k) endurnýjunar kerfa félaglegrar verndar, án þess að vega að lið c).

2. Í þessum tilgangi, Evrópska Þingið og Ráðið:

a) geta samþykkt úrræði sem er ætlað hvetja samvinnuna millum Meðlima-Ríkja með frumkvæði sem stefnir á að betrumbæta þekkingu, að efla skipti á upplýsingum og skilvirkni háttum, að stuðla að sókn í nýjungar og að læra af reynslunni, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna;

b) geta fastsett, innan svæðanna með skírskotun til málsgreinar 1, liðir a) til i), með tilskipunum, lámarks fyrirmæli til beitingar stigvaxandi, með tillit til aðstæðnanna og tæknireglugerða sem eru til staðar í sérhverju Meðlima-Ríkjanna. Þessar stefnur sneiða hjá að leggja á afturhaldsákvæði stjórnsýslu, fjármála og dómsmála að því leyti sem þau halda aftur af sköpun og þróun smárra og meðalstórra fyrirtækja.

Evrópska Þingið og Ráðið úrskurðar í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar eftir ráðaleitun við Nefnd hagstjórnar og samfélagsmála og Héraðanefnd.

Á svæðum með skírskotun til málsgreinar 1, liðir c), d), f) og g), úrskurðar Ráðið í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, einróma, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og áðurnefndum Nefndum.

Ráðið, sem úrskurðar einróma að tillögu Umboðsins eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, getur ákveðið gera réttarfar venjulegrar löggjafar beitanlegt í málsgrein 1, liðir d), f) og g).

3. Meðlima-Ríki getur trúað samtökum launþega og atvinnurekenda fyrir, að þeirra kröfu sem þau gera í sameiningu, gangsetning tilskipanna sem eru teknar til beitingar málsgreinar 2 eða, ef til þess kemur, gangsetningu ákvarðanna Ráðsins sem eru samþykktar í samræmi við grein 155.

Í þessu tilfelli, gengur það úr skugga um, í síðasta lagi á þeim degi þegar tilskipun eða ákvörðun skal hafa verið heimfærð eða sett í gang, að samtök launþega og atvinnurekenda hafi komið fram nauðsynlegum ákvæðum með samkomulagi, viðkomandi Meðlima-Ríkis gagnvart því að grípa til allra nauðsynlegra ráðstafana sem gerir því kleyft að vera á öllum tímum í stakk búið að tryggja afleiðingar sem framangreindrar tilskipanir eða framangreindrar ákvarðanir hafa lagt á.

4. Fastsett ákvæði í krafti þessarar greinar:

– spjalla ekki viðurkenndu valfrelsi Meðlima-Ríkjanna til að skilgreina grundvallar grunnforsendur almenna tryggingakerfis og skulu þar í ekki hafa merkjanleg slæm áhrif á jafnvægi fjármála;

– geta ekki komið í veg fyrir að Meðlima-Ríki viðhaldi eða byggi upp kröfuharðari verndarúrræði í samræmi við Samninganna.

5. Ákvæði þessarar greinar eiga ekki við hvorki um þóknun, né um félagsaðildarrétt, né um verkfallsrétt, né um rétt til vinnustöðÍ LJÓSI ÞESSnar.

(úr-grein 138 TCE)

1. Umboðið hefur fyrir starfsverkefni að stuðla að ráðaleitun samtaka launþega og atvinnurekenda á mælikvarða Sameiningarinnar og grípur til allra nytsamlegra úrræða til að auðvelda þeirra umræðu með því að vaka yfir afstöðugu jafnvægi milli málsaðila.

2. Í þeim tilgangi, leitar Umboðið, áður en það leggur fram tillögur á svæðum félagslegra stjórnarmála, ráða hjá samtökum launþega og atvinnurekenda um mögulega áttvísi athafna Sameiningarinnar.

3. Ef Umboðið, eftir þessa ráðaleitun, metur að athöfn Sameiningarinnar sé æskileg, leitar það ráða hjá samtökum launþega og atvinnurekenda um innhald ráðgerðar tillögu. Samtök launþega og atvinnurekenda afhenda Umboðinu skoðun eða, ef til þess kemur, tilmæli.

4. Í tilefni ráðaleitanna með skírskotun til málsgreina 2 og 3, geta samtök launþega og atvinnurekenda upplýst Umboðið um þeirra vilja til að skuldbinda þróunarferlin sem gert er ráð fyrir með grein 155. Tímalengd þessa ferils getur ekki farið fram úr níu mánuðum, nema framlenging sé ákveðin sameiginlega af samtökum launþega og atvinnurekenda sem eiga hlut að máli og Umboðinu.

(úr-grein 139 TCE)

1. Umræðunni milli samtaka launþega og atvinnurekenda á mælikvarða Sameiningarinnar geta leitt, ef þau vilja það, til samningsbundna tengsla, þar með talin samkomulög.

2. Gangsetning útkljáðra samkomulaga á mælikvarða Sameiningarinnar gerist annaðhvort eftir réttarfarinu og háttarfari eiginlegu samtökum launþega og atvinnurekenda og Meðlima-Ríkjanna, eða, í málefnum sem tengjast grein 153, að sameiginlegri kröfu málsaðilanna sem skrifa undir, með ákvörðun Ráðsins að tillögu Umboðsins. Evrópska Þingið skal upplýsa.

Ráðið úrskurðar einróma þegar samkomulagið sem málið varðar innheldur eitt eða fleiri ákvæði viðvíkjandi eitt svæðanna fyrir hvert samdóma álit er krafist í krafti greinar 153, málsgrein 2.

(úr-grein 140 TCE)

Til þess að gera viðfangsefnin að veruleika með skírskotun til greinar 151 og án þess að vega að öðrum ákvæðum samninganna, hvetur Umboðið til samvinnu milli Meðlima-Ríkjanna og auðveldar samhæfingar þeirra athafna á öllum svæðum félagslegra stjórnarmála sem tengjast þessum kafla, og einkanlega í málefnum viðvíkjandi:

– atvinnu;

– vinnurétt og starfsaðstæður;

– grunn og full starfstengdri myndun og mótun;

– almanna tryggingu og öryggi;

– vernd gegn starfstengdum slysum og sjúkdómum;

– starfstengdu hreinlæti;

– rétt til stéttarfélagsaðildar og heildarsamninga umleitanir milli atvinnurekenda og starfsmanna.

Í þessum tilgangi, aðhefst Umboðið í náinni snertingu við Meðlima-Ríkin, með athugunum, með skoðunum og með ráðaleitunarstofnunum, bæði í þágu þeirra vandamála sem hvíla á þjóðarplani sem í þágu þeirra sem varða alþjóðastofnanir, einkanlega með frumkvæðum í því augnamiði að byggja upp áttvísi og vísa, að skiptast á skilvirkni háttum og að útbúa þætti sem eru nauðsynlegir til lotubundins yfirlits og gildismats. Evrópska Þingið er upplýst að fullu.

Áður en skoðanirnar eru settar á markað sem þessi grein gerir ráð fyrir, leitar Umboðið ráða hjá nefnd hagstjórnar og félagsmála.

(úr-grein 141 TCE)

1. Sérhvert Meðlima-Ríki tryggir beitingu grunnforsendu launajafnréttis milli starfsmanna karlkyns og starfsmanna kvenkyns fyrir sömu vinnu eða jafngilda vinnu.

2. Í þágu tilgangs þessarar greinar, er átt við með þóknun, laun eða venjuleg grunnstarfslaun eða lámarks, og öll önnur hlunnindi greidd beint eða óbeint, í reiðufé eða í fríðu, af vinnuveitenda til starfsmanns vegna atvinnu þess seinni.

Jafngildi þóknunar, án mismunar sem grundvallast á kynferði, felur í sér:

a) að þóknun sem er samþykkt fyrir sömu vinnu og sem er greidd fyrir starfsverkefni sé byggð á grunni sama einingarmælikvarða;

b) að þóknun sem er samþykkt fyrir vinnu sem er greidd fyrir tímastund sé sú sama fyrir sömu vinnustöðu.

3. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir réttarfari venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun við Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, samþykkja úrræði sem stefna á að tryggja beitingu grunnforsendu möguleika jafnréttis og jafnréttis í meðferð karlmanna og kvenmanna í málum atvinnuráðningar og vinnunnar, þar með talin jafnréttisgrunnforsendan um þóknun fyrir sömu vinnu eða jafngilda vinnu.

4. Til að tryggja á raunhæfan hátt algjört jafnrétti milli karla og kvenna á starfsvetfangi, kemur grunnforsendan um jafnréttismeðferð ekki í veg fyrir að Meðlima-Ríki viðhaldi eða samþykki úrræði sem gera ráð fyrir tiltekna kostum sem er ætlað auðvelda framkvæmd starfsathafnarsemi af hálfu undirmannaða kynsins eða til að afstýra eða vega upp á móti ókostum á starfsferlinum.

(úr-grein 142 TCE)

Meðlima-Ríkin leggja sig fram við að viðhalda jafngildinu sem er til staðar í orlofskerfum.

(úr-grein 143 TCE)

Umboðið byggir, sérhvert ár, upp skýrslu um þróun framkvæmdar viðfangsefna með skírskotun til greinar 151, þar með talið lýðfræðilega ástandið í Sameiningunni. Það sendir Evrópska Þinginu, Ráðinu og Hagstjórnar og Félagsmálanefnd þessa skýrslu.

(úr-grein 144 TCE)

Ráðið, sem úrskurðar með einföldum meirihluta, eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, skorðar Nefnd félagsmálaverndar sem er í eðli sínu ráðgefandi í þeim tilgangi að stuðla að samvinnu í málum félagaverndar milli Meðlima-Ríkjanna og með Umboðinu. Nefndinni hefur að skyldu:

– að fylgjast með félagslegu ástandi og þróun stefnumála félagaverndar í Meðlima-Ríkjunum og í Sameiningunni;

– að auðvelda skipti á upplýsingum, reynslu og vönduðum vinnubrögðum milli Meðlima-Ríkjanna og með Umboðinu;

– án þess að vega að grein 240, að útbúa skýrslur, að koma fram með skoðanir eða að takast á við aðrar athafnir innan svæða sem tengjast hennar valdahæfi, annaðhvort að kröfu Ráðsins eða Umboðsins, eða að sínu eigin frumkvæði.

Í uppfyllingu síns umboðs, byggir Nefndinni upp viðeigandi tengsl með samtökum launþega og atvinnurekenda.

Sérhvert Meðlima-Ríki og Umboðið útnefna tvo meðlimi nefndarinnar.

(úr-grein 145 TCE)

Umboðið helgar, í árlegri skýrslu sinni til Evrópska Þingsins, þróun samfélagslegu ástands í Sameiningunni tilteknum kafla.

Evrópska Þingið getur boðið Umboðinu að byggja upp skýrslur um vandamál sérstaklega sem varða félagslega ástandið.

(úr-grein 146 TCE)

Í þeim tilgangi að betrumbæta atvinnumöguleika starfsmanna á innri markaði og að stuðla þannig að reisn lífskjara, er skorðaður, innan ramma ákvæðanna héðan í frá, Sjóður evrópskra atvinnumála, sem miðar á að stuðla að innan Sameiningarinnar góðum atvinnumöguleikum og færanleika starfsmanna milli landa og starfa, einnig til auðvelda aðlögun að stóriðjuvera umskiptum og þróun framleiðslukerfa, einkanlega með starfsmótun og aðlögunarmótun að nýjum starfsvetfangi.

(úr-grein 147 TCE)

Stjórnsýsla Sjóðsins fellur í hlut Umboðsins.

Umboðið þiggur hjálp í þetta starfsverkefni af nefnd með einn meðlim Umboðsins í forsæti og sem er samsetin fulltrúum ríkistjórna og atvinnuhagsmunastofnanna starfsmanna og atvinnurekenda.

(úr-grein 148 TCE)

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun við Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, samþykkja reglugerðir til beitingar sem tengjast Sjóði evrópskra atvinnumála.

(úr-grein 149 TCE)

1. Sameiningin stuðlar að þróun gæðamenntunar með því að hvetja til samvinnu millum Meðlima-Ríkja og, ef nauðsynlegt, með því að styðja og með því að fullkomna þeirra athafnir, um leið með því að virða fulla ábyrgð Meðlima-Ríkjanna á innhaldi kennslunnar og skipulagningu menntunarkerfis einnig á þeirra menningarlegu og tungumála fjölbreytni.

Sameiningin leggur sitt af mörkun til þess sem er í húfi fyrir evrópskrar íþróttir, um leið með því að taka með í reikninginn þeirra sérþarfir, þeirra uppbyggingu sem byggist á sjálfboða framlagi einnig þeirra félagslegu og menntunarþroskandi þýðingu.

2. Athöfn Sameiningarinnar beinist að því:

– að auka breiddina í evrópskum menntunarmálum, einkanlega með starfstengdu námi og útbreiðslu tungumála Meðlima-Ríkjanna;

– að vera til framdráttar færanleika nemanda og kennara, þar innifalið með því að hvetja til háskólaviðurkenningar prófgráða og námstíma;

– til að stuðla að samvinnu millum kennslustofnanna;

– að efla skipti á upplýsingum og reynsluniðurstöðum sameiginlegra viðfangsefna menntakerfa Meðlima-Ríkjanna;

– að vera til framdráttar þróun skipta á ungu fólki og skipti á [samfélags] aðlögunarleiðbeinanda og að hvetja til hlutdeildar ungafólksins í lýðræðislegri umræðu innan Evrópu;

– að hvetja þróunar fjarmenntunar;

– að auka breiddina í evrópskum íþróttum, með því að efla sanngirni og hreinskiptni í íþróttakeppnum og samvinnu millum umboðsstofa sem eru ábyrgar fyrir íþróttum, eins og með því að standa vörð um líkamsleg og siðferðileg heilindi íþróttamannanna, einkanlega þeirra yngstu.

3. Sameiningin og Meðlima-Ríkin draga taum samvinnu með þriðja aðila löndum og lögmætum alþjóðastofnunum í málum menntunar og íþrótta, og sér í lagi með Evrópu Ráðinu.

4. Til að stuðla að framkvæmd viðfangsefna með skírskotun til þessarar greinar:

– Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun við Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, samþykkja athafnir til hvatningar, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna;

– Ráðið samþykkir, að tillögu Umboðsins, tilmælin.

(úr-grein 150 TCE)

1. Sameiningin framkvæmir stjórnstefnu starfstengdar mótunnar, sem styður og fullkomnar athafnir Meðlima-Ríkjanna, um leið með því að virða fulla ábyrgð Meðlima-Ríkjanna á innhaldi og skipulagningu starfamótunarinnar.

2. Athöfn Sameiningarinnar beinist að því:

– að auðvelda aðlögun að stóriðjuvera umskiptum, einkanlega með starfsmótun og aðlögunarmótun að nýjum starfsvetfangi;

– að betrumbæta byrjunarstarfsmótun og mótun í framhaldi í þeim tilgangi auðvelda starfstengda aðhæfingu og enduraðhæfingu að atvinnumarkaðinum;

– að auðvelda aðgang að starfsmótun og að vera til framdráttar færanleika mótenda og einstaklinga í mótun, og einkanlega ungafólksins;

– að örva samvinnu í málum mótunnar millum kennslustofnanna eða starfsmótunarstofnunum og fyrirtækja;

– að efla að skipti á upplýsingum og reynsluniðurstöðum sameiginlegra viðfangsefna mótunarkerfa Meðlima-Ríkjanna.

3. Sameiningin og Meðlima-Ríkin draga taum samvinnu með þriðja aðila löndum og lögmætum alþjóðastofnunum í málum starfstengdar mótunnar.

4. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun við Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, samþykkja úrræði til að stuðla að framkvæmd viðfangsefna með skírskotun til þessarar greinar, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna, og Ráðið samþykkir, að tillögu Umboðsins, tilmælin.

(úr-grein 151 TCE)

(úr-grein 152 TCE)

1. Vernd almenns heilbrigðis af háu stigi er tryggð í skilgreiningu og gangsetningu allra stefna og athafna Sameiningarinnar.

Athöfn Sameiningarinnar, sem fullkomnar þjóðarstefnurnar, hvílir á að betrumbæta heilbrigði almennings og forvörn gegn mannlegum veikindum og smitsjúkdómum og uppsprettum áhættuvalda í þágu andlegrar og líkamlegar heilsu. Þessi athöfn felur í sér jafnframt barátta gegn farsóttum, með því að hygla rannsókn á þeirra orsakavöldum, þeirra útbreiðslu og þeirra forvörn einnig upplýsingu og menntun í heilbrigðismálum, einnig yfirlit með yfirvofandi hættu á smiti yfir landamæri, varar við því í tilfelli slíkrar yfirvofandi hættu og berst gegn henni.

Sameiningin fullkomnar athöfnina sem Meðlima-Ríkin framkvæma í því augnamiði að draga úr heilsuskaðlegum áhrifum lyfjaefna, í því felst upplýsing og forvörn.

2. Sameiningin hvetur til samvinnu milli Meðlima-Ríkjanna innan svæðanna með skírskotun til þessarar greinar og, ef nauðsynlegt, styður hún þeirra athafnir. Hún hvetur til sér í lagi til samvinnu milli Meðlima-Ríkjanna sem stefnir á að betrumbæta samfyllingarleika þeirra heilbrigðisþjónusta á landamærasvæðum.

Meðlima-Ríkin samhæfa sín í millum, í tengslum við Umboðið, þeirra stjórnstefnur og stefnuskrár innan svæðanna með skírskotun til málsgreinar 1. Umboðið getur gripið til, í nánu sambandi við Meðlima-Ríkin, allra nytsamlegra frumkvæða til að stuðla að þessari samhæfingu, einkanlega frumkvæða í því augnamiði að byggja upp áttvísi og vísa, að skipuleggja að skipast á skilvirkniháttum og að útbúa þætti sem eru nauðsynlegir til lotubundins yfirlits og gildismats. Evrópska Þingið er upplýst að fullu.

3. Sameiningin og Meðlima-Ríkin draga taum samvinnu með þriðja aðila löndum og lögmætum alþjóðastofnunum í heilbrigðismálum almennings.

4. Vegna frávika við greinar 2, málsgrein 5, og til greinar 6, lið a), og í samræmi við grein 4, málsgrein 2, lið k), Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, leggja sitt af mörkum til framkvæmdar viðfangsefna með skírskotun til þessarar greinar með því að samþykkja, í þeim tilgangi að koma á móts við sameignlega öryggishagsmuni:

a) úrræði sem fastbinda háa staðla gæða og öryggis líffæra og efna upprunalega úr mannfólki, blóðs og blóðs úrvinnslu; þessi úrræði geta ekki komið í veg fyrir að Meðlima-Ríki viðhaldi eða byggi upp kröfuharðari verndarúrræði ;

b) úrræði innan svæðanna dýralækninga og gróðurheilbrigði sem hafa milliliðalaust fyrir viðfang að vernda heilbrigði almennings;

c) úrræði sem fastbinda háa staðla gæða og öryggis lyfja og búnaðar til lækninga.

5. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, geta jafnframt samþykkt uppörÍ LJÓSI ÞESSnar úrræði sem stefna á að verja og að betrumbæta almennt heilbrigði, og einkanlega að berjast gegn að farsóttum sem fara yfir landamæri, úrræði sem varða yfirlit með yfirvofandi hættu á smiti yfir landamæri, varar við því í tilfelli slíkrar yfirvofandi hættu og berst gegn henni, eins einnig úrræði sem hafa beinlínis fyrir viðfang að vernda heilbrigði almennings að því er varðar tóbak og misnotkun vínanda, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

6. Getur Ráðið, að tillögu Umboðsins, jafnframt samþykkt tilmæli í þágu tilgangsins sem er orðaður í þessari grein.

7. Athöfn Sameiningarinnar er farið með af virðingu fyrir ábyrgð Meðlima-Ríkjanna að því er varðar skilgreiningu þeirra heilbrigðisstefnu, einnig skipulagningu og útvegun heilbrigðisþjónustu og læknisþjónustu. Ábyrgð Meðlima-Ríkjanna innfelur rekstur heilbrigðisþjónustu og læknisþjónustu, einnig úthlutun auðmagnsins sem þeim hefur verið ætlað. Úrræði með skírskotun til málsgreinar 4, lið a), skaða ekki þjóðarákvæði viðvíkjandi gjafir líffæra og blóðs eða þeirra notkun af læknisfræðilegum ástæðum.

(úr-grein 153 TCE)

1. Í þeim tilgangi að stuðla að hagsmunum neytenda og að tryggja neytendavernd á háu stigi, leggur Sameiningin sitt af mörkun til verndar heilsu, öryggis og efnahagshagsmuna neytenda eins og eflingu rétts þeirra til upplýsinga, menntunnar og að skipuleggja sig í þeim tilgangi verja sína hagsmuni.

2. Sameiningin leggur sitt af mörkun til framkvæmdar viðfangsefna með skírskotun til málsgreinar 1 með:

a) úrræðum sem hún samþykkir til beitingar greinar 114 innan ramma framkvæmdar innri markaðar;

b) úrræðum sem styðja og fullkomna stjórnarstefnu sem Meðlima-Ríkin framkvæma, og þannig tryggja að henni verði fylgt eftir.

3. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun við Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, fastsetja Úrræði með skírskotun til málsgreinar 2, liður b).

4. Úrræði fyrirskipuð til beitingar málsgreinar 3 geta ekki komið í veg fyrir að Meðlima-Ríki viðhaldi eða að byggi upp kröfuharðari verndarúrræði. Þessi úrræði skulu vera samrýmanleg með Samningunum. Þau eru tilkynnt Umboðinu.

(úr-grein 154 TCE)

1. Til þess að stuðla að framkvæmd viðfangsefna með skírskotun til greina 26 og 174 og gera borgurum Sameiningarinnar, fjárfestum, einnig samstarfsverkefnum héraða og staða, kleift að njóta til fulls ávinningsins sem fylgja í kjölfar staðsetningu helgi án innri landamæra, Sameiningin leggur sitt af mörkun til stofnunar og þróun netkerfa sem fara yfir Evrópu innan geira undirbygginga flutninga, fjarskipta og orku.

2. Innan ramma kerfis samkeppnishæfa og opinna markaða, miðar athöfn Sameiningarinnar á vera til framdráttar samgangi og samnýtanleika þjóðarnetkerfa einnig aðgangi að þessum netkerfum. Hún tekur tillit til sér í lagi nauðsynjarinnar á að tengja saman eyjar, innlokuð og útjaðarsvæði við miðlæg svæði Sameiningarinnar.

(úr-grein 155 TCE)

1. Í þeim tilgangi að gera viðfangsefnin að veruleika með skírskotun til greinar 170, Sameiningin:

– byggir upp heildar áttvísi sem felur í sér viðfangsefni, forgang einnig í grófum dráttum athafnir sem hafa verið ráðgerðar á netkerfasvæðum sem fara yfir Evrópu; þessi áttvísi er til staðfestingar áforma [frumvarpa] sameiginlegra hagsmuna;

– framkvæmir allar athafnir sem geta reynst nauðsynlegar til að tryggja samnýtanleika netkerfa, sér í lagi á svæðum samstillingar tæknistaðla;

– getur stutt áform[frumvörp] sameiginlegra hagsmuna sem Meðlima-Ríkin hafa stutt og sem eru skilgreind innan ramma áttvísi með skírskotun til fyrsta þankastriks, sér í lagi á formi hagkvæmnirannsókna, meðmæla lántöku eða hagsmunabóta; getur Sameiningin jafnframt stuðlað að fjármögnun, í Meðlima-Ríkjunum, tilteknum frumvörpum[áformum] í málum undirbyggingar flutninga með Samfestingarsjóði sem hefur verið skapaður í samræmi við grein 177.

Athöfn Sameiningarinnar tekur tillit til efnahagslegar getu framkvæmdaleika áforma[frumvarpa].

2. Meðlima-Ríkin samhæfa sín í millum, í tengslum við Umboðið, stjórnarstefnurnar sem farið er með á þjóðamælikvarða sem geta haft marktæk áhrif á framkvæmd viðfangsefna með skírskotun til greinar 170. Umboðið getur gripið til, í nánu samstarfi með Meðlima-Ríkjunum, allra nytsamlegra frumkvæða til að stuðla að þessari samhæfingu.

3. getur Sameiningin ákveðið að vinna saman með þriðja aðila löndum að stuðla að áformum [frumvörpum] sameiginlegra hagsmuna og til að tryggja samnýtanleika netkerfanna.

(úr-grein 156 TCE)

Áttvísi og önnur úrræði með skírskotun til greinar 171, málsgrein 1, eru fastsett af Evrópska Þinginu og Ráðinu, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd.

Áttvísi og frumvörp sameiginlegra hagsmuna sem varða yfirráðsvæði Meðlima-Ríkis krefjast samþykkis viðkomandi Meðlima-Ríkis.

(úr-grein 157 TCE)

1. Sameiningin og Meðlima-Ríkin standa vörð um að nauðsynlegar aðstæður samkeppnishæfni stóriðnaðar Sameiningarinnar séu tryggðar.

Í þessum tilgangi, í samræmi við kerfi samkeppnishæfra og opinna markaða, miða þeirra athafnir á:

– að hraða iðnaðaraðlögun að skipulagsbreytingum;

– að hvetja til umhverfis hliðhollu frumkvæði og þróun fyrirtækja allstaðar í Sameiningunni, og einkanlega smærri og meðalstórra fyrirtækja;

– að hvetja til umhverfis hliðhollu samvinnu millum fyrirtækja;

– að vera til framdráttar betri nýtingu getu stóriðnaðar í stefnumálum nýungar, rannsóknar og tækniþróunar.

2. Meðlima-Ríkin leita ráð hvort hjá öðru í tengslum við Umboðið og, þar sem þess er þörf, samhæfa sínar athafnir. Umboðið getur gripið til allra nytsamlegra frumkvæða til að stuðla að þessari samhæfingu, einkanlega frumkvæða í því augnamiði að byggja upp áttvísi og vísa, að skipuleggja skipti á skilvirkniháttum og að útbúa þætti sem eru nauðsynlegir til lotubundins yfirlits og gildismats. Evrópska Þingið er upplýst að fullu.

3. Sameiningin leggur sitt af mörkun til framkvæmdar viðfangsefna með skírskotun til málsgreinar 1 í meðferð stefnumála og athafna sem hún leiðir í nafni [lögbálks] annarra ákvæða samninganna. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, geta ákveðið tiltekin úrræði sem er ætlað styðja athafnir sem farið er með í Meðlima-Ríkjunum í þeim tilgangi að gera viðfangsefnin að veruleika með skírskotun til málsgreinar 1, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

Þessi bálkur myndar ekki grunn fyrir innleiðingu, af Sameiningin, neinna úræða sem gætu haft í för með sér samkeppnibrenglun eða sem fela í sér ákvæði skattaleg eða viðvíkjandi réttindi og hagsmuni launaðra starfsmanna.

(úr-grein 158 TCE)

Í þeim tilgangi að stuðla að þroskaferil samstæðrar heildar Sameiningarinnar, sú sama eflir og fylgir eftir sínum athöfnum sem miða að styrkingu hennar hagstjórnar, samfélagslegri og landsvæðalega samfestingu.

Sér í lagi, miðar Sameiningin á að minnka saman vægi stigsmuninn milli þroskaferla ýmissa landssvæða og seinþroska minna eftirsóttra landssvæða.

Á meðal viðkomandi svæða, tiltekin athygli er veitt byggðum landssvæðum utan stórborga, byggðum svæðum hvar fer fram iðnarumbreyting og svæðum sem líða fyrir alvarlega og varanlega náttúrulega eða lýðfræðilega fötlun eins og slíkum landssvæðum sem eru norðlægust og íbúafjöldi er mjög dreifður og landsvæðum eyja, við landamæri og til fjalla.

(úr-grein 159 TCE)

Meðlima-Ríkin fara með þeirra hagsstjórnarstefnur og samhæfa þær í því augnamiði jafnframt að ná fram viðfangsefnum með skírskotun til greinar 174. Orðalag og gangsetning stefnumála og athafna Sameiningarinnar einnig gangsetning innri markaðar taka viðfangsefnin með í reikninginn með skírskotun til greinar 174 og eiga hlutdeild í þeirra framkvæmd. Sameiningin styður líka þessa framkvæmd með athöfninni sem hún leiðir með uppbyggingu og skipulagi sjóða (Sjóðir evrópskrar áttvísi og tryggs landbúnaðar, Greinaskipting "áttvísi"; Sjóðir evrópskra atvinnumála; Sjóðir evrópskra félagsmála; Sjóðir þroskaferla evrópska héraða), Evrópska Fjárfestingarbankanum og öðrum verkfærum fjármagns sem eru til.

Umboðið leggur fram skýrslu í Evrópska Þinginu, í Ráðinu , innan Nefndar hagstjórnar og félagsmála og innan Nefndar landssvæða, þriðja hvert ár, um uppfylltar framfarir í framkvæmd samfestingar hagstjórna, samfélaga og svæða og um á hvern máta ýmsu bolmagni sem gert er ráð fyrir í þessari grein hefur verið lagt fram til þeirra . Þessari skýrslu er, ef til þess kemur, látnar fylgja viðseigandi tillögur.

Ef tilteknar athafnir reynast nauðsynlegar fyrir utan sjóðina, og án þess að vega að úræðum sem hafa verið ákveðin innan ramma annarra stjórnarstefna Sameiningarinnar, þessar athafnir geta hafa verið fastsettar af Evrópska Þinginu og Ráðinu, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd.

(úr-grein 160 TCE)

Sjóðum evrópskra félagsmála; Sjóðum þroskaferla evrópska héraða er ætlað stuðla að leiðréttingu á héraðslega ójafnvæginu í Sameiningunni með hlutdeild í þroskaferlinum og að skipulagslagfæringu svæða seinþroska á ferlinum og að enduraðlögun iðnaðarsvæða í hnignun.

(úr-grein 161 TCE)

Án þess að vega að grein 178, Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, skilgreina skyldurnar, forgangs viðfangsefnin og skipulagningu uppbyggingar og skipulags sjóða, þetta sem getur fela í sér flokkun og sameiningu sjóðanna. Eru jafnframt skilgreindar eftir sama réttarfari, almennar reglur sem eru beitnalegar við meðferð sjóðanna, einnig nauðsynleg ákvæði til að tryggja þeirra áhrifamátt og samhæfing sjóðanna hvern með öðrum og með öðrum fjármagnsverkfærum sem eru til.

Samfestingarsjóður, sem hefur verið skapaður eftir sama réttarfari stuðlar fjármálalega til framkvæmdar frumvarpa[áforma] á svæðum umhverfisins og á þessum netkerfum sem fara yfir Evrópu í málum undirbyggingar flutninga.

(úr-grein 162 TCE)

Reglugerðir beitinga sem tengjast Sjóðum evrópskra félagsmála; Sjóðum þroskaferla evrópska héraða eru ákveðnar af Evrópska Þinginu og Ráðinu, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd.

Hvað varðar Sjóð evrópskrar áttvísi og tryggs landbúnaðar, Greinaskipting "áttvísi", og Sjóður Evrópskra atvinnumála, greinar 43 og 164 halda hver um sig áfram beitingargildi sínu.

(úr-grein 163 TCE)

1. Sameiningin hefur að viðfangi að styrkja sína grunni raunvísinda og tæknifræði, með framkvæmd rannsóknarhelgi í hverri rannsakendur, þekking raunvísinda og tæknifræði fara á milli frjálslega, og með að vera til framdráttar þróun sinnar samkeppnishæfni, þar með talin þessari síns stóriðnaðar, einnig að stuðla að athöfnum rannsókna sem hafa verið dæmdar nauðsynlegar í öðrum köflum Samninganna.

2. Í þessum tilgangi, hvetur hún út um alla Sameininguna fyrirtæki, þar með talin smá og meðalstór fyrirtæki, rannsóknamiðstöðvar og háskóla í þeirra átaki til rannsóknar og tækniþróunar í háum gæðaflokki; hún styður þeirra viðleitni til samvinnu, sem beinist einkum og sér í lagi til að gera rannsakendum kleift að vinna saman frjálslega yfir landamæri og fyrirtækjum að færa sér að full í nyt möguleikanna sem búa í innri markaði sökum, einkanlega, aðkomunni að almennum þjóðamörkuðum, skilgreiningar sameiginlegra staðla og útrýmingar lagalegra hindrana og skatta vegna þessarar samvinnu.

3. Allar athafnir Sameiningarinnar lögbálka Samninganna, þar með taldar sýndarsönnunar-athafnir, á svæðum rannsóknar og tækniþróunar eru ákveðnar og gangsettar í samræmi við ákvæði þessa bálks.

(úr-grein 164 TCE)

Til að fylgja eftir þessum viðfangsefnum, leiðir Sameiningin [með tilskipunum] meðfylgjandi athafnir, sem fullkomna athafnir fyrirtækja í Meðlima-Ríkjunum:

a) gangsetning stefnuskrár rannsókna, tækniþróunarferla og sýndarsannanna með því að efla samvinnuna með og millum fyrirtækja, rannsóknamiðstöðva og háskóla;

b) efling samvinnu í málum rannsóknar, tækniþróunar og sýndarsannanna Sameiningarinnar með þriðja aðila löndum og alþjóðastofnunum;

c) dreifing og hagnýting [til verðmæta aukningar] afleiðinga athöfnum í málum rannsóknar, tækniþróunar og sýndarsannanna Sameiningarinnar;

d) örÍ LJÓSI ÞESSn og [myndunar og] mótunnar og færanleika rannsakanda Sameiningarinnar.

(úr-grein 165 TCE)

1. Sameiningin og Meðlima-Ríkin samhæfa þeirra athafnir í málum rannsóknar og tækniþróunar, til að tryggja samkvæmni sem er gagnkvæm milli stjórnarstefna þjóðanna og stjórnstefnu Sameiningarinnar.

2. Umboðið getur gripið til, í nánu samstarfi með Meðlima-Ríkjunum, allra nytsamlegra frumkvæða til að stuðla að samhæfingu með skírskotun til málsgreinar 1, einkanlega des frumkvæðis í því augnamiði að byggja upp áttvísi og vísa, að skipuleggja að skipast á skilvirkniháttum og að útbúa þætti sem eru nauðsynlegir til lotubundins yfirlits og gildismats. Evrópska Þingið er upplýst að fullu.

(úr-grein 166 TCE)

1. Fjölær stefnuskráarrammi, í hverjum er tiltekin heildarsamtekt athafna Sameiningarinnar, er fastsett af Evrópska Þinginu og Ráðinu, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd.

Stefnuskráarramminn:

– fastbindur viðfangsefni raunvísinda og tæknifræði sem á að gera að veruleika með athöfnunum sem hafa verið ráðgerðar í grein 180 og forgangsatriðin sem því tengjast;

– tilgreinir í grófum dráttum þessar athafnir;

– fastbindur hámark gjörvallar heildarupphæðarinnar og hætti fjármagnshlutdeildar Sameiningarinnar í stefnuskráarrammanum, einnig skerf hvers um sig í sérhverri athöfn sem hefur verið ráðgerð.

2. Sniðið er af eða bætt er við Stefnuskráarramman í réttu hlutfalli við þróun ástandsins.

3. Stefnuskráarramminn er gerður með aðstoð tiltekinna stefnuskráa sem hafa verið byggðar upp innan sérhverrar athafnar. Sérhver tiltekin stefnuskrá skýrir nákvæmlega hætti sinnar framkvæmdar, skorðar hennar tímalengd og gerir ráð fyrir bolmagninu sem reiknast nauðsynlegt. Fjárhæð heildakostnaðar sem reiknast nauðsynlegur, sem er fastbundinn af tilteknum stefnuskrám, getur ekki orðið hærri en hámark gjörvallar heildarupphæðarinnar sem var fastsett fyrir stefnuskrárramman og fyrir sérhverja athöfn.

4. Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, fastsetur tilteknar stefnuskrár.

5. Til viðbótar athöfnum sem gert er ráð fyrir í fjölæra stefnuskráarrammanum, Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, byggja upp nauðsynleg úrræði til gangsetningar evrópskrar rannsóknarhelgi.

(úr-grein 167 TCE)

Í þágu gangsetningar fjölæra stefnuskráarrammans, Sameiningin:

– fastbindur reglur um hlutdeild fyrirtækja, rannsóknamiðstöðva og háskóla;

– fastbindur beitanlegar reglur til útbreiðslu afleiðinga rannsókna.

(úr-grein 168 TCE)

Í gangsetningu fjölæra stefnuskráarrammans geta verið ákveðnar stefnuskrár til viðbótar í hverjum eiga ekki hlutdeild nema ákveðin Meðlima-Ríkja sem tryggja sína fjármögnun með fyrirvara um hlutdeild sem kemur til greina af hálfu Sameiningarinnar.

Sameiningin fastsetur reglur sem eru beitnalegar á viðbótarstefnuskrár, einkanlega í málum þekkingardreifingar og aðgangi annarra Meðlima-Ríkja.

(úr-grein 169 TCE)

Í gangsetningu fjölæra stefnuskráarrammans, getur Sameiningin gert ráð fyrir, í samkomulagi með Meðlima-Ríkjunum sem eiga hlut að máli, hlutdeild í stefnuskrám rannsókna og þroskaferla sem nokkur Meðlima-Ríki takast á við, þar með talin hlutdeild í formgerðum sem hafa verið skapaðar fyrir inningu þessara stefnuskráa.

(úr-grein 170 TCE)

Í gangsetningu fjölæra stefnuskráarrammans, getur Sameiningin gert ráð fyrir samvinnu í málum rannsóknar, tækniþróunar og sýndarsannanna Sameiningarinnar með þriðja aðila löndum eða alþjóðastofnunum.

Hættir þessarar samvinnu geta orðið tilefni til samninga milli Sameiningarinnar og hlutaðeigandi þriðju málsaðila.

(úr-grein 171 TCE)

Sameiningin getur skapað sameiginleg fyrirtæki eða alla aðra uppbygginu sem er nauðsynleg til fyrirtaks útfærslu stefnuskráa rannsókna, þroskaferla og sýndarsannanna Sameiningarinnar.

(úr-grein 172 TCE)

Ráðið, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu og hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd , fastsetur ákvæði með skírskotun til greinar 187.

Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd, fastsetja ákvæði með skírskotun til greinar 183, 184 og 185. Samþykkt viðbótarstefnuskrár krefst samkomulags með Meðlima-Ríkjunum sem eiga hlut að máli.

1. Í þeim tilgangi að vera til framdráttar framför raunvísinda og tækni, samkeppnishæfni iðnaðar og gangsetningu sinna stjórnstefna, undirbýr Sameiningin vandlega evrópska geimstefnu. Í þessum tilgangi, getur hún stuðlað sameiginlegum frumkvæðum, stutt tæknifræðilega rannsókn og þróun og samhæft nauðsynlegar fyrirhafnir í þágu könnunar og nýtingar geimsins.

2. Til að stuðla að framkvæmd viðfangsefna með skírskotun til málsgreinar 1, byggja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, upp nauðsynleg úrræði, sem geta verið á formi evrópskrar geimstefnuskrár, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

3. Sameiningin byggir upp öll nytsamleg sambönd með Evrópskri Geimmála Umboðsstofu .

4. Þessi grein er án þess að vega að öðrum ákvæðum þessa Bálks.

(úr-grein 173 TCE)

Í upphafi sérhvers árs, leggur Umboðið fram skýrslu í Evrópska Þinginu og í Ráðinu. Þessi skýrsla hvílir einkum á athöfnum sem farið var með í málum rannsóknar og tækniþróunar og dreifingar afleiðinga þeirra á síðast liðnu ári og á starfsstefnuskrá líðandi árs.

(úr-grein 174 TCE)

1. Stjórnarstefna Sameiningarinnar á svæðum umhverfisins leggur sitt af mörkun til að framfylgja eftirfarandi viðfangsefnum:

– varðveislu, vernd og betrumbóta gæða umhverfisins,

– vernd heilsu einstaklinga,

– skynsamri [og af aðgát] og rökréttri [og í skömmtum] nýtingu náttúru auðlinda,

– eflingu, á alþjóða plani, úrræða sem er ætlað horfast í augu við umhverfisvandamál jarðkringlunnar og héraða, og sér í lagi barátta gegn veðurfarsumskiptum.

2. Stjórnarstefna Sameiningarinnar á svæðum umhverfis beinist að á vernd af háu stigi, með því að taka með í reikninginn fjölbreytt ástand mismunandi svæða Sameiningarinnar. Hún grundvallast á grunnforsendum varúðar og fyrirbyggjandi athafnar, á grunnforsendu leiðréttingar, með því komast að rótum, umhverfisspjallanna og á grunnforsendu mengari-greiðir.

Í þessu samhengi, fela samstillingarúrræði sem svara kröfum í málum umhverfisverndar í sér, í þeim tilfellum sem eiga við, klásúlu um verndun sem heimilar Meðlima-Ríkjunum að beita, í þágu umhverfissjónarmiða ekki hagstjórnar, tímabundin ákvæði sem falla undir eftirlitsréttarfar Sameiningarinnar.

3. Við undirbúning sinnar stjórnstefnu á svæði umhverfis, tekur Sameiningin tillit til:

– upplýsingagagna raunvísinda og tæknifræði sem liggja á lausu,

– umhverfisaðstæðna ýmissa svæða Sameiningarinnar,

– kostanna og útgjaldanna sem geta leitt af athöfn eða vöntun athafnar,

– samfélags og hagstjórnar þroskaferlis Sameiningarinnar þegar á heild hennar er litið og þroskaferils varanlegs jafnvægis hennar landsvæða.

4. Innan ramma þeirra valdahæfis hvers um sig, Sameiningin og Meðlima-Ríkin vinna saman með þriðja aðila löndum og lögmætum alþjóðastofnunum. Samvinnuhættir Sameiningarinnar geta orðið tilefni til samninga milli hennar og hlutaðeigandi þriðju málsaðila.

Efnisgreinin á undan sker ekki fyrirfram úr um valdahæfi Meðlima-Ríkjanna til að leita samninga innan alþjóðalögsaga og að útkljá alþjóðasamninga.

(úr-grein 175 TCE)

1. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, ákveða athafnir til að takast á við með Sameiningin í því augnamiði gera viðfangsefnin að veruleika með skírskotun til greinar 191.

2. Vegna frávika við réttarfarsákvörðunina sem gert er ráð fyrir í málsgrein 1 og án þess að vega að grein 114, Ráðið, sem úrskurðar einróma í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, fastsetur:

a) ákvæði fyrst og fremst skattaleg;

b) Úrræði sem eru ætluð til:

- landsvæðaskipulagningar;

- skömmtunarrekstur vatnsauðlinda eða sem snerta beint eða óbeint aflögu áðursagðra auðlinda;

- jarðyfirborðsnotkun, að undanskildum úrgangsrekstri;

c) Úrræði sem eru merkjanlega ætluð til vals Meðlima-Ríkis milli mismunandi orku uppspretta og þess almennu uppbyggingu orku öflunar.

Ráðið, sem úrskurðar einróma að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd, getur gert réttarfar venjulegrar löggjafar beitanlegt á svæðum með skírskotun til fyrstu efnisgreinar.

3. Stefnuskrár athafna sem er í eðli sínu almennar sem fastbinda forgangsviðfangsefnin sem á að ná fram eru sett föst af Evrópska Þinginu og Ráðinu, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar og eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd.

Nauðsynleg úrræði gangsetningar þessara stefnuskráa eru samþykkt í samræmi við aðstæðurnar sem gert er ráð fyrir í málsgrein 1 eða í málsgrein 2, í samræmi við tilvikið.

4. Án þess að vega að tilteknum úræðum sem hafa verið samþykkt af Sameiningunni, tryggja Meðlima-Ríkin fjármögnun og inningu stjórnstefnunnar í umhverfismálum.

5. Án þess að vega að grunnforsendu mengari-greiðir, þegar úrræði sem grundvallast á Málsgrein 1 felur í sér kostnað álitinn í röngum hlutföllum fyrir opinber yfirvöld Meðlima-Ríkis, ráðgerir þetta úrræði viðeigandi ákvæði á formi:

– tímabundins fráviks og/eða

– fjármagnsstuðningi Samfestingarsjóðs sem hefur verið skapaður í samræmi við grein 177.

(úr-grein 176 TCE)

Fastsett verndarúrræði í krafti greinar 192 hindra ekki viðhald og setningu, sérhvers Meðlima-Ríki, úrræða efldar verndar. Þessi úrræði skulu vera samrýmanleg með Samningunum. Þau eru tilkynnt Umboðinu.

1. Innan ramma uppbyggingar og virkni innri markaðar og með því að taka með í reikninginn kröfuna um vernd og betrumbótum umhverfisins, beinist Stjórnarstefna Sameiningarinnar á svæðum orku að því, í anda samkenndar milli Meðlima-Ríkjanna:

a) að tryggja starfsemi orkumarkaðar;

b) að tryggja öruggi orkuöflunar í Sameiningunni;

c) að stuðla að orkuskilvirkni og orkusparsemi einnig þróun nýra orkugjafa og endurnýjanalegra; og

d) að stuðla að samgangi orkunetkerfa.

2. Án þess að vega að beitingu annarra ákvæða samninganna, byggja Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, upp nauðsynleg úrræði til að ná fram viðfangsefnum með skírskotun til málsgreinar 1. Þessi úrræði eru samþykkt eftir ráðaleitun hjá Hagstjórnar og Félagsmálanefnd og Héraðanefnd.

Þau hafa ekki slæm áhrif á rétt Meðlima-Ríkis til að ákvarða nýtingaraðstæður sinna orkuauðlinda, val þess milli mismunandi orku uppspretta og þess almennu uppbyggingar orku öflunar, án þess að vega að grein 192, málsgrein 2, lið c).

3. Í frávikum við málsgrein 2, byggir Ráðið, sem úrskurðar í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, einróma og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, upp Úrræði sem í er skírskotað þegar þau eru fyrst og fremst skattaleg.

1. Sameiningin fullkomnar athöfn Meðlima-Ríkjanna í ferðaiðnargeiranum, einkanlega með því að efla samkeppnishæfni fyrirtækja Sameiningarinnar í þessum geira.

Í þessum tilgangi, beinist athöfn Sameiningarinnar að því:

• a) að hvetja sköpun hagsstæðs umhverfis fyrirtækjaþróunar í þessum geira;
• b) að vera til framdráttar samvinnu millum Meðlima-Ríkja, einkanlega með að skiptast á vönduðum vinnubrögðum.

2. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, byggja upp tiltekin úrræði sem er ætlað fullkomna athafnir sem farið er með í Meðlima-Ríkjunum í þeim tilgangi að gera viðfangsefnin að veruleika með skírskotun til þessarar greinar, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

1. Sameiningin hvetur til samvinnu milli Meðlima-Ríkjanna í þeim tilgangi að styrkja skilvirkni forvarnarkerfi hamfara af völdum náttúru eða manna og verndar gegn þeim.

Athöfn Sameiningarinnar beinist að því að:

a) að styðja og að fullkomna athöfn Meðlima-Ríkjanna á þjóðarmælikvarða, héraða og staða sem hvílir á forvörn gegn hættuvöldum, á undirbúningi þátttakenda til verndar borgurum í Meðlima-Ríkjunum og á afskiptum í tilfelli hamfara af völdum manna eða náttúru innan Sameiningarinnar;

b) til að stuðla að snöggri og ganglegri hernaðaraðgerða samvinnu innan Sameiningarinnar milli borgaraverndarþjónusta þjóðanna;

c) að vera til framdráttar samkvæmni athafna sem eru hafnar á alþjóðamælikvarða í málum borgaraverndar.

2. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, byggja upp nauðsynleg úrræði til að stuðla að framkvæmd viðfangsefna með skírskotun til málsgreinar 1, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

1. Raunveruleg gangsetning laga Sameiningarinnar af Meðlima-Ríkjunum, sem er mjög mikilvæg til góðar starfsemi Sameiningarinnar, er talin skipta sameiginlega hagsmuni máli.

2. Sameiningin getur stutt fyrirhöfn Meðlima-Ríkjanna til að betrumbæta þeirra löglega stjórnsýslu svigrúm til að koma í verk lögum Sameiningarinnar. Þessi athöfn getur falist í einkanlega að auðvelda skipti á upplýsingum og á opinberum starfsmönnum eins og að styðja myndunar og mótunarstefnuskrár. Ekkert Meðlima-Ríkis þarf að leit á náðir þessa stuðnings. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, byggja upp nauðsynleg úrræði í þeim tilgangi, að frátalinni allri samstillingu löggjafarákvæða og reglugerða Meðlima-Ríkjanna.

3. Þessi grein er án þess að vega að skyldu Meðlima-Ríkjanna að koma í verk lögum Sameiningarinnar einnig forréttindum og starfsskyldum Umboðsins. Hún er jafnframt án þess að vega að öðrum ákvæðum samninganna sem gera ráð fyrir stjórnsýslusamvinnu milli Meðlima-Ríkjanna eins og millum þeirra og Sameiningarinnar.

(úr-grein 182 TCE)

Meðlima-Ríkin koma sér saman um að binda saman við Sameininguna lönd og umráðasvæði ekki evrópsk sem viðhalda með Danmörku, Frakkland, Hollandi og Bretlandi tilteknum tengslum. Þessi lönd og umráðasvæði, héðan í frá nefnd "lönd og umráðasvæði", eru tíunduð í lista sem gefur tilefni til fylgiskjals II.

Markmið sambandsins er efling félags og hagstjórnar þróunarferlis landanna og umráðasvæðanna, og stofnun náinna hagstjórnatengsla í millum þeirra og Sameiningarinnar þegar á heild hennar er litið.

Staðfestandi grunnforsendurnar einnig orðaðar í formálsorðum þessa samnings, skal sambandið í fyrsta lagi gera kleift að vera til framdráttar hagsmunum íbúa þessara landa og umráðasvæða og þeirra velgengni, á þann hátt að leiða þau á hagstjórnar, félagslegum og menningalegum þroskaferli sem þau bíða eftir.

(úr-grein 183 TCE)

Sambandið fylgir eftir viðfangsefnum héðan í frá.

1) Meðlima-Ríkin beita á þeirra verslunarviðskipti með löndunum og umráðasvæðunum regluskorðun sem þau koma sér saman um í krafti samninganna.

2) Sérhvert land eða umráðasvæði beitir á sín verslunarviðskipti með Meðlima-Ríkjunum og með öðrum löndum og landsvæðum regluskorðun sem það beitir á evrópska Ríkið með hverju það viðheldur tilteknum tengslum.

3) Meðlima-Ríkin leggja sitt af mörkum til fjárfestingar að kröfu stigvaxandi þróunar þessara landa og umráðasvæða.

4) Í þágu fjárfestinga fjármagnaðar af Sameiningunni, hlutdeild í útboðum og útvegun er opin, á sömu kjörum, öllum manneskjum [í líkama] og persónum að lögum það er þegnum Meðlima-Ríkjanna og landanna og umráðasvæðanna.

5) Í tengslunum milli Meðlima-Ríkjanna og löndunum og umráðasvæðunum, er gengið frá rétti þegna og félaga til uppbyggingar í samræmi við ákvæði og með beitingu réttarfars sem gert er ráð fyrir í kafla viðvíkjandi uppbyggingarrétt og á grunni sem fer ekki í manngreiningarálit, með fyrirvara um tiltekin ákvæði sem eru tekin í krafti greinar 203.

(úr-grein 184 TCE)

1. Innflutningur sem er uppruninn í löndunum og umráðasvæðunum nýtur við innkomu í Meðlima-Ríkjunum banni við tollgjaldaréttindum sem kemur upp milli Meðlima-Ríkjanna í samræmi við ákvæði samninganna.

2. Við innkomu í sérhvert land og umráðasvæði, eru tollgjaldaréttindi sem er skellt á innflutning Meðlima-Ríkjanna og annarra landa og umráðasvæða bönnuð í samræmi við ákvæði greinar 30.

3. Engu að síður, geta lönd og umráðasvæði gert ráð fyrir tollgjaldaréttindum sem bregðast við nauðsyn þeirra þróunarferla og iðnvæðingarþörfum þeirra eða sem, í skattalegu tilliti, hafa að markmiði að halda uppi þeirra fjárlögum.

Réttindin með skírskotun til undanfarandi efnisgreinar geta ekki orðið meiri en þau sem skella á innflutningi framleiðslna frá Meðlima-Ríki með hverju sérhvert land eða umráðasvæði viðheldur tilteknum tengslum.

4. Málsgrein 2 er ekki beitanleg á lönd og umráðasvæði sem, sökum tiltekinna alþjóða skuldbindinga hverjar þau falla undir, beita þá þegar tollskrá sem ekki fer í manngreiningarálit.

5. Setning eða breytingar tollgjaldaréttinda sem er skellt á varning sem er fluttur inn í lönd og umráðasvæði skal ekki gefa tilefni, að lögum eða í raun, til beinnar eða óbeinnar mismununar á milli innflutnings frá ýmsum Meðlima-Ríkja.

(úr-grein 185 TCE)

Ef mælikvarði réttinda sem eru beitnaleg á varning frá þriðja aðila landi við innkomu í land eða umráðasvæði er, með tillit til beitingar ákvæði greinar 200, málsgrein 1, þess eðlis að valda afvegaleiddum viðskiptum á kostnað eins Meðlima-Ríkjanna, getur það sama krafið Umboðið um að stinga uppá við önnur Meðlima-Ríki nauðsynlegum úrræðum til að ráða bóta á þessu ástandi.

(úr-grein 186 TCE)

Með fyrirvara um ákvæði sem stjórna heilbrigði almennings, öryggi almennings og, lögum og reglum, er frjálsri umferð starfsmanna landanna og umráðasvæðanna í Meðlima-Ríkjunum og starfsmanna Meðlima-Ríkjanna í löndum og landsvæðum stjórnað af athöfum sem eru samþykktar í samræmi við grein 203.

(úr-grein 187 TCE)

Ráðið, sem úrskurðar einróma að tillögu Umboðsins, byggir, út frá framkvæmdum sem fást innan ramma Sambandsins milli landa og umráðasvæða og Sameiningarinnar og á grunni grunnforsenda sem eru skráðar í Samningunum, upp ákvæði viðvíkjandi hætti og réttarfar sambandsins milli landa og umráðasvæða og Sameiningarinnar. Þegar ákvæði sem málið varðar eru samþykkt af ráðinu í samræmi við réttarfar tiltekinnar löggjafar, úrskurðar það einróma, að tillögu Umboðsins og eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu.

(úr-grein 188 TCE)

Ákvæði greina 198 til 203 má beita á Grænland með fyrirvara um tiltekin ákvæði í þágu Grænlands sem fyrirfinnast í frumskjali um regluskorðun sérstaklega beitanlegri á Grænland, sem viðbót við Samninganna.

Athöfn Sameiningarinnar á alþjóðavetfangi, lögbálka þessa hluta, hvílir á grunnforsendunum, fylgir eftir markmiðunum og er farið með hana í samræmi við almenn ákvæði með skírskotun í kafla 1 lagabálks V Samningsins um Evrópsku Sameiningarinnar.

(úr-grein 131 TCE)

Með stofnun tollasambands í samræmi við greinar 28 til 32, stuðlar Sameiningin, að sameiginlegum hagsmunum, að þróun samstilltra alþjóðaviðskipta, að afnámi stigvaxandi hamlanna í alþjóðaviðskiptum og að milliliðalausum erlendum fjárfestingum, eins og minnkun tolls og annarra tálmana.

(úr-grein 133 TCE)

1. Sameiginleg viðskiptamálastefna grundvallast á grunnforsendum sem eru í sama mæli á sama skilgreiningarsvæði, einkanlega að því er varðar gjaldskrárbreytingar, niðurstöðu samninga um gjaldskrár og viðskipti sem tengjast viðskiptum varnings og þjónustu, og hliðum viðskipta með vitsmunalegar eignir, milliliðalausum erlendum fjárfestingum, stöðlun frjálsræðisúrræða, stjórnarstefnu útflutnings, einnig úræðum viðskiptaverndar, hverra er gripið til í tilfellum undirboða og fjárframlaga. Sameiginlegu viðskiptamálastefnuna er farið með innan ramma grunnforsenda og viðfangsefna athafna utan Sameiningarinnar.

2. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða eftir leiðum reglugerða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, samþykkja úrræði sem skilgreina rammann innan hvers er sett í gang sameiginleg viðskiptamálastefna.

3. Ef skal leita samkomulags um og útkljá samninga með einu eða fleirum þriðja aðila löndum eða alþjóðastofnunum, er grein 218 beitanleg, með fyrirvara um tiltekin ákvæði þessarar greinar.

Umboðið leggur fram tilmæli í Ráðinu, sem heimilar því að hefja nauðsynlegar samningaumleitanir. Það fellur undir Ráðið og Umboðið að vaka yfir því að samningar sem leitað er samkomulags um séu samrýmanlegir með innri stjórnarstefnum og reglum Sameiningarinnar.

Þessar samningaumleitanir eru leiddar af Umboðinu með ráðaleitun við tiltekna nefnd sem er tilnefnd af ráðinu til aðstoða í þessu starfsverkefni og innan ramma tilskipanna sem Ráðið getur beint til þess. Umboðið gerir reglulega skýrslu handa tiltekinni nefnd, einnig handa Evrópska Þinginu, um framgang samningaumleitananna.

4. Í þágu samningaumleitanar og niðurstöðu samninga með skírskotun til málsgreinar 3, úrskurðar Ráðið með hæfum meirihluta.

Í þágu samningaumleitanar og niðurstöðu samkomulags innan svæða viðskipta þjónustu, og hliða viðskipta með vitsmunalegar eignir, einnig milliliðalausra erlendra fjárfestinga, úrskurðar Ráðið einróma þegar þetta samkomulag felur í sér ákvæði í þágu hverra samdóma álit er krafist fyrir samþykkt innri reglna.

Ráðið úrskurðar jafnframt einróma í þágu samningaumleitana og niðurstöðu samninga:

a) á svæðum viðskipta menningalegra og sjónheyrnar þjónusta, þegar hætta er á að þessir samningar skaði menningarlegu og tungumála fjölbreytni Sameiningarinnar;

b) á svæðum viðskipta félagsmála, menntunnar og heilbrigðis þjónusta, þegar hætta er á að þessir samningar trufli alvarlega skipulagningu þessara þjónusta á þjóðarmælikvarða og að skaði ábyrgð Meðlima-Ríkjanna á að útvega þessar þjónustur.

5. Samningaumleitun og niðurstaða samninga á alþjóðasvæðum flutninga falla undir lagabálk VI þriðja hluta, og grein 218.

6. Ástundun valdahæfa sem þessi grein úthlutar á svæðum sameiginlegrar verslunarstefnu hefur ekki slæm áhrif á afmörkun valdahæfa milli Sameiningarinnar og Meðlima-Ríkjanna og hafa ekki í för með sér samstillingu löggjafarákvæða eða reglugerða Meðlima-Ríkjanna að svo miklu leyti sem Samningarnir útiloka slíkra samstillingu.

(úr-grein 177 TCE)

1. Stjórnarstefnu Sameiningarinnar á svæðum samvinnu um þróun er farið með innan ramma grunnforsenda og viðfangsefna athafnar utan Sameiningarinnar. Stjórnarstefna samvinnu til þróunar Sameiningarinnar og þessara Meðlima-Ríkjanna fullkomnast og styrkist gagnkvæmilega.

Grunnforsendumarkmið stjórnstefnu Sameiningarinnar á þessu svæði er minnkun og, á löngum tíma, upprætingu fátæktar. Sameiningin tekur tillit til viðfangsefna samvinnu um þróun í gangsetningu stefnumála sem gætu haft slæm áhrif á lönd á þroskaferli.

2. Sameiningin og Meðlima-Ríkin virða skuldbindingarnar og taka tillit til viðfangsefnanna sem þau hafa fallist á innan ramma Sameinuðu þjóðanna og annarra lögmætra alþjóðastofnanna.

(úr-grein 179 TCE)

1. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, fastsetja nauðsynleg úrræði þágu gangsetningar stjórnstefnu samvinnu um þróun, sem geta gengið út á fjölærar stefnuskrár samvinnu með löndum á þroskaferli eða stefnuskrár sem hafa þemanálgun.

2. Sameiningin getur útkljáð með þriðja aðila löndum og lögmætum alþjóðastofnunum allt nytsamlegt samkomulag til framkvæmdar viðfangsefna með skírskotun til greinar 21 Evrópsku Sameiningarinnar og til greinar 208 þessa samnings.

Fyrsta efnisgrein sker ekki úr um fyrirfram valdahæfi Meðlima-Ríkjanna til að leita samninga innan alþjóðalögsaga og útkljá samninga.

3. Evrópski fjárfestingarbankinn stuðlar, eftir aðstæðunum sem gert er ráð fyrir í hans löggjöfum, að gangsetningarúrræðum með skírskotun til málsgreinar 1.

(úr-grein 180 TCE)

1. Til að vera til framdráttar samfyllingarleika og skilvirkni sinna athafna, Sameiningin og Meðlima-Ríkin samhæfa sínar stjórnstefnur í málum samvinnu um þróun og ræðast við um sínar hjálparstefnuskrár, þar með taldar innan alþjóðastofnana og á alþjóða stjórnlagaráðstefnum. Þau geta tekist á við samtengdar athafnir. Meðlima-Ríkin leggja sitt af mörkum, ef nauðsynlegt, til gangsetningar hjálparstefnuskráa Sameiningarinnar.

2. Umboðið getur gripið til allra nytsamlegra frumkvæða til að stuðla að samhæfingu með skírskotun til málsgreinar 1.

(úr-grein 181 TCE)

Innan ramma þeirra valdahæfis hvers um sig, vinna Sameiningin og Meðlima-Ríkin saman með þriðja aðila löndum og lögmætum alþjóðastofnunum.

(úr-grein 181 A TCE)

1. Án þess að vega að öðrum ákvæðum samninganna, og einkanlega þeim greina 208 til 211, Sameiningin leiðir [með tilskipunum] athöfnum samvinnu hagstjórnar, fjármála og tækni, þar með talin aðstoð sér í lagi á svæðum fjármála, með þriðja aðila löndum öðrum en löndum á þroskaferli. Þessi athafnir eru í samhengi með stjórnstefnu þroskaferils Sameiningarinnar og er farið með þær innan ramma grunnforsenda og viðfangsefna hennar ytri athafna. Athafnir Sameiningarinnar og Meðlima-Ríkjanna fullkomnast og styrkjast gagnkvæmilega.

2. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, fastsetja nauðsynleg úrræði í þágu gangsetningar málsgreinar 1.

3. Innan ramma þeirra valdahæfis hvers um sig, vinna Sameiningin og Meðlima-Ríkin saman með þriðja aðila löndum og lögmætum alþjóðastofnunum. Samvinnuhættir Sameiningarinnar geta orðið tilefni til samninga milli hennar og hlutaðeigandi þriðju málsaðila.

Fyrsta efnisgrein sker ekki úr um fyrirfram valdahæfi Meðlima-Ríkjanna til að leita samninga innan alþjóðalögsaga og útkljá alþjóðasamninga.

Þegar ástand í þriðja aðila landi útheimtir af hálfu Sameiningarinnar fjármálaaðstoð sem er í eðli sínu brýn, samþykkir Ráðið, að tillögu Umboðsins, nauðsynlegar ákvarðanir.

1. Athafnir Sameiningarinnar á svæðum mannúðarhjálpar er farið með innan ramma grunnforsenda og viðfangsefna athafnar utan Sameiningarinnar. Þessar athafnir beinast að því, stundvíslega, að aðstoða og hjálpa íbúafjölda þriðja aðila landa, fórnarlamba hamfara af völdum manna eða náttúru, og verja þau, til að horfast í augu við mannúðlegar þarfir sem eru afleiðing þessara mismunandi ástandsaðstæðna. Athafnir Sameiningarinnar og Meðlima-Ríkjanna fullkomnast og styrkjast gagnkvæmilega.

2. Athafnir mannúðarhjálpar er farið með í samræmi við grunnforsendur alþjóða réttarfars og við grunnforsendur óhlutdrægni, hlutleysis og ekki-mismununar.

3. Evrópska Þingið og Ráðið, sem úrskurða í samræmi við réttarfar venjulegrar löggjafar, byggja upp Úrræði sem skilgreina rammann innan hvers eru gangsettar athafnir mannúðarhjálpar Sameiningarinnar.

4. Sameiningin getur útkljáð með þriðja aðila löndum og lögmætum alþjóðastofnunum allt nytsamlegt samkomulag til framkvæmdar viðfangsefna með skírskotun til málsgreinar 1 og til greinar 21 Evrópsku Sameiningarinnar.

(úr-grein 301 TCE)

1. Þegar ákvörðun, samþykkt í samræmi við kafla 2 lagabálks V Evrópsku Sameiningarinnar, ráðgerir slit eða niðurskurð, að öllu leyti eða að hluta, á tengslum hagstjórna og fjármála með einu eða fleirum þriðja aðila löndum, samþykkir Ráðið, sem úrskurðar með hæfum meirihluta, að tillögu sem Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu og Umboðið gefa í sameiningu, nauðsynleg úrræði. Ráðið upplýsir Evrópska Þingið.

2. Þegar ákvörðun, samþykkt í samræmi við kafla 2 lagabálks V Evrópsku Sameiningarinnar, ráðgerir það, getur Ráðið samþykkt, eftir réttarfari með skírskotun til málsgreinar 1, þrengjandi úrræði gegn manneskjum [í líkama] eða manneskjum [persónum] að lögum, grúppum eða heild sem er ekki ríkisins.

3. Athafnir með skírskotun til þessarar greinar innihalda nauðsynleg ákvæði í málum lögtryggingar.

1. Sameiningin getur komist að samkomulagi með einu eða fleirum þriðja aðila löndum eða alþjóðastofnunum þegar Samningarnir gera ráð fyrir því eða þegar niðurstaðan samkomulagins, annaðhvort er nauðsynleg til að gera að veruleika, innan ramma stefnumála Sameiningarinnar, eitt viðfangsefnanna með skírskotun til Samninganna, eða gert er ráð fyrir henni í bindandi [þvingandi] löggerning Sameiningarinnar, eða ennfremur gæti haft slæm áhrif á sameiginlegar reglur eða raska umfang þeirra.

2. Samningar útkljáðir af Sameiningunni binda saman stofnanirnar Sameiningarinnar og Meðlima-Ríkin.

(úr-grein 310 TCE)

Sameiningin getur gert með einu eða fleirum þriðja aðila löndum eða alþjóðastofnunum samninga sem skapa samband sem einkennist af réttindum og gagnkvæmum skuldbindingum, sameiginlegum athöfnum og tilteknu réttarfari.

(úr-grein 300 TCE)

1. Án þess að vega að tilteknum ákvæðum greinar 207, samninga milli Sameiningarinnar og þriðja aðila landa eða alþjóðastofnanna skal leita samkomulags um og útkljá eftir réttarfarinu héðan í frá.

2. Ráðið heimilar upphaf samningaumleitana, ákvarðar samningaumleitunarstefnur, heimilar undirskriftina og útkljáir Samninganna.

3. Umboðið, eða Háttsetti Fulltrúi Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu leggur þegar fyrirhugað samkomulag snýst einvörðungu eða fyrst og fremst um utanríkjastefnu og sameiginlegt öryggi, fram tilmæli í Ráðinu, sem samþykkir ákvörðun sem heimilar upphaf samningaumleitana og sem tilnefnir, í réttu hlutfalli við málefni fyrirhugaðs samkomulags, samningaumleitanda eða samningaumleitarliðsstjóra Sameiningarinnar.

4. Ráðið getur beint leiðbeiningum samningaumleitandans og tilnefnt tiltekna nefnd, samningaumleitanir á að leiða fram með ráðleitun hjá þessari nefnd.

5. Ráðið, að tillögu samningaumleitandans, samþykkir ákvörðun sem heimilar undirskrift samkomulagins og, ef til þess kemur, tímabundinnar beitingar þess fyrir gildissetninguna.

6. Ráðið, að tillögu samningaumleitandans, samþykkir ákvörðun sem leiðir málið til lykta.

Að frátöldu því þegar samkomulag snýst einvörðungu um utanríkjastefnu og sameiginlegt öryggi, samþykkir Ráðið ákvörðun samkomulagslyktanna:

a) eftir samþykki Evrópska Þingsins í þessum eftirfarnandi tilfellum:

i) aðildarsamninga;

ii) samkomulags sem snýst um aðild Sameiningarinnar að Evrópsku Stjórnlagaráðstefnunni um verndun Mannréttinda og grundvallarfrelsis;

iii) samninga sem skapa tiltekinn stofnannaramma með því að skipuleggja samvinnuréttarfar;

iv) samninga sem hafa bendlanir við mikilvæg fjárlög í þágu Sameiningaunnar;

v) samninga sem fela í sér svæði á hverjum er beitt réttarfari venjulegrar löggjafar eða réttarfari tiltekinnar löggjafar þegar samþykki Evrópska Þingsins er krafist.

Evrópska Þingið og Ráðið geta, í tilfelli tímapressu, komið sér saman um tímafrest í þágu samþykkisins;

b) eftir ráðaleitun hjá Evrópska Þinginu, í öðrum tilfellum. Evrópska Þingið lætur í ljós sína skoðun innan tímafrests sem Ráðið getur fastbundið í réttu hlutfalli við tímapressuna. Vanti skoðunina innan þessa tímafrests, getur Ráðið úrskurðað.

7. Í frávikum við málsgreinar 5, 6 og 9, getur Ráðið, við niðurstöðu samkomulags, heimilað samningaumleitandanum að fallast á, í nafni Sameiningarinnar, samkomulagsbreytingar, þegar sú gerir ráð fyrir að þessar breytingar skulu vera samþykktar eftir einföldu réttarfari eða með dómsmáli sem hefur verið stofnað til af áðurnefndu samkomulagi. Ráðið getur látið þessari heimild fylgja tiltekin skilyrði.

8. Á meðan á allt réttarfarið stendur yfir, úrskurðar Ráðið með hæfum meirihluta.

Engu að síður, úrskurðar það einróma þegar samkomulagið hvílir á svæði í þágu hvers samdóma álits er krafist fyrir samþykkt athafnar Sameiningarinnar einnig í þágu aðildarsamninga og samninga með skírskotun til greinar 212 með Aðildarumsækjenda-Ríkjunum. Ráðið úrskurðar jafnframt einróma í þágu samkomulagsins sem snýst um aðild Sameiningarinnar að Evrópsku Stjórnlagaráðstefnunni um verndun Mannréttinda og grundvallarfrelsi; ákvörðunin sem snýst um að leiða til lykta þetta samkomulag tekur gildi eftir hennar samþykkt af Meðlima-Ríkjunum, í samræmi við þeirra stjórnskipunarreglur hvers um sig.

9. Ráðið, að tillögu Umboðsins eða Háttsetta Fulltrúa Sameiningarinnar fyrir utanríkjamál og öryggismálastefnu, samþykkir ákvörðun um frestun beitingar samkomulags og sem byggir upp afstöður teknar í nafni Sameiningarinnar í dómsmáli sem hefur myndast af samkomulagi, þegar þetta dómsmál er kvatt til samþykktar athafna sem hafa lagaleg áhrif, að undanskildum athöfnum sem fullkomna eða sem breyta stofnannaramma samkomulags.

10. Evrópska Þingið er tafarlaust og upplýst að fullu um alla áfanga réttarfarsins.

11. Meðlima-Ríki, Evrópska Þingið, Ráðið eða Umboðið geta fengið í sinn hlut skoðun Hæðsta Réttar um samþýðanleika fyrirhugaðs samkomulags með Samningunum. Í tilfelli neikvæðar skoðunar Réttarins, getur fyrirhugað samkomulag ekki tekið gildi, nema því sé breytt eða Samningarnir séu endurskoðaðir.